Η απόφαση για εισδοχή της Ελλάδας στον Οικονομική και Νομισματική Ενωση δεν ήταν επιπόλαιη. Ηταν πολιτική.

Είναι και το τέλος του πελατειακού κράτους που διογκώνει την αποχή.

Η Ελλάδα αφρόνως βρέθηκε στο μέτωπο της κρίσης και τώρα πρέπει επειγόντως να συμμαζέψει τα πράγματα. Διότι, αν δεν τα συμμαζέψει στο βραχύ διάστημα των τριών ετών που βρίσκεται κάτω από την ομπρέλα του μηχανισμού στήριξης, μπορεί να αναγκαστεί να τα συμμαζέψει σε ένα βράδυ.

Χρήστος Ροζάκης, Ευρωπαίος δικαστής: Η χώρα μας δεν αναζητεί μια πρωτεύουσα θέση στον σημερινό διεθνή ανταγωνισμό.

Γιατί η Ν.Δ. μας καλεί και πάλι να ψηφίσουμε κατά του Μνημονίου;

H «Διαύγεια» δεν θα εξαλείψει τη διαφθορά. Aυξάνει το ρίσκο για εκείνους που θα την αποτολμήσουν. Οταν κάτι βρίσκεται σε κοινή θέα, κάποιος θα προσέξει τις τυχόν παρατυπίες.

Γιατί μοιάζει σαν να πέρασαν χρόνια από εκείνο το απόγευμα του Μαΐου που 172 βουλευτές πήραν την ιστορική ευθύνη να σώσουν τη χώρα από τη χρεοκοπία;

Tτα μύρια κακά του πολιτικού συστήματος δεν διορθώνονται διά της απολίτικης αποχής, αλλά διά της ενεργητικότερης συμμετοχής.

Επί των εντυπώσεων στήθηκε ένας ολόκληρος χορός ερμηνειών, αναλύσεων και αντεγκλήσεων μεταξύ των κομμάτων.

Όταν το «Πολιτικό Σύστημα» απαιτεί την παράβαση του νόμου.

Το ντοκιμαντέρ που ξεσήκωσε την μήνη του ΚΚΕ είναι πολιτικά χρωματισμένο, αλλά έχει και πολλά στοιχεία.

Η ελληνική οικονομία αναγκαστικά θα περάσει μια δύσκολη περίοδο αναδιάρθρωσης. Θέσεις εργασίας, που χρησίμευαν μόνο για να υπάρχουν θέσεις εργασίας, αναγκαστικά θα χαθούν. Το ζήτημα τώρα είναι να δημιουργηθούν νέες δουλειές, αλλά τέτοιες που δεν θα αφαιρούν πλούτο από την εθνική οικονομία αλλά θα προσθέτουν.

Οι μόνοι που συνεχίζουν την επαναστατική χαρτούρα, είναι οι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ και φυσικά του ΚΚΕ.

Το χειρότερο με τη νέα τρομοκρατία είναι ότι απουσιάζει το -έστω θεμελιωμένο σε παράλογα αξιώματα- προηγούμενο αριστερίστικο σκεπτικό.

Οι Φλωρεντινοί κατανόησαν ότι έχουν κάποια μοναδικά πράγματα που δεν απειλούνται από την παγκοσμιοποίηση.

Λέγονται πολλά για το Μνημόνιο. Τα περισσότερα είναι λάθος και κάποια είναι ψέματα.

Οι νησίδες αριστείας στα ΑΕΙ είναι διαρκώς πλημμυρισμένες από τα νερά της αναξιοκρατίας, του νεποτισμού και της διαρκούς συναλλαγής με τους συνδικαλιστές των κομματικών νεολαιών.

In a democratic social process black and white is predetermined. For those who possess the absolute truth democracy is a process not only hard to understand but also needless.

Η δημοκρατία, επειδή ακριβώς δεν έχει προκαθορίσει το άσπρο – μαύρο στην κοινωνική εξέλιξη, είναι μια δυσνόητη και ίσως περιττή διαδικασία για εκείνους που κατέχουν την απόλυτη αλήθεια.

Φραγκλίνος Ντελάνο Ρούσβελτ: «Δεσμεύομαι σε ένα “Νιου Ντιλ» με τον αμερικανικό λαό. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από μια προεκλογική εκστρατεία. Είναι επιστράτευση»