Ο συνδικαλισμός είναι ένας από τους πυλώνες της δημοκρατίας μας και πρέπει να ανασυγκροτηθεί σε υγιή βάση.

Τα θρησκευτικά συναισθήματα των Ελλήνων πολιτών είναι σεβαστά. Πρέπει δε να είναι τόσο σεβαστά, που να μη γίνονται αντικείμενο πολιτικής σπέκουλας.

Το Επιμελητήριο Πιερίας, πληρώνει για τα φυλλάδια, τα πανό, την διανομή φέιγ-βολάν των «αυθόρμητως αντιδρώντων στα διόδια» και στο τέλος τους τραπεζώνει.

Αφού κάποιοι συνδικαλιστές της ΔΕΗ παίρνουν 65.000 ευρώ μόνο για οδοιπορικά και δεν δουλεύουν, φυσικό είναι να έχουν αναπτυγμένο το ένστικτο της αγωνιστικότητας.

Μια έκκληση για «φιλική αναδιάρθρωση» δεν κομίζει απλώς γλαύκα στην Αθήνα· απευθύνεται σε λάθος κοινό. Οι Ελληνες είναι πεπεισμένοι. Το θέμα είναι να πειστούν και οι Γερμανοί.

Η ανοχή της πολιτείας στην παρανομία βοηθά να γκρεμιστεί η τελευταία κατάκτηση της μεταπολίτευσης, που είναι η δημοκρατία.

Όσα λέγονται σε μια κινηματογραφική ή τηλεοπτική παραγωγή είναι πτερόεντα· αυτό που μετρά είναι το κατακάθι,  τα συναισθήματα που δημιουργούνται.

Κάθε πόλη της Δυτικής Μακεδονίας δεν είναι ξέχωρη νησίδα στο Αιγαίο και όλες συνδέονται με την Εγνατία.

Το άσυλο δεν προστατεύει πια την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Προστατεύει μόνο τους αλήτες που διαφεντεύουν τα ΑΕΙ και απειλούν ακόμη και 84χρονους σεβάσμιους καθηγητές.

Το όρυγμα στην λεωφόρο Λαυρίου είναι απλώς σύμπτωμα. Υπάρχει ένα όρυγμα στη νομιμότητα που δημιούργησε η παλαβή Αριστερά και η άκρα Δεξιά και το συντηρούν οι φόβοι όλων των κυβερνήσεων.

Περιμέναμε από τη Νέα Δημοκρατία και τον πρόεδρό της, κ. Αντώνη Σαμαρά, να δείξουν το ελάχιστο της πολιτικής ευπρέπειας και να αποφύγουν τους αθωωτικούς χαριεντισμούς με τον «καλόκαρδο» περιφερειάρχη.

Το κυβερνών κόμμα κουβαλά μακρά ιστορία βαθύτατου λαϊκισμού σχετικά με τα τυχερά παίγνια.

Παρά τις ρητορικές διακηρύξεις των φορέων τους, η φοροδιαφυγή ήταν όλα αυτά τα χρόνια επιπλέον κέρδος για πολλούς μικρομεσαίους.

Πολλοί αφήνουν να πλανάται η αίσθηση ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει ένα καλό κόλπο να ξεφύγουμε από την κρίση χωρίς πολλά-πολλά, χωρίς τις αναγκαίες αλλαγές.

Αν δεν αλλάξουμε το «φαυλοκρατικό σύστημα», θα συνεχίσουμε να «τα τρώμε μαζί». Αλλά σε διαφορετικές μερίδες.

Ο χώρος των ΜΜΕ μπαίνει σε μια διαδικασία επίπονης αναδιάρθρωσης και βαθύτατου κουρέματος.

Η συκοφαντημένη αστική δημοκρατία έχει ένα απλό κανόνα. Να κυβερνά η πλειοψηφία και όχι οι συντεχνίες, όσο μεγάλες κι αν αυτές θεωρούν ότι είναι.

Αν ψάξει κανείς τις άχρηστες διευθυντικές θέσεις, στα υπουργεία και στις δημόσιες υπηρεσίες όχι μόνο βγαίνει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας, αλλά θα περισσέψουν λεφτά για να δώσουμε όπου αλλού χρειάζεται.

Οι κρατικές επιδοτήσεις στα ΜΜΕ  παρήγαγαν πολλά φαινόμενα εκβιαστών και διακονιάρηδων της κρατικής εξουσίας.

Ο παραλογισμός της πνευματικής ιδιοκτησίας χτύπησε και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη