Οι νόμοι δεν φτιάχτηκαν για να οδηγηθούμε στον παράδεισο, αλλά για να μην οδηγηθούμε στην κόλαση των διαρκών συγκρούσεων.
Η περιβόητη απελευθέρωση του φαρμακευτικού επαγγέλματος που έκανε κ. Λοβέρδος είναι μια τρύπα στο νερό.
Ανθρωποι που δεν σέβονται τον νόμο για τις καταλήψεις, θα σεβαστούν τον νόμο για την απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους;
Αυτό που αναδεικνύεται και στην υπόθεση της Κερατέας είναι ο ευρύτερος κύκλος των χειροκροτητών κάθε ανομίας σ’ αυτόν τον τόπο.
Αν η παρανομία για «ιερούς» σκοπούς δεν σταματήσει, τότε η παρανομία θα γίνει ο κανόνας και θα είναι πάντα και παντού μόνο για «ανίερους» σκοπούς.
Αν καταλάμβαναν το αμφιθέατρο του υπουργείου Υγείας τίποτε μετανάστες, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε το θέμα. Οι νοσοκομειακοί γιατροί, όμως, κι άλλες «ευπαθείς» ομάδες του ελληνικού πληθυσμού μπορούν να καταλαμβάνουν όποιον δημόσιο χώρο γουστάρουν, να παραβιάζουν τον νόμο όποτε θέλουν χωρίς να ενοχλείται κανείς.
Η ιστορία διδάσκει ότι όποτε οι φιλόσοφοι αναμείχθηκαν με την εξουσία, σε κακό τους βγήκε. Και στους ίδιους και στη φιλοσοφία.
Η ρητορεία με τις φανταχτερές λέξεις μπολιάζει όλο και περισσότερο τον αριστερό λόγο και τελικά αποκρύπτει τα πραγματικά προβλήματα του τόπου. Ο πληθωρισμός των λέξεων λειτουργεί σαν τον πληθωρισμό στην οικονομία. Διαβρώνει αξίες.
Ενώ αναζητούσαμε «ΤΟ πρόβλημα της χώρας» για να το λύσουμε, φούντωσαν τα μικρά προβλήματα και όλα μαζί αθροίστηκαν στο μεγάλο πρόβλημα της χώρας.
Πολλοί επιχειρηματολογούν ότι η πλήρης εφαρμογή των νόμων οδηγεί την κοινωνία στον απολυταρχισμό. Αν είναι έτσι, μέχρι πού μπορεί να φτάσει η έκπτωση στον νόμο;
Η απόφαση του Δ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν είναι χειρότερη από έγκλημα, είναι βλακώδης. Και ηθικά και πολιτικά, αλλά κυρίως νομικά.
«Αμερικανικός φονταμενταλισμός. Πώς οι πολιτικές, θρησκευτικές και επιστημονικές αντιπαραθέσεις στη Δύση διαμόρφωσαν τον μισαλλόδοξο αμερικανικό προτεσταντισμό». Του Μάνου Μαραγκουδάκη.
Οι απόψεις ουδέποτε πρέπει να ειναι σεβαστές. Τα πρόσωπα πάντα.
Από πότε η Αριστερά μοιράζει πιστοποιητικά ελληνοπρέπειας;
Πόσο αμερόληπτες είναι οι προβλέψεις των οικονομολόγων;
Γιατί τώρα η κατακραυγή για την καταπάτηση του ασύλου που επί έτη τσαλαπατούν οι γνωστές δυνάμεις της «Προόδου»;
Χρειάζονται μόνο 20 χρόνια για ένα ριζοσπάστη να καταλήξει συντηρητικός, χωρίς να αλλάξει ούτε μία ιδέα. (Robert Anton Wilson)
Η διαχωριστική γραμμή Παπανδρέου για τον ρόλο του κράτους στην οικονομία.
Πως χρεοκοπούν οι Δημόσιες επιχειρήσεις.
Δεν είναι κάπως υποκριτικό να ενοχλούμαστε από την κατάληψη των μελαψών, ενώ τα πανεπιστήμιά μας είναι κάθε χρόνο υπό κατάληψη από άλλες μειοψηφίες που φορούν μαύρα;
