Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει μια λύση όλη μέρα κοσκινίζει τα προβλήματα.

Και στην Ελλάδα και στην πΓΔΜ έχουμε σοβαρότερα προβλήματα να λύσουμε, από το να παίζουμε τις κουμπάρες των εθνικοπαραφρόνων και όσων τοκίζουν στα ρεζιλίκια κάθε πλευράς…

Το υπαρκτό σκάνδαλο της φαρμακευτικής δαπάνης στην Ελλάδα θα πνιγεί στους κομματικούς σχεδιασμούς των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών ψηφίστηκε για την προστασία του πολιτικού κόσμου. Τελικώς κατάφερε να προστατεύσει κάποιους πολιτικούς, αλλά χαντακώνει τον πολιτικό κόσμο εν γένει.

Είναι πολύ βαρύ για το πολιτικό σύστημα και πολύ κακό για τη Δημοκρατία να ρίχνονται ονόματα στη βορά της σκανδαλολογίας.

Αυτό με τις πλατείες που, μεθυσμένοι από την αμετροέπειά τους, δεν κατάλαβαν στον ΣΥΡΙΖΑ θα το βρει μπροστά της και η Νέα Δημοκρατία.

Έχουμε 31 Ανεξάρτητες Αρχές, αλλά μάλλον θα χρειαστούμε κι άλλη μία…

Η Ελλάδα αδίκως ψάχνει «λύση του Σκοπιανού». Πρέπει να κάνει τις επιλογές της. Θα παραμείνει μέρος του βαλκανικού προβλήματος ή θα προτάξει την ευρωπαϊκή λύση; Θα κοιτάξει τα πραγματικά της εθνικά συμφέροντα ή θα επιμείνει στα φανταστικά εθνικά της δίκαια;

Ολαρία ολαρά! Στο τέλος εποχής όλα μπερδεύονται πικρά.

Αν οι «φυρομακεδόνες» δεν είναι –σύμφωνα με τη γραμμή των συλλαλητηρίων– Σλαβομακεδόνες, τι στην ευχή είναι;

Ενα από τα βασικά προβλήματα του έθνους είναι ότι όλοι θέλουν να το σώσουν κραυγάζοντας και κανείς με τη δουλειά του.

Τελικώς, οι πατριδολάτρες, διά συλλαλητηρίων, κραυγών και ποινών, το κατάφεραν. Στην Ελλάδα κανένας δεν ονόμαζε την ακατονόμαστη· ακόμη και το νεομακεδονικό ζήτημα βαφτίστηκε «Σκοπιανό» για να μη θιγούν οι… ευαισθησίες κάποιων.

Οι «ιδέες» που προκαλούν άγχος (π.χ. η πατρίδα μου βρίσκεται σε κίνδυνο) έχουν ένα έμφυτο πλεονέκτημα σε σχέση με τα ανταγωνιστικά μιμίδια, επειδή ο κίνδυνος καθιστά τους ανθρώπους πιο δεκτικούς στον προσηλυτισμό.

Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε και θα βρεθούν άλλοι για να καβαλήσουν το κύμα των κατανοητών αλλά αδικαιολόγητων ανησυχιών που έχουν οι πολίτες.

Το ζήσαμε πολλάκις αυτό το έργο και όπως οι άρρωστοι του τζόγου, περιμένουμε κάθε φορά διαφορετικά αποτελέσματα.

Βιάστηκε ο κ. Μητσοτάκης να δηλώσει πως «η λύση να αναζητηθεί σε άλλη συγκυρία, δεν θα γίνουμε συνένοχοι στον τραυματισμό του έθνους».

Θα καλύπτονται ζωντανά συνάξεις άνω των 10.000; Των 50.000; Κι ο αριθμός αυτός θα προκύπτει από τις εκτιμήσεις της αστυνομίας ή των οργανωτών;

Aυτό που απέδειξε η σχετική επιτυχία του συλλαλητηρίου είναι η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να κινητοποιήσει τους πολίτες προς κάποιο σκοπό, παρά τη δυναμική της κινηματικής Δεξιάς του Κυρίου.

Οι Σουηδοί πολίτες είναι ελεύθεροι να διαλέξουν το σχολείο των παιδιών τους. Παίρνουν από το κράτος ένα κουπόνι που αντιστοιχεί στα δίδακτρα των παιδιών τους και το καταθέτουν στο σχολείο της επιλογής τους, που μπορεί να είναι δημόσιο (δηλαδή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης), μη κερδοσκοπικό, ή ιδιωτικό.

Το «μακροβιότερη μνημονιακή κυβέρνηση» δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη, σε αντίθεση με την επιβίωσή της καθαυτήν.