Σε μια χώρα που έχει γκράφιτι ακόμη και πάνω στους βράχους της Πνύκας, το πρόταγμα είναι να διατηρηθούν όλα ως έχουν.

Να κάνουμε τους μηχανισμούς που αποτρέπουν την εμφάνιση της διαφθοράς αντί να ελπίζουμε σε κάποιον «ηθικό μεσσία» που θα φέρει τον παράδεισο επί της γης.

Η αβελτηρία της κυβέρνησης, όχι να αντιδράσει, ούτε να σχεδιάσει, αλλά έστω να ενημερώσει είναι κατ’ αρχάς μία από τις θεσμικές απρέπειες στις οποίες μας έχει συνηθίσει.

Κάποια πράγματα που γνωρίζουν και οι πρωτοετείς φοιτητές της Νομικής, αλλά τα σαΐνια του ΣΥΡΙΖΑ διακρίθηκαν στις καταλήψεις και ουχί στα γράμματα.

Ο νέος πατριωτισμός σε αντίθεση με τα συλλαλητήρια είναι αθόρυβος και προπαντός ανιδιοτελής.

«Ο ανασχηματισμός του Κουβέλη» θα είναι το μόνο που θα θυμόμαστε από αυτή την κυβερνητική αλλαγή. Θα θυμόμαστε όμως και τον κ. Φώτη Κουβέλη, επειδή τον πληρώσαμε ακριβά.

Για τον ακήρυχτο πόλεμο συμμοριών που έχει ξεσπάσει στην Αθήνα, τι κάνει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη;

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κάνουν χοντροκομμένες ανόητες κινήσεις και η φαντασιοκοπία της αντιπολίτευσης την κάνει να αναρωτιέται μήπως στην κυβέρνηση ξέρουν κάτι που αυτή δεν ξέρει.

Περνάει υπόγεια το μήνυμα πως αν εξοστρακιστούν οι «ανήθικοι σαμαροβενιζέλοι» και συνεχίσουν τη διαχείριση οι «ηθικοί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ», όλα θα γίνουν όπως πριν από το 2009.

Με βάση την προηγούμενη εμπειρία κι εξαιτίας αυτής, έχουμε στους νεότερους χρόνους τη φιλελεύθερη στροφή του δικαίου με διεύρυνση των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων.

Η αναβίωση του κομματικού κράτους είναι ο μόνος τομέας που τα καταφέρνει η κυβέρνηση.

Πώς να μάθει ο λαός για το σύνθετο θέμα της φαρμακευτικής δαπάνης, όταν δεν έχει πληροφορηθεί για τα πιο απλά; Δεν έχει ακόμη μάθει γιατί πέθανε ένα τετράχρονο κοριτσάκι στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου σε μια επέμβαση ρουτίνας;

Το, κατά Βαρουφάκη, αριστερό τσούρμο δεν σπιλώνει απλώς ανθρώπους. Σπιλώνει την ίδια τη Δημοκρατία.

Eνα ακόμη επεισόδιο φθοράς των δημοκρατικών θεσμών.

Nιώθουμε ασφαλείς να υπερασπίζεται τα ζωτικά μας συμφέροντα ένα αριστεροδεξιό τσούρμο;

Τα αντικομμουνιστικά ανέκδοτα, φυσικά, δεν έριξαν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης. Η πληθώρα τους, όμως, ήταν ένα σημάδι κατάρρευσής των.

Bρέθηκε δικαστήριο που καταδίκασε δημοσιογράφο για συκοφαντική δυσφήμηση των στελεχών της Χρυσής Αυγής.

Αγενής διαμαρτυρία χωρίς προπηλακισμούς και καταστροφές περιουσίας δεν πρέπει να είναι παράνομη.

Το «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς έγινε ανέκδοτο επειδή πολυφορέθηκε για να κρύψει της κυβερνητικές πομπές της «Πρώτης Φοράς».

Μπορεί να στήνουν διαρκώς γραφικά πανηγύρια «αποκάλυψης σκανδάλων» αλλά ταυτοχρόνως φθείρουν τη Δημοκρατία με τις εξαλλοσύνες και την προσπάθειά τους να κρεμαστούν από κάθε ατεκμηρίωτη καταγγελία.