…στους συνταξιούχους για την επιστροφή των παρανόμως παρακρατηθέντων.

Ενώ ο κόσμος προοδεύει ταχύτατα, οι άνθρωποι γίνονται όλο και πιο απαισιόδοξοι. Αυτό οφείλεται και στη διανόηση: «Οσο πιο προοδευτικός θεωρείται ένας διανοούμενος τόσο περισσότερο μισεί την πρόοδο».

…των Εθνικών Οδών δεν επιμερίζεται δίκαια.

Εβδομηντάλεπτη συνάντηση για την καρέκλα, ούτε ένα λεπτό για την εθνική κρίση στον Εβρο.

Κάποιοι των «Παμμακεδονικών» οργανώσεων δίχως να έχουν ψηφιστεί από κανένα, δηλώνουν εκπρόσωποι του λαού κι απειλούν τους εκλεγμένους.

Εκτοξεύθηκαν πολλοί ΣΥΡΙΖΑϊσμοί (δηλαδή ψέματα) στο «Προοδευτικό Φόρουμ: Ενώνοντας τις δυνάμεις για μια άλλη Ευρώπη».

Και η πολιτική αλλάζει ταχύτατα, και η Δημοκρατία αντιμετωπίζει νέες προκλήσεις, και οι κανόνες συμβίωσης από την επέλαση των νέων τεχνολογιών πρέπει διαρκώς να αλλάζουν.

Ερευνα του ΜΙΤ δίεχνει ότι το ψέμα στα social media έχει μακρυά ποδάρια…

Ο εκάστοτε υπουργός Παιδείας και ελέγχει ακόμη και την εξέλιξη ή πράξης αναπομπής φακέλου εκλογής του διδακτικού προσωπικού των ΑΕΙ.

Γιατί τα ελληνικά ΑΕΙ τιμούν τον ημιδικτάτορα Βλαντιμίρ Πούτιν;

Θα ήταν διαφορετική η ζωή του Στίβεν Χόκινγκ αν δεν είχε γεννηθεί στη Βρετανία του ρωμαλέου μεταπολεμικού κοινωνικού κράτους.

Χωρίς τον ασφυκτικό κρατικό εναγκαλισμό πώς θα μπορούσε ο πρωθυπουργός -κάθε πρωθυπουργός, για να είμαστε δίκαιοι- να χαρίζει στους υπηκόους του τίτλους Πανεπιστημίου;

Τι θα απαντούσαν οι πολίτες αν κάποια Χρυσή Αυγή τους ρωτούσε «τι θεωρείτε πιο σημαντικό: την κάθαρση από την παραβατικότητα στις γειτονιές ή τους θεσμούς του δικαίου;».

Η Ελλάδα διολισθαίνει σιγά, σιγά, σε μια μετασοβιετικού τύπου «Δημοκρατία», όπου ολιγάρχες με τις ευλογίες της κυβέρνησης φτιάχνουν τον δικό τους νόμο.

Τα φούμαρα που ακούμε περί υποτέλειας της Ελλάδας και της «ακριβής ελευθερίας» εκτός μνημονίων έχουν ως μόνο στόχο την αναπαραγωγή ενός συστήματος που μας οδήγησε στη χρεοκοπία και τώρα μεγαλουργεί με «αριστερή μουτσούνα».

Σε μια χώρα που έχει γκράφιτι ακόμη και πάνω στους βράχους της Πνύκας, το πρόταγμα είναι να διατηρηθούν όλα ως έχουν.

Να κάνουμε τους μηχανισμούς που αποτρέπουν την εμφάνιση της διαφθοράς αντί να ελπίζουμε σε κάποιον «ηθικό μεσσία» που θα φέρει τον παράδεισο επί της γης.

Η αβελτηρία της κυβέρνησης, όχι να αντιδράσει, ούτε να σχεδιάσει, αλλά έστω να ενημερώσει είναι κατ’ αρχάς μία από τις θεσμικές απρέπειες στις οποίες μας έχει συνηθίσει.

Κάποια πράγματα που γνωρίζουν και οι πρωτοετείς φοιτητές της Νομικής, αλλά τα σαΐνια του ΣΥΡΙΖΑ διακρίθηκαν στις καταλήψεις και ουχί στα γράμματα.

Ο νέος πατριωτισμός σε αντίθεση με τα συλλαλητήρια είναι αθόρυβος και προπαντός ανιδιοτελής.