Η γενιά της μεταπολίτευση μεγάλωσε με αριστερές πομφόλυγες και οργουελιανού τύπου εξυπνάδες όπως «η ελευθερία είναι η σκλαβιά της οικονομικής ανάγκης» κι άλλα τέτοια φαιδρά.
Η δεκαετία του ’80 ελεεινολογείται από όλους. Όχι αδίκως, αλλά για τους λάθος λόγους.
Αδυνατούμε να καταλάβουμε την ανάγκη της ακριβούς περιγραφής των οικονομικών μεγεθών.
Στα καλά νέα του εξαμήνου που ανακοίνωσε περιχαρής ο κ. Σταϊκούρας δεν υπολογίζονται βέβαια έξοδα που προκύπτουν από τις δικαστικές αποφάσεις για αυξήσεις και αναδρομικά.
Οι πολιτικές κατά των διακρίσεων δεν είναι απλώς «θέμα της θεμελιώδους ανθρώπινης αξιοπρέπειας και σεβασμού των δικαιωμάτων των ατόμων», αλλά επίσης μεγάλο πλεονέκτημα για τη δημιουργικότητα.
Αν η ελευθερία να ανοίγεις το μαγαζί σου όταν έχει πελατεία δεν είναι κοινή λογική, τότε τι είναι;
Στην αριστερή φιλολογία, οι τηλεπικοινωνίες, οι διακοπές, οι συναυλίες (εξ ου και τα «ντου» που κάνουν οι πιο επαναστατημένοι), τα πάντα είναι «κοινωνικά αγαθά».
Αδυνατεί να κάνει τις «νεοφιλελεύθερες» μεταρρυθμίσεις, αδυνατεί να κάνει και τις «σοσιαλιστικές».
Η βιώσιμη ανάπτυξη θα έρθει από εκεί που δεν το περιμένουμε και σίγουρα όχι εκεί που την σχεδιάζουμε.
Μέχρι και στην Βουλή κατάλαβαν ότι λεφτά να σκορπίζονται σε φωτοτυπίες δεν περισσεύουν…
Τελικώς, πόσοι Έλληνες δεν κάνουν ούτε μία μέρα διακοπές;
…από την απελευθέρωση της κρουαζιέρας.
Τα στάδια του «αγώνα» για να ακυρωθεί κάθε αποκρατικοποίηση ή επένδυση στην χώρα.
Με δικαστική βούλα μια θέση στο δημόσιο θεωρείται περιουσιακό στοιχείο…
Η …κυκλική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.
Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια της συντήρησης και της συνακόλουθης απραξίας.
Ο βρώμικος πόλεμος των hedge fund κατά της χρεοκοπημένης Αργεντινής. Θα επιτύχει ο Paul Singer να αποζημιωθεί με 1,44 δισ. δολάρια για ομόλογα που αγόρασε έναντι 48,7 εκατομμυρίων;
Το βασικό πρόβλημα της Ελλάδας μετά την κρίση είναι ότι όλα γίνονται όπως πριν από την κρίση.
… η Αργεντινή παλεύει να βγει στις αγορές αφού έκανε συμφωνία με τους δανειστές της.
Η μεγάλη κρίση της Γλασκώβης τη δεκαετία του ’80 έγινε ευκαιρία για την πόλη. Οχι μόνο διότι υπήρξαν δήμαρχοι που είδαν μακριά, αλλά γιατί τους επετράπη από την κεντρική διοίκηση να σχεδιάσουν αλλιώς.
