Η ευθύνη για το νέο μίνι κραχ, δεν είναι στον ΣΥΡΙΖΑ. Ανήκει πρωτίστως στον πρωθυπουργό…
Ενώ τα μαύρα σύννεφα πυκνώνουν στον ορίζοντα, το ελληνικό πολιτικό σύστημα ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με την προεδρική εκλογή.
Δεν ήξεραν στο Μαξίμου τι ψήφισε η Βουλή, τι υπέγραψαν οι υπουργοί της κυβέρνησης, τι σφράγισε ο κ. Αθανασίου και ξαφνικά έμαθε τη φορολόγηση παροχών σε είδος με αποτέλεσμα τις «αστραπές και βροντές»;
Αποδεικνύεται ότι οι ιδεοληψίες είναι ισχυρότερες από τα πετρελαϊκά κοιτάσματα.
Η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους επιδεινώνεται διαρκώς.
Η ελληνική οικονομία δεν έχει τελειώσει με το συμμάζεμα και τις μεταρρυθμίσεις.
Γιατί μόνο 751 ευρώ κατώτατο μισθό και όχι 1.200 που πρότεινε παλιότερα το ΚΚΕ;
«Σήμερα ένας οπαδός του Κέινς θα είχε οδηγήσει την Ελλάδα στην πτώχευση μέσα σε δύο χρόνια!».
Το επάγγελμα του φορτοεκφορτωτή ολημερίς ανοίγει και το βράδυ ξανακλείνει.
Ποιος ο λόγος να δανειστούμε ακριβά; Για ένα αδειανό Μνημόνιο, για ένα προεκλογικό μπαλκόνι;
Το πρόβλημα με το κράτος πρόνοιας στην Ελλάδα είναι ότι έχουμε μεγάλη λειτουργική σπατάλη του δημοσίου με αποτέλεσμα να απομένουν ελάχιστα για την πρόνοια.
Μέχρι να καταλάβουν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι η γραφειοκρατία δεν δημιουργεί ανάπτυξη, θα έχουν σπαταληθεί πολλά λεφτά.
Δεν γνωρίζουμε αν σε άλλη γλώσσα η εργασία ονομάζεται «δουλειά», που είναι παράφραση της λέξης «δουλεία» και μπερδεύτηκε το ΣτΕ για τη φύση του ελεύθερου χρόνου.
Είναι αναγκαίο για τη χώρα να χαράξουν στρατηγική για την επόμενη μέρα και η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση.
Ποιος ο λόγος να διαφημίζεται με ολοσέλιδες καταχωρίσεις το υπουργείο Μακεδονίας Θράκης;
Η μόνη απλοποίηση του φορολογικού συστήματος που επέζησε από αυτήν την κυβέρνηση είναι η εξομοίωση των φόρων στο πετρέλαιο. Τώρα όλοι ζητούν την κατάργησή της…
Στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Αττική» χωράνε πολλά, ακόμη και μία όπερα από έναν οργανισμό που δεν έχει σχέση με την όπερα.
Έχει ο ΕΝΦΙΑ προβλήματα σχεδιασμού; Ας αναλάβει να τα διορθώσει ο αρμόδιος υφυπουργός…
Το πρόβλημα με τη «δραματοποίηση» είναι ότι κάποιοι την παράγουν· δεν είναι φυσικό φαινόμενο για το οποίο απαιτείται μετακόμιση.
Η στρατηγική της ακινησίας, που επέλεξε το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, είχε ως αποτέλεσμα τις οριζόντιες περικοπές.
