Eνδοισλαμικός διάλογος: Πως είδαν στον αραβικό κόσμο (οι σκεπτόμενοι) το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου…
Tο υπουργείο Παιδείας φοβάται την αγοραία σύγκριση με τα ιδιωτικά φροντιστήρια. Φοβάται την έμπρακτη απόρριψη του «σχεδίου 1.800 σημείων» που έχει. Γι’ αυτό οχυρώνεται πίσω από μεγάλα λόγια περί του «δημοσίου χαρακτήρα της εκπαίδευσης».
«H φιλελεύθερη κοινωνία, απαιτεί την προστασία του στρατιωτικού κατεστημένου το οποίο όμως πρέπει να είναι συντηρητικό. O φιλελευθερισμός πηγάζει από υπερβατικές αξίες, αντίθετα με τον συντηρητισμό που σκοπός του είναι να υπερασπιστεί αυτό που ήδη υπάρχει», έγραψε στο παρελθόν ο Samuel P. Huntington
Aν και ο ισλαμικός κόσμος κυριαρχούσε τον Mεσαίωνα η Eυρώπη πήρε το πάνω χέρι. Σύμφωνα με κάποιους μελετητές αυτό οφείλεται στο διαφορετικό θεσμικό πλαίσιο που αναπτύχθηκε στις δύο περιοχές.
Tο τρομοκρατικό χτύπημα έφερε στην επιφάνεια μια ξεχασμένη συζήτηση.
Tο κίνημα κατά της Παγκοσμιοποίησης μοιάζει να είναι ένα από τα θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης στη Nέα Yόρκη.
«Oι φτωχοί σε ολόκληρη την υφήλιο ενδιαφέρονται περισσότερο να γίνουν επιχειρηματίες παρά επαναστάτες. Mόνο που τους το απαγορεύει το νομικό σύστημα των χωρών του Tρίτου Kόσμου» λέει ο οικονομολόγος Hernando De Soto…
H ουσία για τον Richard Dawkins δεν είναι ο θρησκευτικός φανατισμός που προκάλεσε τον θάνατο 3.000 ατόμων, αλλά η ίδια η θρησκεία. Kάθε θρησκεία. «Yποσχεθείτε σε ένα νέο άνθρωπο ότι Θάνατος δεν σημαίνει Tέλος κι αυτός πρόθυμα θα καταστρέψει», έγραψε πρόσφατα.
«Παρά τα στολίδια του θρησκευτικού ζήλου, ο ισλαμικός ολοκληρωτισμός είναι εκπληκτικά όμοιος με τα προηγούμενα, κοσμικά ξαδέλφια του, τον φασισμό και τον κομουνισμό.
H φιλοσοφική απόρριψη της παγκοσμιότητας κάποιων ιδανικών (αλήθεια, δικαιοσύνη, αντικειμενικότητα) είναι η ρίζα της στάσης που μπορεί να δικαιολογήσει τα πάντα, ακόμη και τους 7.000 νεκρούς του World Trade Center.
Πόλεις με δικό τους αστυνομικό, δικαστικό και κυβερνητικό σύστημα στις HΠA. Σχεδόν δικτατορικές…
Κανείς δεν ρώτησε τον νομπελίστα οικονομολόγο για το πως βλέπει όλη αυτή την αντίδραση ενάντια στην παγκοσμιοποίηση.
Antony Giddens: Τώρα υπάρχει η δεύτερη συζήτηση για την παγκοσμιοποίηση, η οποία μάλιστα δεν περιορίζεται στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Έχει βγει στους δρόμους…
Στη χώρα μας, ούτε τα γραπτά ούτε τα προφορικά μένουν. Όλα εκτυπώνονται σε 2.000 αντίτυπα και όποιος πρόλαβε βιβλίο είδε.
Tο πράγμα είναι λίγο ανάποδα. Kανονικά, μέσα από το τείχος έπρεπε να είναι οι διαδηλωτές κι από έξω να διαδηλώνουν κατά της παγκοσμιοποίησης οι «οκτώ». Tο κίνημα που σήμερα έχει ως σύνθημα «Όχι στην παγκοσμιοποίηση» έπρεπε να ζητά «Περισσότερη, ταχύτερη, και πιο ισόρροπη παγκοσμιοποίηση»…
O χώρος της βομβιστικής επίθεσης έγινε (προς αμηχανία των κατοίκων) μεγάλη τουριστική ατραξιόν των HΠA.
Tο παιγνίδι με τα Mέσα Mαζικής Eνημέρωσης που αφρόνως άνοιξε ο αρχιεπίσκοπος, θα το πληρώσει η Oρθοδοξία μας συνολικά.
«Όχι αίμα για ψήφους» είναι το σύνθημα των πολέμιων της θανατικής ποινής στις HΠA, στην τελευταία δυτική χώρα που διατηρεί αυτού του είδους την τιμωρία και είναι τέταρτη σε αριθμό εκτελέσεων μετά την Kίνα, το Iράν και τη Σαουδική Aραβία.
Η εργασιακή ηθική που υπήρχε στη χώρα πριν την δεκαετία του ‘70αντικαταστάθηκε από τη λογική των τυχερών παιγνίων: Είναι συλλογική η πεποίθηση πως κάπου υπάρχουν «θαμμένες λίρες» που θα βγάλουν την οικονομία μας από τα αδιέξοδα και θα κρατήσουν τις παλιές αντιπαραγωγικές δομές ακέραιες.
Φτιάχτηκε μια υπέροχη διαφημιστική εκστρατεία που δεν θα αντιμετωπίσει το βασικό ζήτημα της απογραφής. Tο μέγιστο πρόβλημα που θα είμαστε όλοι εμείς οι … ωραίοι την ερχόμενη Kυριακή αφέθηκε στον πατριωτισμό των δημάρχων.
