Οι τηλεφωνητές των αμερικανικών εταιριών βρίσκονται στην Ινδία! Κοστίζουν πολύ λιγότερο από τους Αμερικανούς αλλά κερδίζουν πολλά περισσότερα από τους συμπατριώτες τους. Εμείς βλέπουμε εκμετάλλευση εκείνοι πλούτο Τι είναι λοιπόν προτιμότερο;

H χώρα μας κατέχει την θλιβερή τρίτη θέση στην Eυρώπη σε κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών από εφήβους.

Tο ζήτημα είναι απλό: αν θέλουμε να διατηρήσουμε τις παραδόσεις το Πατριαρχείο έχει τα πρωτεία.

Η δικαιολογία των αρχών για προσαγωγές ατόμων που δείχνουν δελτία ταυτότητας είναι ότι ο χώρος στον οποίο εκινούντο οι προσαχθέντες είναι περιοχή υψηλής εγκληματικότητας. Μόνο που αυτό, σύμφωνα με τον «Συνήγορο του Πολίτη» είναι παράνομο.

H έκθεση του ΟΗΕ για την ανθρώπινη ανάπτυξη είχε και καλά και κακά νέα για την τελευταία δεκαετία (1990-2001).

Στην Ελλάδα πετύχαμε το μεγαλειώδες. Την εξάλειψη του δόλου…

Οι φτωχοί δεν έγιναν φτωχότεροι λόγω της παγκοσμιοποίησης. Πλουσιότεροι έγιναν. Μπορεί να μην έγιναν όσο πλουσιότεροι πρέπει -να συμφωνήσουμε σ’ αυτό- αλλά δεν επιδεινώθηκε η θέση τους. Και οι φτωχοί γίνονται και λιγότεροι

Μια από τις αγαπημένες γκρίνιες κατά της παγκοσμιοποίησης (της νεοφιλελεύθερης -όπως προστέθηκε μετά) είναι ότι κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.

Μια χώρα που θα χάσει τα επόμενα χρόνια και την μόνη εναπομείνασα βιομηχανία -εκείνη του τουρισμού- και θα μείνει με την απορία «μα, τι κάνει τελικά το κράτος;»

Για το ευρωπαϊκό Σύνταγμα…

Μπόνο: «H βοήθεια που προσφέρουμε στην Aφρική είναι μηδαμινή. Eλάχιστοι σώζονται από τα λίγα φάρμακα που στέλνουμε. Oι περισσότεροι πεθαίνουν αβοήθητοι.

Οι παροχές στο κίνημα της αντιπαγκοσμιοποίησης όμως είναι μια πολιτική επιλογή και παρ’ όλο που ελλοχεύει ο κίνδυνος μιας ιδιότυπης κρατικοποίησης των κινημάτων διαμαρτυρίας, ο ελληνικός λαός θα υπομείνει το κόστος της.

Πέτερ Γκλότς: Η κεντροαριστερά αποφεύγει να μιλήσει ανοιχτά για την πραγματικότητα…

Ακόμη κι αν δεχθούμε ότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν θα βελτιώσουν την κατάσταση της Παιδείας, σίγουρα δεν θα την επιδεινώσουν. Aρα γιατί να μην τα δοκιμάσουμε, μην τυχόν και μας προκύψουν στη διαδικασία κάποια ΑΕΙ, ανάμεσα στα δεκάδες «κιόσκια» που σίγουρα θα φτιαχτούν;

«Ποτέ δεν θα γίνουμε οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης», δήλωσε η Επίτροπος κ. Βίβιαν Ρέντινγκ. Ας μην γίνουμε. Το ερώτημα βέβαια είναι άλλο. Μπορούμε; Ή μήπως απλώς η δαιδαλώδης γραφειοκρατία της Ε.Ε. μας πουλά εξελιγμένο τον μύθο του Αισώπου με τους όμφακες;

Η δημοσκόπηση της V-PRC αποκαλύπτει ότι ελάχιστοι πολίτες ζητούν από την κυβέρνηση να θέσει σε προτεραιότητα αυτά που είναι βασική δουλειά του κράτους. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών ζητά προστασία…

«Το κράτος είναι πολύ μεγάλο για να διαχειριστεί τα μικρά και πολύ μικρό για τα μεγάλα» είχε πει ο Άντονι Γκίντενς. Πόσω μάλλον όταν προσπαθεί να διαχειριστεί και τα μικρά και τα μεγάλα…

Ο μέγας φόβος που υπάρχει για το ιδιωτικό, είναι ότι θα φανεί η γύμνια του Δημοσίου. Θα φανεί ότι μπορούν να παραχθούν υπηρεσίες Παιδείας υψηλού επιπέδου, αφήστε δε το γεγονός, ότι κάποιοι μπορεί να αναγκαστούν μέχρι και να δουλέψουν.

Χθες, το τραγικό για τη χώρα ήταν τα παιδιά που χάθηκαν άδικα. Σήμερα, το τρομαχτικό είναι η διαπίστωση πως αύριο θα ξεχάσουμε.

Εκτός από τον ιμπεριαλισμό υπάρχουν και τα τροχαία. Και καλά ήταν τα περί «εθνικής ανεξαρτησίας», αλλά αν έφτιαχναν και καμιά «εθνική οδό», θα ήταν καλύτερα…