Συντάκτης: Πάσχος Μανδραβέλης

Η επίθεση της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου δεν είχε κάποιο στρατιωτικό σκοπό και παρεμπιπτόντως σκότωσαν και κάποιους αμάχους.

Το μόνο ανησυχητικό που αναδεικνύει η ήττα της Ν.Δ. είναι το «μοτίβο του μη σχεδιασμού» της κυβέρνησης για την επόμενη μέρα.

Αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι το κεντρικό κράτος να μοιράζει λεφτά, κάποιοι τοπικοί άρχοντες να νιώθουν ότι μπορούν να τα σκορπίσουν, ενώ οι τοπικές κοινωνίες να μην πολυσκοτίζονται αφού είναι «τα λεφτά των άλλων».

Κάποιοι πιστεύουν ότι δύο χώροι που δεν συνεργάστηκαν τις «καλές» (έστω σε επίπεδο λυκοφιλίας) εποχές, θα συνεργαστούν τώρα μετά τις ιαχές περί «γερμανοτσολιάδων», «Πινοσέτ» και «ελλειμματικών Ελλήνων».

Για έναν συμβολικό «γαλάζιο χάρτη» η κυβέρνηση υπέστη μια ήττα. Δεν της χρειαζόταν και χαντάκωσε υποψηφίους που είχαν ακόμη σημαντικό έργο να κάνουν.

Το πρώτο καθήκον των δημοσιογράφων είναι η αποτύπωση της πραγματικότητας, χωρίς αυτή να θολώνει από άλλους «ευγενείς» σκοπούς.

H κρίσιμη πληροφορία για την τιμή των προϊόντων και ένα σημαντικό όπλο κατά της ακρίβειας κρύβεται κάτω από γραμματάκια που χρειάζεται μεγεθυντικός φακός για να διαβαστούν.

Καλές είναι οι συνεντεύξεις και καλύτερα τα τεστ δεξιοτήτων, αλλά υπάρχει λόγος να διαφεντεύονται από την Αθήνα οι 270 θέσεις σε αθλητικά κέντρα, από την Κρήτη μέχρι τον Εβρο;

Ισως η αποχή να είναι το μήνυμα. Δηλαδή, οι πολίτες που νιώθουν ότι δεν υπάρχει άλλη πολιτική επιλογή, πέραν της Ν.Δ., μπορεί να τιμωρούν την κυβέρνηση όχι υπερψηφίζοντας κάποιον άλλον (αφού δεν τους εμπιστεύονται) αλλά απέχοντας από τις κάλπες.

Οι φασιστικές αντιλήψεις δεν είναι μια ιδεολογία που άνθισε σε συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες και μόνο σε κάποιες χώρες. Ούτε περιορίζονται σε κάποιους πολιτικούς χώρους.

Είναι προφανές ότι το κεντρικό κράτος έχει πλεόνασμα τεχνογνωσίας στη χρηστή διοίκηση (φαίνεται όπου να κοιτάξουμε) και αποφάσισε να μεταφέρει λίγο και στους «από κάτω».

Ουσιαστικότερη από τις γλυκερές κοινοτοπίες περί φωτός, που είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ το βράδυ της νίκης του, ήταν η χειρονομία του να καλέσει τον σύντροφό του στο βήμα να πανηγυρίσουν μαζί.