Συντάκτης: Πάσχος Μανδραβέλης

Στην Ελλάδα της αυτοαξιολόγησης των σχολικών μονάδων δεν αριστεύουν μόνο τα σχολεία, όπως έδειξαν οι εκθέσεις αυτοαξιολόγησης, αλλά και οι μαθητές.

Στις διεθνείς σχέσεις δεν γίνεται τίποτε αυτομάτως, κι ας έχουμε αυτήν την αίσθηση όσοι απλώς ψηλαφούμε την ιστορία.

Δέκα χρόνια μετά, κάτι καινούργιο επιχειρείται στον χώρο της Αριστεράς. Αντιμετωπίζεται από κάποιους με τον ίδιο απαξιωτικό τρόπο που είχε αντιμετωπιστεί το Ποτάμι, με την έκφραση «Τίναφταρε;».

Δεν γνωρίζουμε αν ο κ. Κασσελάκης συμμερίζεται την αίσθηση της πλειονότητας των Ελλήνων, που θεωρούν λίγα τα ένδεκα χρόνια (συν κάτι ψιλά) κάθειρξης για τον φόνο με ελαφρυντικά.

Κάθε υπουργός που θέλει να αφήσει κάποιο μεταρρυθμιστικό (τρομάρα μας!) αποτύπωμα, προσθέτει διατάξεις γαρνιρισμένες με πομφόλυγες του στυλ «μπαίνει τέλος…».

Ακούγονται πολλά επιχειρήματα υπέρ της «μπιρ παρά» πώλησης των τραπεζικών μεριδίων που κατείχε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Αν είχαμε και στην Ελλάδα ισχυρό κίνημα πολιτών και ρωμαλέα φιλελεύθερη δικαιοσύνη δεν θα χρειαζόταν νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης για τον «γάμο» των ομοφυλόφιλων.

Υπάρχει πρόβλημα με την εργασία βουλευτών, πέρα από το γεγονός ότι έχουν ήδη μια δουλειά πλήρους απασχόλησης στη Βουλή.

Οι συνδικαλιστές θεωρούν τους δικηγόρους κάτι εξαιρετικά ανώτερο από τους ντελιβεράδες, κάτι που από τη φύση του είναι προσβλητικό για όσους κάνουν το δεύτερο επάγγελμα.

Οι εκλογές του 2023 έκαναν ένα διπλό καλό. Απάλλαξαν τον κ. Βαρουφάκη από τις υποχρεώσεις του βουλευτή για να μπορεί να γράφει ενδιαφέροντα βιβλία

Οι Αρχές χρειάστηκαν εννιά μήνες για να βρουν αυτό που σε κάθε δυστύχημα ψάχνουν πρώτα.