Πληρώνουμε μια υπηρεσία, που δεν λογοδοτεί στη Βουλή, δεν εφαρμόζει αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ο πολιτικός της προϊστάμενος λέει ότι είναι δική της δουλειά εάν θα εφαρμόζει ή όχι τους νόμους.
Συντάκτης: Πάσχος Μανδραβέλης
Εχουμε και εγχώρια όργανα για να καταπολεμήσουν τις αθέμιτες πρακτικές στην αγορά.
Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο αυτή τη στιγμή παράγει αναγκαίο για όλους μας διεθνές δίκαιο. Είναι ο μόνος θεσμός που μπορεί κάπως να περιορίσει τη φρίκη.
Τα επιτελεία κοιτούν τα γκάλοπ και βάζουν τον πήχυ σιμά κοντά στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων – συνήθως λίγο χαμηλότερα, έτσι ώστε το βράδυ των εκλογών να εμφανιστούν ως «θετική έκπληξη».
Εκτός από το «φτυάρισμα» της έγχαρτης γραφειοκρατίας σε ποικιλώνυμες πλατφόρμες, η ψηφιακή πρόοδος δημιούργησε το περιθώριο στο ορεξάτο Δημόσιο για δημιουργία επιπλέον γραφειοκρατίας.
Δεν υπήρχε ζήτηση για BBC, όταν στις αρχές της δεκαετίας του ’90 άνοιξαν τα ραδιοκύματα, και δεν υπάρχει σήμερα ζήτηση για ανώτατη παιδεία. Αντιθέτως, είναι τεράστια η ζήτηση για «χαρτιά», ακόμη και από τα υπάρχοντα κρατικά πανεπιστήμια.
Η κυβέρνηση δεν επικύρωσε τα μνημόνια, γιατί φοβάται τη δεξιά της πτέρυγα. Εκτός από τον «παραλυτικό μαξιμαλισμό», για τον οποίο γράφαμε χθες, υπάρχει και η εξίσου επιβλαβής «παραλυτική μικροπολιτική».
Ο παραλυτικός μαξιμαλισμός είναι το πρόβλημα των γνήσιων πατριωτών και η μεγάλη ευκαιρία όσων τους εκμεταλλεύονται για ίδιον πολιτικό όφελος.
Ψυχραιμία, (ηλικιωμένα) παιδιά! Δεν χάθηκε ο κόσμος, ούτε η θέση της Ελλάδας στο διεθνές στερέωμα από ένα χασμουρητό…
Το μόνο που έχουμε να ευχηθούμε στους βόρειους γείτονές μας είναι ότι με το εθνικιστικό κόμμα VMRO, που αφρόνως υπεψήφισαν, θα ζήσουν τη «στιγμή ΣΥΡΙΖΑ».
H αξιωματική αντιπολίτευση πλέον παράγει ανοησίες, χοντροκοπιές, δικαιολογίες και γκρίνια γι’ αυτές.
Το 2008, η τεχνολογία ήταν ακόμη υπόσχεση. Τώρα, με τις εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη, φαντάζει ως απειλή.
Μια τυχόν αναβολή της επίσκεψης Μητσοτάκη θα εξυπηρετούσε τον Ερντογάν, ο οποίος δεν νιώθει (εκλογικώς) καλά τελευταία.
Ακόμη και η επιστήμη –το βασικό συστατικό του δυτικού θαύματος– μπήκε στις μυλόπετρες του παραλόγου, που ανθεί στα κοινωνικά δίκτυα.
Ολοι είχαν κάτι αρνητικό να πουν για την αποφυλάκιση Μιχαλολιάκου. Ολοι πλην εκείνων που σχίζουν τα ιμάτιά τους για το «πού πάει η κοινωνία όταν καταδικασμένοι εγκληματίες αφήνονται ελεύθεροι για να συνεχίσουν την απεχθή τους δράση».
Καλώς ή κακώς, δεν υπάρχει ένας κανόνας «σε όλη την πανίδα» για τον ρόλο των αρσενικών και των θηλυκών.
Ο ποινικός λαϊκισμός που πέντε χρόνια καλλιεργούν οι υπουργοί Δικαιοσύνης πριονίζει το κλαδί στο οποίο κάθεται η κυβέρνηση.
Τι ακριβώς σημαίνει «δεν θέλουμε τις ψήφους των Σπαρτιατών» και πώς θα διασφαλίσουν ότι κάποιοι δεν θα πάνε στο ένα ή στο άλλο κόμμα;
Διατάχθηκε κοτζάμ Ενορκη Διοικητική Εξέταση, για να βρεθούν οι «αμελείς αρχαιοφύλακες» που επέτρεψαν τους μασκαρεμένους να ανεβούν τον Ιερό Βράχο.
Εγινε ή δεν έγινε η διάρρηξη στο υπουργείο Εσωτερικών; Εσπασαν το λουκέτο ή δεν το έσπασαν; Μπήκε κάποιος τρίτος ή δεν μπήκε;
