Συντάκτης: Πάσχος Μανδραβέλης

Μήπως όλα τα ζευγάρια των ετερόφυλων, όλοι οι καλοί χριστιανοί, ζουν σε λαγούμια και δεν στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο;

Ο «μεταρρυθμισμός» της κυβέρνησης ορίζεται από το «δόγμα Τσιάρα». Ο,τι ακούγεται στα καφενεία (πρωτίστως τα τηλεοπτικά) γίνεται αμέσως ποινικός κώδικας.

Αν το πρόβλημα είναι η πιθανότητα εμπορευματοποίησης της μητρότητας, τότε το ΚΚΕ έπρεπε να ζητήσει την απαγόρευση των υιοθεσιών εν γένει.

Η ελληνική πραγματικότητα μετά το δέμα-βόμβα που «μυστηριωδώς» εμφανίστηκε στο Εφετείο Θεσσαλονίκης και, ευτυχώς, έγινε αντιληπτή πριν σκάσει.

Η κυβέρνηση όφειλε να εξηγήσει γιατί προέκρινε την ενιαία λίστα, η οποία πριμοδοτεί τους εγχώριους σελέμπριτι εις βάρος της ποιότητας της εκπροσώπησης στο Ευρωκοινοβούλιο.

Βλέπουμε σκουπίδια που παλιότερα δεν υπήρχαν· σύμφωνοι: λίγα και μικρά. Υπάρχει και η εξάπλωση της ιλαράς των πόλεων, δηλαδή των tags

Ενα σοβαρό κράτος πρώτα θα ξεκινούσε από τις υποδομές, δηλαδή το δίκτυο, και μετά θα μοίραζε λεφτά για φωτοβολταϊκά «στο χωράφι», «στις στέγες» και στα… δένδρα.

Στο Δημόσιο, ακόμη και τα πιο λογικά, όταν δεν προβλέπονται ρητώς, απαγορεύονται. Αυτό εξηγεί και την απεραντολογία των νομοσχεδίων και τις άπειρες τροπολογίες αυτών.

Η κυβέρνηση προχώρησε σε μία από τις συνήθεις «μεταρρυθμίσεις» της. Ιδρυσε μια κρατική δομή για να «βάλει τάξη στις μη κρατικές οργανώσεις», καταπώς έλεγε.

Βαθιά μέσα μας πιστεύουμε ότι ανάμεσα στα δικαιώματα ελεύθερης χρήσης ενός δημοσίου χώρου είναι και να μπορούμε να παρεμποδίζουμε άλλους να τον χρησιμοποιούν.

Σε όλο τον κόσμο –ή, τουλάχιστον, όπου επικρατεί η λογική– οι δυναμικές κινητοποιήσεις ξεκινούν όταν τελειώσει ο διάλογος και αν διαπιστωθεί αδιέξοδο.