Συντάκτης: Πάσχος Μανδραβέλης

Κάθε πόλεμος αποκτά τη δική του φρικτή δυναμική. Ακόμη κι αν έχει τις πλέον δικαιολογημένες αφορμές.

Είναι ίδιον των πολιτικών να πουλάνε πατριωτισμό με αντάλλαγμα ψήφους.

Η παρανομία έχει γίνει κανόνας και αυτό έχει επιπτώσεις και στην ποιότητα της νομοθέτησης και στην εκπαιδευτική λειτουργία της δημοκρατικής διαδικασίας, που οι κυβερνήσεις έπρεπε πρώτες να ασκούν

Η ελευθερία της έκφρασης δεν απειλείται πλέον μόνο από τα συντεταγμένα κράτη, αλλά και από άτακτους όχλους που στο όνομα της διαμαρτυρίας θέλουν να επιβάλουν το όποιο «δίκιο» τους.

Για να καμαρώνει λοιπόν η κυβέρνηση «τη μικρότερη ανεργία από το 2009», κάποιοι (προφανώς ευάλωτοι) δεν έχουν ασφάλιση ως «εθελοντές» και εργάζονται κανονικά.

Όταν υπάρχουν δύο ή τρία σχολεία στα οποία τα παιδιά θα χρειαστεί να περπατούν ένα ή δύο χιλιόμετρα την ημέρα…

Ένα έργο ξεκίνησε το 2014 και δεν έχει τελειώσει ακόμη. Αν είχε υλοποιηθεί σε δύο χρόνια, όπως προβλεπόταν, δεν θα θρηνούσαμε –εννέα χρόνια μετά– 57 νέα παιδιά.

Το Εθνικό Αστεροσκοπείο τι δουλειά έχει στο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας; Υπάρχει περίπτωση να πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας ώστε να χρειαστεί τη βοήθεια τού Αστεροσκοπείου ο εκάστοτε υπουργός;

Οι κινητοποιήσεις ως όπλο διαπραγμάτευσης.

Στην Ελλάδα της αυτοαξιολόγησης των σχολικών μονάδων δεν αριστεύουν μόνο τα σχολεία, όπως έδειξαν οι εκθέσεις αυτοαξιολόγησης, αλλά και οι μαθητές.

Στις διεθνείς σχέσεις δεν γίνεται τίποτε αυτομάτως, κι ας έχουμε αυτήν την αίσθηση όσοι απλώς ψηλαφούμε την ιστορία.

Δέκα χρόνια μετά, κάτι καινούργιο επιχειρείται στον χώρο της Αριστεράς. Αντιμετωπίζεται από κάποιους με τον ίδιο απαξιωτικό τρόπο που είχε αντιμετωπιστεί το Ποτάμι, με την έκφραση «Τίναφταρε;».

Δεν γνωρίζουμε αν ο κ. Κασσελάκης συμμερίζεται την αίσθηση της πλειονότητας των Ελλήνων, που θεωρούν λίγα τα ένδεκα χρόνια (συν κάτι ψιλά) κάθειρξης για τον φόνο με ελαφρυντικά.

Κάθε υπουργός που θέλει να αφήσει κάποιο μεταρρυθμιστικό (τρομάρα μας!) αποτύπωμα, προσθέτει διατάξεις γαρνιρισμένες με πομφόλυγες του στυλ «μπαίνει τέλος…».

Ακούγονται πολλά επιχειρήματα υπέρ της «μπιρ παρά» πώλησης των τραπεζικών μεριδίων που κατείχε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Στην Ελλάδα κυκλοφορεί ο μύθος της «ατιμωρησίας» και πάνω σε τέτοια fake news καταστρώνονται πολιτικές.

Αν είχαμε και στην Ελλάδα ισχυρό κίνημα πολιτών και ρωμαλέα φιλελεύθερη δικαιοσύνη δεν θα χρειαζόταν νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης για τον «γάμο» των ομοφυλόφιλων.

Τη δεκαετία του ’60, πολλοί πίστευαν ότι οι μίνι φούστες ήταν απειλή για την «πυρηνική οικογένεια» του κ. Σαμαρά.

Υπάρχει πρόβλημα με την εργασία βουλευτών, πέρα από το γεγονός ότι έχουν ήδη μια δουλειά πλήρους απασχόλησης στη Βουλή.

Η επωδός κάθε δήλωσής του, κάθε ομιλίας του, κάθε συνέντευξής του είναι «και αποδείχθηκε ότι είχα δίκιο…»