Διά των «αγωνιστών» η Αριστερά τα κάνει ρόιδο κάθε φορά που αναλαμβάνει την εξουσία.

Τα ηλεκτρονικά στικάκια και η φωτοτυπίες της Βουλής.

Η Αριστερά στην Ελλάδα βιώνει μια μόνιμη πλέον πολιτική και ψυχολογική διαταραχή.

Αφού έγινε η οριζόντια (δια ΦΠΑ) μείωση εισοδημάτων άρχισαν τα δάκρυα για τις δομικές αλλαγές.

Κάποιος να ψάξει τι έγινε τους πέντε μήνες της καταστροφής…

Αν δει κανείς τον δικτυακό τόπο του ΣΥΡΙΖΑ, θα βρει δύο πράγματα: καταγγελίες για κάθε επένδυση που ήταν να γίνει και θρήνους για την υπανάπτυξη και την ανεργία.

Δεν είναι δυνατόν σε μια χώρα που βρίσκεται σε τέτοια κρίση να έχει το μισό υπουργικό συμβούλιο στα πρωινάδικα και το άλλο μισό στα δελτία των οκτώ.

Χρέος μάς άφησαν κι άλλοι. Τέτοιο παραλογισμό μόνον αυτοί…

Μια ομάδα ιδεοληπτικών βουτηγμένων στο ψέμα επιχείρησε να οδηγήσει τη χώρα σε ανείπωτη καταστροφή.

Το πραγματικό πραξικόπημα συντελείται σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, από ανεπρόκοπους του καφενείου που αποτρέλαναν με συνθήματα τη χώρα.

Σ’ αυτή τη χώρα χορτάσαμε από χοντρά λόγια και παχιά οράματα. Χρειαζόμαστε πολιτικούς που μπορούν να μοιράσουν δυο γαϊδουριών άχυρα αντί να θεωρητικολογούν επί αυτών.

Χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση με περισσότερους σοβαρούς και λιγότερα σούργελα. Σε αυτές τις κρίσιμες ώρες είναι σημαντικό να βάλουν όλοι πλάτη για να αποφύγουμε την εθνική απομόνωση και την καταστροφή ενός Grexit.

Δεν φταίει μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ που είδαμε τον Χάρο με τα μάτια μας. Φταίνε και οι προηγούμενοι που χαριεντίζονταν με κάθε λογής συμφέροντα.

Ο Ασπρόπυργος ακόμη καίει και ο αρμόδιος υπουργός Π. Λαφαζάνης πολεμάει το μνημόνιο…

Πέρα από τα μεταφυσικά -που ακούμε και στις εκκλησίες για τη μετά θάνατον ζωή- έχουν κανένα άλλο πειστικό επιχείρημα για τον «άλλο κόσμο»;

  …(πλην των χρήσιμων ηλίθιων) δεν είναι φίλοι του λαού. Είναι φίλοι της τσέπης τους.

Οι δηλώσεις Βαλαβάνη για κρατικό έλεγχο θυρίδων πιστοποιεί τα περί «κομπλεξικής Αριστεράς».

Καλώς ή κακώς οι χρεοκοπίες στις σύγχρονες οικονομίες δεν γίνονται με κρότο, όπως παλιά, αλλά με όλο και πιο γοερούς λυγμούς. Το ίδιο ανεπαίσθητα γίνονται και οι αντιδημοκρατικές εκτροπές.

Η δειλία του κ. Τσίπρα να πάρει αποφάσεις ως πρωθυπουργός έριξε διά του δημοψηφίσματος τη χώρα στα βράχια. Με το ΟΧΙ η κυβέρνηση προσπαθεί να κάψει και τα σωσίβια.

Επαιρνε ένα πρόβλημα και το μεγέθυνε. Εβρισκε μιζέρια και την πολλαπλασίαζε… Δεν έχουν ποτέ κυβερνητικό πλάνο· έχουν μόνο γινάτια για τους άλλους…