Το σκανδαλώδες άρθρο 109, που στα μουλωχτά εμβόλισε ο κ. Φλωρίδης για την συνεπιμέλεια δεν ετέθη ποτέ προς διαβούλευση.

Δεν ξέρουμε τι είναι χειρότερο: η βαθιά περιφρόνηση της κυβέρνησης στο δίκαιο και στους θεσμούς ή το επικοινωνιακό παίγνιο με το οποίο καλύπτεται η περιφρόνηση.

Γιατί έπρεπε ειδικώς για τη συνεπιμέλεια να περάσει ειδική κατεπείγουσα διάταξη;

Κάθε λαϊκισμός λειτουργεί σαν μαύρη τρύπα στο πολιτικό σύστημα, που ελκύει όλα όσα περιστρέφονται γύρω του.

Τα συστήματα ελέγχου –και στην πολιτική– έχουν ένα εύρος λειτουργίας. Είναι φτιαγμένα για να αντιδρούν σε μικρές παρεκκλίσεις από το φυσιολογικό.

Η Δύση λόγω εξωγενών παραγόντων βρίσκεται σε κρίση και σε υποχώρηση λόγω Τραμπ.

Αν ένας «ακραία εγωλάτρης, επικίνδυνα τυχοδιώκτης, εφιαλτικά απαίδευτος, τερατωδώς ανιστόρητος» έγινε πλανητάρχης, γιατί να μην ελπίζει κάθε πρόσωπο που, για διάφορους λόγους, τυφλώνεται από τα φώτα της δημοσιότητας;

Δεν γνωρίζουμε σε τι μπορεί να εξελιχθεί η κ. Καρυστιανού. Από αυτήν τη συνέντευξη δεν έδειξε να έχει λαμπρό μέλλον στην πολιτική.

Ο λαϊκισμός δεν είναι μόνο εύπεπτος, παράγεται με ελάχιστα (πνευματικά) μέσα και με μεγάλη ευκολία.

Η Αριστερά, που δεν φώναξε για την σφαγή των συντρόφων της, θα διαμαρτυρηθεί τώρα για το μακελειό που γίνεται στο Ιράν;

Η διακυβερνησιμότητα δεν εξαρτάται μόνο από την κοινοβουλευτική σταθερότητα, που προς το παρόν είναι δεδομένη.

Ο πολιτισμός είναι ο αέναος αγώνας ενάντια στη φύση μας.

Το σύνδρομο της ύβρεως «είναι αρρώστια της θέσης, όσο και του ατόμου».

Κατά κανόνα τα κόμματα διαμαρτυρίας δεν βελτιώνουν τη δημοκρατία, τη βλάπτουν.

«Ο θείος που κάθεται με τη νεολαία» χωρίς το χιούμορ του Τζίμι Πανούση.

Όσα κάνει ο Τραμπ στην Βενεζουέλα δεν φαίνεται να ακολουθούν κάποιο σχέδιο. Ούτε καν για τη μορφή της διακυβέρνησης.

Σε μια χώρα με κατακερματισμό ιδιοκτησίας η μόνη βιώσιμη μείωση του κόστους παραγωγής είναι η συνένωση δυνάμεων, οι συνεταιρισμοί αγροτών.

Το «ιδιαίτερα σεβαστό Δ.Σ. του Κέντρου Κένεντι», που διόρισε ο πρόεδρος Τραμπ, ψήφισε τη μετονομασία του σε «Κέντρο Ντόναλντ Τραμπ – Τζ. Φ. Κένεντι» και μάλιστα με αυτήν τη σειρά.

Υπάρχει ενδοκυβερνητικός διαγωνισμός σαχλαμάρας ή δημοσκοπήσεις που δείχνουν άνοδο της Ακροδεξιάς;

Η μεταφορά της διαφθοράς από τα κάτω προς τα πάνω επωάζει κοινωνικές εκρήξεις, κατά πολύ μεγαλύτερες απ’ όσο κάποιο βήμα εκσυγχρονισμού, που όμως πλήττει οριζοντίως τις κοινωνικές ομάδες.