Η καλύτερη εγγύηση ασφαλείας για το Ισραήλ είναι η αποδυνάμωση όλων των ισχυρών μουσουλμανικών κρατών που το περιβάλλουν.
Στην προεδρία Τραμπ ακόμη κι αν αποτύχει ένας πολιτικός –ή έστω πριν επιτύχει– μπορεί να βγάλει πολλά λεφτά.
Η Βουλή δεν είναι μπακάλικο για να γίνονται διαπραγματεύσεις του στυλ «είναι ένας μήνας και δυο βδομάδες, να τ’ αφήσω;».
Το ΠΑΣΟΚ εγκλωβίστηκε σε μια ατέρμονη και εν πολλοίς ανόητη συζήτηση περί συνεργασιών.
Το Κολέγιο των Εκλεκτόρων στις ΗΠΑ ήταν ένας θεσμός επιβράδυνσης στο πολιτικό σύστημα, αλλά ατόνησε σχεδόν αμέσως.
Το καλύτερο φάρμακο κατά του λαϊκισμού είναι να τον δοκιμάζουν οι κοινωνίες.
Πολλές φορές η Ιστορία λειτουργεί σαν σούπερ μάρκετ γεγονότων, από τα οποία μπορούμε να διαλέγουμε για να φτιάχνουμε προβλέψεις.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο κόσμος δεν έγινε πιο επικίνδυνος, έγινε πιο διασυνδεδεμένος. Μια κουταμάρα στον Λευκό Οίκο έχει επιπτώσεις στις τιμές των λαχανικών στις λαϊκές αγορές της Ελλάδας.
Δεν υπάρχει κάποιο πολιτικό σχέδιο πίσω από τις «διευρύνσεις» του ΠΑΣΟΚ.
Στον απερίσκεπτο πόλεμο με το Ιράν που ξεκίνησε ο Αμερικανός πρόεδρος, δεν είναι ο Βρετανός πρωθυπουργός που εκλιπαρεί τη βοήθεια των ΗΠΑ.
Ο Τραμπ, σε αντίθεση με το «δόγμα Πάουελ», θέλει άλλους να πληρώσουν τα σπασμένα του.
Μια από τις στρεβλώσεις που δημιουργούν τα αυταρχικά καθεστώτα είναι η κακή ιεράρχηση των στόχων και συνακολούθως η αντιπαραγωγική κατανομή πόρων και ανθρώπινου δυναμικού.
Η αντίληψη ότι ο αρχηγός τα παίρνει όλα είναι υποσύνολο της κοινωνικής αντίληψης ότι ο πρωθυπουργός πρέπει να τα ελέγχει όλα.
Μια κοινοβουλευτική επιτροπή ελέγχει αν υπάρχουν ενδείξεις συμμετοχής των πολιτικών προσώπων σε ένα σκάνδαλο. Και στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ οι ενδείξεις είναι πολλές και ηχογραφημένες.
Ενας χωρικός του Μεσαίωνα δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα αποδίδουν δίκαιο οι ένορκοι και όχι ο φεουδάρχης ή ο βασιλιάς. Εμείς αδυνατούμε να φανταστούμε ότι δεν θα αποδίδουν δίκαιο οι πολέμαρχοι, αλλά κάποιο διεθνές δικαστήριο.
Οι φανατικοί των ανεξάρτητων και απομονωμένων στρατιωτικών μονάδων του Ιράν πιθανότατα θα στραφούν εναντίον κάθε ηγεσίας που θα συνθηκολογήσει με τους «σατανάδες» των ΗΠΑ.
Η πιο πιθανή εξέλιξη στο Ιραν είναι ένας αιματηρός εμφύλιος με όλα τα συμπαρομαρτούντα: προσφυγικές ροές, αστάθεια στο διεθνές εμπόριο κ.λπ.
Στα σκαλοπάτια της πρεσβείας σφάζονται παλικάρια και ο φιλοαμερικανισμός έχει γίνει πια γκροτέσκο· αφήστε, δε, το γεγονός ότι εκδηλώνεται για τη χειρότερη εκδοχή των ΗΠΑ.
Το μόνο που μας λείπει, σε ένα τόσο φορτισμένο συναισθηματικώς θέμα όπως είναι το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, είναι επιπλέον θεωρίες συνωμοσίας, έστω με αντίστροφο πρόσημο.
Ο δρόμος της συνεργασίας είναι στρωμένος με ροδοπέταλα και το μοναδικό εμπόδιο είναι ο κ. Χάρης Δούκας.
