Η συζήτηση περί ορίου θητειών στην Ελλάδα ξεκινάει κάπως ξεκούδουνα και παραδόξως όχι για το πρωθυπουργικό αξίωμα, αλλά για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που δεν έχει εξουσία για να καταχραστεί.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα γιορτάσει τα γενέθλιά του και τα 250 χρόνια της αμερικανικής ανεξαρτησίας με αγώνες κλωτσοπατινάδας σε κλωβό που στήνεται στην αυλή του Λευκού Οίκου!
Τσάμπα η κυβέρνηση έστειλε έντεκα βουλευτές να δώσουν εξηγήσεις στην Δικαιοσύνη, ενώ προστάτευσε με περισσό ζήλο τέσσερις υπουργούς;
Η κυριαρχία Μητσοτάκη δεν οφείλεται μόνο στον επικοινωνιακό του μηχανισμό.
Το πρόβλημα του νέου κόμματος δεν είναι το όνομα. Σάμπως το ΣΥΡΙΖΑ ήταν καλύτερο;
Ουδείς γνωρίζει πότε θα γίνουν οι εκλογές. Ούτε καν ο πρωθυπουργός.
Πρέπει να προσέξουμε τους όρους με τους οποίους συγκροτείται πλέον η Αριστερά.
Αυτό που ήταν «υπόθεση τεσσάρων ιδιωτών», έγινε ξαφνικά, με την ψήφο των ίδιων βουλευτών. εθνικό θέμα.
Η καλή λειτουργία των θεσμών πρέπει να αφορά πρωτίστως τους «λίγους», εκείνους που συναποτελούν την ελίτ μιας κοινωνίας.
Αν για τη δικαιοδοσία στον ΟΠΕΚΕΠΕ γίνεται τόση φασαρία, φανταστείτε τι θα ζήσουμε για τα σοβαρά θέματα ενοποίησης της Ε.Ε.
Οποτεδήποτε η κυβέρνηση βρίσκεται σε δυσχερή θέση, ο πρωθυπουργός ξεφουρνίζει μια πρόταση για θεσμικές μεταρρυθμίσεις.
Η μέχρι στιγμής επταετής εμπειρία του επιτελικού κράτους έδειξε ότι έκανε όλα πλην της δουλειάς του.
«Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό», λέει το πρώτο άρθρο του Συντάγματος κι εμείς, οι κατέχοντες «το υψηλότερο αξίωμα», ψηφίζουμε βουλευτές για να μας εκπροσωπούν.
Απειλεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία την Ελληνική Δημοκρατία, επειδή θεωρεί ότι η παρέμβαση των βουλευτών στη δημόσια διοίκηση για την εξυπηρέτηση ατομικών συμφερόντων είναι ποινικώς αξιοποιήσιμη πράξη;
Είναι υποκριτικός ο θόρυβος για την ταλαιπωρία που υφίστανται οι φουκαράδες βουλευτές, όταν έχουμε περί τους 4.000 ανθρώπους προφυλακισμένους περιμένοντας να δικαστούν επί δεκαοκτάμηνο.
Η κυβέρνηση δεν απειλείται από την αντιπολίτευση, αλλά από τις… αναρτήσεις του κ. Ακη Σκέρτσου.
Η διαμεσολάβηση για ατομικά αιτήματα πολιτών είναι ένα από τα ελάχιστα κομμάτια πολιτικής εξουσίας που απομένουν στους βουλευτές.
Διάφορες μεγαλόστομες ανοησίες από αριστερά μεταβολίζονται από την Ακροδεξιά.
Η Βουλή καλείται να αποφασίσει αν και κατά πόσον το ρουσφέτι –που ευσχήμως βαφτίστηκε «παρέμβαση στη δημόσια διοίκηση»– είναι μέρος του έργου των βουλευτών.
Η τοξικότητα παράγεται είτε από θεωρίες συνωμοσίας, που εκ της φύσεώς τους ούτε μπορούν να επιβεβαιωθούν ούτε να διαψευστούν, είτε από δίκες προθέσεων οι οποίες έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά.
