Μια από τις στρεβλώσεις που δημιουργούν τα αυταρχικά καθεστώτα είναι η κακή ιεράρχηση των στόχων και συνακολούθως η αντιπαραγωγική κατανομή πόρων και ανθρώπινου δυναμικού.
Η αντίληψη ότι ο αρχηγός τα παίρνει όλα είναι υποσύνολο της κοινωνικής αντίληψης ότι ο πρωθυπουργός πρέπει να τα ελέγχει όλα.
Μια κοινοβουλευτική επιτροπή ελέγχει αν υπάρχουν ενδείξεις συμμετοχής των πολιτικών προσώπων σε ένα σκάνδαλο. Και στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ οι ενδείξεις είναι πολλές και ηχογραφημένες.
Ενας χωρικός του Μεσαίωνα δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα αποδίδουν δίκαιο οι ένορκοι και όχι ο φεουδάρχης ή ο βασιλιάς. Εμείς αδυνατούμε να φανταστούμε ότι δεν θα αποδίδουν δίκαιο οι πολέμαρχοι, αλλά κάποιο διεθνές δικαστήριο.
Οι φανατικοί των ανεξάρτητων και απομονωμένων στρατιωτικών μονάδων του Ιράν πιθανότατα θα στραφούν εναντίον κάθε ηγεσίας που θα συνθηκολογήσει με τους «σατανάδες» των ΗΠΑ.
Η πιο πιθανή εξέλιξη στο Ιραν είναι ένας αιματηρός εμφύλιος με όλα τα συμπαρομαρτούντα: προσφυγικές ροές, αστάθεια στο διεθνές εμπόριο κ.λπ.
Στα σκαλοπάτια της πρεσβείας σφάζονται παλικάρια και ο φιλοαμερικανισμός έχει γίνει πια γκροτέσκο· αφήστε, δε, το γεγονός ότι εκδηλώνεται για τη χειρότερη εκδοχή των ΗΠΑ.
Το μόνο που μας λείπει, σε ένα τόσο φορτισμένο συναισθηματικώς θέμα όπως είναι το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, είναι επιπλέον θεωρίες συνωμοσίας, έστω με αντίστροφο πρόσημο.
Ο δρόμος της συνεργασίας είναι στρωμένος με ροδοπέταλα και το μοναδικό εμπόδιο είναι ο κ. Χάρης Δούκας.
Το επικίνδυνο είναι ότι εμπεδώθηκε στον αμερικανικό λαό η πεποίθηση πως «ο πρόεδρος είναι υπεύθυνος για όλα και ότι αυτός θέτει την ατζέντα.
Τι ήθελαν οι συνδικαλιστές και τι κατάφεραν τελικώς με τη μάζωξη της Νίκαιας;
Στην Ελλάδα το γκουβέρνο δεν προσφέρει μόνο πολλά προσωπικά ωφελήματα. Αποτελεί τον μόνο τρόπο να κάνει κάποιος κάτι, ακόμη το καλό.
Γιατί δεν παραδίδει το ΚΚΕ «τα μηνύματα, τα σημειώματα και άλλα αντικείμενα των εκτελεσμένων κομμουνιστών της Πρωτομαγιάς του 1944 που βρίσκονται στο αρχείο του» στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής;
Οταν υπάρχουν συστήματα εξουσίας χωρίς θεσμικά αντίβαρα, κάθε μέσο θα χρησιμοποιηθεί, ασχέτως της ποιότητας του σκοπού.
Προς τι, λοιπόν, το πυροτέχνημα περί «δημοσιονομικού κόφτη»; Και αν υπερψηφιζόταν, πώς θα λειτουργούσε αυτός;
Ο υπουργός Μετανάστευσης εκτός από πορίσματα χωρίς στοιχεία, εκδίδει και δικαστικές αποφάσεις δίχως δίκη;
Το σόου στην Άγκυρα ήταν χρήσιμο διότι, κατά κάποιον τρόπο, οπτικοποιήθηκε η σύνθετη πραγματικότητα που διέπει τις διεθνείς σχέσεις.
Πέρασαν τέσσερις αναθεωρήσεις, πάμε για την πέμπτη και μπορεί στην εκατοστή να ξυπνήσουν οι δημοσιογραφικές ενώσεις για να ζητήσουν την αναθεώρησή του.
Ο εκνευρισμός μάλλον οφείλεται στο ότι η κυβέρνηση συνελήφθη (για μία ακόμη φορά) ψευδόμενη σχετικώς με το τραγικό δυστύχημα στη Χίο.
Δεν υπάρχει το δίλημμα «ή υπουργικό συμβούλιο ή πλήρως αυτονομημένη από τη λαϊκή κυριαρχία Δικαιοσύνη».
