Είναι θλιβερό το γεγονός ότι το συνδικαλιστικό κίνημα πνίγηκε στα λύματα του συντεχνιασμού.

«Η κυβέρνηση, απέναντι στους παράνομους “ασθενείς-αδειούχους-απεργούς” του μετρό, επέλεξε, προχωρώντας στην εφαρμογή του μέτρου της επίταξης υπηρεσιών, να δράσει “εξόχως” παράνομα».

Δεν είναι εύκολο να ωριμάσει ένα κόμμα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ σε συνθήκες επιτάχυνσης του πολιτικού χρόνου.

Όσο η μεσαία τάξη εμπεδώνει το αίσθημα ασφάλειας, τόσο περισσότερο θα απαιτεί και τα υπόλοιπα, που οφείλει να κάνει μια κυβέρνηση.

Το ερώτημα όμως είναι πόσο θα κρατήσει η διαδικασία ωρίμανσης του ΣΥΡΙΖΑ με δεδομένο ότι τους τελευταίους μήνες βλέπουμε την τακτική του ένα βήμα μπρος και δύο πίσω.

Ο ΣΥΡΙΖΑ φέρει τεράστιες ευθύνες για την έξαρση της βίας που ζούμε σήμερα. Οχι μόνο γιατί χάιδεψε τα αυτιά των κουκουλοφόρων, αλλά διότι με τον πολιτικό του λόγο διαπαιδαγώγησε σε αντιδημοκρατικές πρακτικές τον ελληνικό λαό και ειδικά τη νεολαία.

Σε μια χώρα με σοβαρή πολιτική θα συζητούσαμε το μέλλον των κτιρίων και όχι των καταλήψεων.

Σύμφωνα με την εγχώρια προβληματική, τρεις κατσαπλιάδες που δηλώνουν επαναστάτες μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, χωρίς να λογοδοτούν σε κανένα.

«Αυτή είναι μια τακτική που ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και πολλά χρόνια… κατηγορώντας άπαντες ως φασίστες για να καλύψει τις δικές του φασιστικές συμπεριφορές…»

Ρε, μπας κι εκτός από πολιτιστικούς δημιουργούς η Βίλα Αμαλία στέγαζε και προβοκάτορες;

Η σύζυγος ενός δημοσιογράφου δεν είναι του ανδρός της και δεν είναι του πατρός της, όπως έλεγε και ένα παλιό σύνθημα της αξιοπρεπούς αριστεράς.

Στην Ελλάδα της αριστερής κομπορρημοσύνης και των πολλών αγώνων ο δημόσιος χώρος είναι κατεστραμένος.

Tο εκλογικό σύστημα μπάζει από παντού και το τελευταίο του πρόβλημα είναι η αναλογικότητα.

Η παραφροσύνη και ο φανατισμός δεν έχουν όρια ούτε σύνορα. Εχουν μόνον απώλειες και πολύ ανθρώπινο πόνο…

Η υποπερίπτωση, της παραγράφου, το νομοθέτημα, ω θολούρα! Κάπως έτσι ψηφίζονται οι νόμοι στην Ελλάδα και χάνει η μάνα το παιδί και κερδίζουν διάφορες συντεχνίες τα προνόμια.

Στην εποχή της απαξίας του πολιτικού κόσμου η Βουλή δεν θέλει να κάνει ούτε τα στοιχειώδη για την διαφάνεια.

Δεν ζούμε σε ευρωπαϊκό κράτος, ούτε καν στο ελληνικό. Ζούμε στο κράτος των συνδικαλιστών.

Η «μέρα του Αλέξη» είναι η συνισταμένη πολλών επιδιώξεων και παραγόντων.

Στην Ελλάδα της κατεστραμμένης λογικής, η παρεμπόδιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των ανθρώπων θεωρείται κεκτημένο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μεγάλωσε και πρέπει να ωριμάσει. Κυρίως πρέπει να αναλύσει σε βάθος τη σημερινή κατάσταση αντί να αναπαράγει την κασέτα με τα συνθήματα της μεταπολίτευσης.