Η δημόσια διοίκηση έπαψε πια να λειτουργεί για τους πολίτες. Εχει πρώτο και κύριο μέλημα τη γραφειοκρατία της.
Τα πράγματα που γίνονται σε όλο τον κόσμο και είναι προϊόν της κοινής λογικής καιρός είναι να αρχίσουν και στην Ελλάδα. Η Θεσσαλονίκη μπορεί να δείξει τον δρόμο.
Δυστυχώς, σ’ αυτή τη χώρα δεν μάθαμε να λύνουμε προβλήματα. Από τα σκουπίδια μέχρι τα νεκροταφεία όλα καθυστερούν, μέχρι η αυθαιρεσία να μοιάζει η μόνη εφικτή λύση.
Παραμονές Δεκαπενταύγουστου, ο υπουργός Εσωτερικών δημοσιοποίησε την υπουργική απόφαση με την οποία 70 φορείς δήμων θα παραμείνουν αυτοτελή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου.
Οι συμβασιούχοι στην βουλή του Δήμου Αθηναίων…
Οι πολίτες αψήφησαν τα υποδεκάμετρα με τα οποία μετρούν κάθε βράδυ στα τηλεπαράθυρα τις κομματικές επιρροές και αποφάσισαν να δοκιμάσουν νέα πρόσωπα εκτός των μικρών και μεγάλων μαντριών.
Τι προσφέρει ο 9,84 του Δήμου Αθηναίων;
Οι δήμοι της χώρας, με πρώτο εκείνον των Αθηναίων, είναι δομικό κομμάτι της σπατάλης του ευρύτερου κράτους.
Η Αθήνα παραείναι σημαντική για να παραμένει στο σημερινό χάλι.
Οι δημοτικές εκλογές δεν παύουν να είναι πολιτικές, αλλά ευτυχώς πλέον δεν είναι κομματικές.
Κάθε πόλη διογκώνεται ή συρρικνώνεται για οικονομικούς λόγους. Η Αθήνα έφτασε στο σημερινό της μέγεθος για πολιτικούς λόγους.
Αυτό που βλέπουμε κάθε μέρα είναι ότι τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι δεν χωράνε στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Η κίνηση, η έλλειψη χώρων στάθμευσης, ο συνωστισμός στις υπηρεσίες το πιστοποιούν.
Η Αθήνα δεν είναι τερατούπολη μόνο από αισθητικής απόψεως. Εχει γίνει μια μαύρη τρύπα και για την οικονομία της χώρας.
Κάθε μεταρρύθμιση δεν έχει μόνο τριβές, χρειάζεται και χρόνο ωρίμασης.
Μεγαλύτερο πρόβλημα για την συνένωση των Δήμων θα είναι τα ρουσφέτια του παρελθόντος και δεν εννοούμε μόνο τις αποσχίσεις κοινοτήτων με «ιστορική σημασία».
Δυστυχώς δεν έχει μόνο το κράτος συνέχεια, έχει και η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Στις δύσκολες στιγμές χρειάζονται ηγεσίες. Δυστυχώς, η πολιτική ηγεσία που ασκούν οι τριακόσιοι της Βουλής είναι στο ύψος του 1,74%.
Δεν είναι όλα καλά και άγια στην αυτοδιοίκηση, αλλά πρέπει να την συγκρίνουμε με τις άλλες υπαρκτές πολιτικές δομές, κι όχι με κάτι ιδανικό που ο καθένας έχει στο κεφάλι του.
Ενας από τους πρώτους καημούς που εξεφράσθησαν μόλις ανακοινώθηκε το «σχέδιο Καλλικράτης» ήταν η μελλοντική τύχη των βουλευτών.
Tο μετεμφυλιακό μοντέλο έχει φτάσει σε αδιέξοδο: οικονομικό, κοινωνικό, ακόμη και χωροταξικό.
