Η διόγκωση της πρωτεύουσας είναι δείγμα κοινωνικής υπανάπτυξης, αλλά και ασθένειας του κράτους.
Μια πολιτική και κοινωνική ανάγνωση των όχι και τόσο απροσδόκητων αποτελεσμάτων
Την Κυριακή των εκλογών για το μόνο πράγμα που είμαστε σίγουροι είναι ότι νικητής για μια ακόμη φορά είναι η γραφειοκρατία.
Μια θεραπεία μόνο υπάρχει στο τρίπτυχο «γραφειοκρατία-διαφθορά ανικανότητα». Η αποκέντρωση αρμοδιοτήτων -άρα κι εξουσίας- σε μικρότερα, πιο ευέλικτα και ευκολότερα ελέγξιμα δημοκρατικώ τρόπω σχήματα.
Οι αιρετοί τοπικοί άρχοντες καλούνται πλέον να διαχειριστούν πολλά. Γι’ αυτό και η επιλογή τους πρέπει να γίνει με σωφροσύνη.
Ήταν εξαιρετικά ενοχλητικός για τον κ. Λαλιώτη και το Παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ, ο κ. Τζανετάκος. Γι’ αυτό θέλουν να τιμωρηθεί. Και θέλουν να χρησιμοποιήσουν ως τιμωρό τους ψηφοφόρους της ΝΔ. Θα το επιτύχουν;
«Η καλύτερη κυβέρνηση είναι εκείνη που κυβερνά λιγότερο», είχε πει ο Τόμας Τζέφερσον(Περισσότερες ρήσεις στο βιβλίο «Είπαν», εκδόσεις Καστανιώτη) κι εκεί θα κριθεί το μπόι του προγράμματος που θα κληθεί να εφαρμόσει η Νέα Δημοκρατία.
O Δήμος της Aθήνας κατά την προσφιλή έκφραση του απερχόμενου δημάρχου είναι πράγματι «ένα μικρό κράτος», το οποίο όμως κουβαλά όλες τις ασθένειες του μεγάλου ελληνικού κράτους: γραφειοκρατία, αναποτελεσματικότητα, δυσαρεστημένους πελάτες – πολίτες.
Yπάρχει ένας φαύλος κύκλος διόγκωσης όλων των μεγεθών της πρωτεύουσας που σημαίνει υπανάπτυξη για τη χώρα συνολικά.
Tο πείραμα της αποκέντρωσης δεν πήγε καλά. Tο πρώτο που αποκεντρώθηκε ήταν η διαφθορά.
Το πολιτικό μας σύστημα συνολικά στρέφεται όλο και περισσότερο στο θεαθήναι παρά στην ουσία. Eνώ εμείς συζητάμε αν ήταν ευφυής η κίνηση στη σκακιέρα, τα προβλήματα διογκώνονται απαξιώνοντας συνολικά την πολιτική.
