Η κυβέρνηση κατάφερε να μπει στα δυο στενά του ΕΝΦΙΑ επειδή αρνείται να πράξει το αυτονόητο: να δώσει την φορολογία ακίνητων στους Δήμους.
Οι τοπικές κοινωνίες ψηφίζουν και με άλλα κριτήρια και δεν λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους την αγωνία για πολιτική επιβίωση των κομματικών αρχηγών και μηχανισμών.
Αν η ανανέωση δεν γίνει με πολιτικούς όρους θα την κάνει η κοινωνία με τον χειρότερο τρόπο.
Τακτικές από τα παλιά: τα κομματικά χρίσματα που προκρίνουν τους κομματικούς έναντι των άξιων…
Ανόητη και επιζήμια για την χώρα η καομματικοποίηση των αυτοδιοικητικών εκλογών.
Πριν καν εφαρμοστεί ο Καλλικράτης τον αλλάζουν για μικροπολιτικές σκοπιμότητες.
Δήμοι, ΜΚΟ και οργανώσεις πολιτών, πρωταγωνιστές στην αντιμετώπιση των επισιτιστικών προβλημάτων.
Το συγκεντρωτικό κράτος αποδείχθηκε σπάταλο και αναποτελεσματικό. Απλώς τώρα, που λεφτά δεν υπάρχουν, φαίνεται πιο πολύ και είναι τραγικό.
Ο μόνος τρόπος για να ξεπλυθεί ο επιπλέον φόρος ακινήτων στη συνείδηση των Ελλήνων είναι να μετατραπεί σε ανταποδοτικό τέλος προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Ο κ. Μιχελάκης δεν έμαθε από το πάθημα του κ. Παυλόπουλου κι ανοίγει τον ασκό του Καλλικράτη.
Η πρόταση για ξεχωριστά ψηφοδέλτια Δημάρχων Δημοτικών Συμβούλων στις αυτοδιοικητικές εκλογές κινείται προς την σωστή κατεύθυνση, ανεξαρτήτως των προθέσεων της κυβέρνησης.
Δεν θα ήταν πιο χρήσιμο (πολιτικά) να χρεώνεται η βρωμιά μιας πόλης στον δήμαρχό της, όπως γίνεται τώρα, αντί να είναι αρμοδιότητα π.χ. του υπουργού Περιβάλλοντος.
Η μετατόπιση αρμοδιοτήτων φορολόγησης από το κεντρικό κράτος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση μοιάζει δύσκολη. Αλλά δεν είναι.
Υπάρχουν πολλοί ΟΤΑ στην Ελλάδα που με περιορισμένους πόρους παράγουν εντυπωσιακά αποτελέσματα, τα οποία περνούν απαρατήρητα από τα ραντάρ των -επίσης κρατικοκεντρικών- ΜΜΕ.
Το μοντέλο του συγκεντρωτικού κράτους που μας χρεοκόπησε δεν μπορεί να μάς βγάλει από την κρίση.
Σε όλο τον δυτικό κόσμο η Τοπική Αυτοδιοίκηση λύνει προβλήματα και κατανέμει καλύτερα τους κοινούς πόρους μιας κοινωνίας.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 η αμερικανική κυβέρνηση ζήτησε από το ινστιτούτο ερευνών RAND να σχεδιάσει ένα σύστημα επικοινωνίας ικανό να αντέξει σε μια πυρηνική επίθεση.
Η τομή που χρειάζεται το κράτος είναι προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που νομίζουμε και επιχειρείται.
Κανένας οργανισμός δεν μπορεί να μακροημερεύσει όταν ένα άτομο ασχολείται με τα πάντα.
Αν είχαμε εθνικό σχέδιο για την αναδιάρθρωση του κράτους, η κινητικότητα θα ήταν αντίστροφη.
