Σε αυτήν τη χώρα όσο περισσότερο καμαρώνουμε για την ιστορία μας, τόσο περισσότερο την κρύβουμε.
Σε μια ευνομούμενη δημοκρατία, το πολιτικό σύστημα πρέπει να είναι διαρκώς «όμηρος» της Δικαιοσύνης.
Από τα 63 μέλη της κυβέρνησης μόνο οι 16 είναι εξωκοινοβουλευτικοί.
Τα «δίκαια αιτήματα των πολιτών», για τους οποίους –τι να κάνουν;– οι φουκαράδες βουλευτές αναγκάζονται να ασκούν πίεση στη δημόσια διοίκηση.
Η καλύτερη εγγύηση ασφαλείας για το Ισραήλ είναι η αποδυνάμωση όλων των ισχυρών μουσουλμανικών κρατών που το περιβάλλουν.
Στην προεδρία Τραμπ ακόμη κι αν αποτύχει ένας πολιτικός –ή έστω πριν επιτύχει– μπορεί να βγάλει πολλά λεφτά.
Οι Ελληνες έχουν καταψηφίσει ένα σκασμό κυβερνήσεις, που υποσχέθηκαν ότι θα βάλουν τέλος στη διαφθορά, αλλά τελικώς είτε δεν το κατάφεραν είτε τη διόγκωσαν.
Η Βουλή δεν είναι μπακάλικο για να γίνονται διαπραγματεύσεις του στυλ «είναι ένας μήνας και δυο βδομάδες, να τ’ αφήσω;».
Η ακρίβεια στην αγορά είναι απλώς ο πυρετός της οικονομίας.
Το ΠΑΣΟΚ εγκλωβίστηκε σε μια ατέρμονη και εν πολλοίς ανόητη συζήτηση περί συνεργασιών.
Το Κολέγιο των Εκλεκτόρων στις ΗΠΑ ήταν ένας θεσμός επιβράδυνσης στο πολιτικό σύστημα, αλλά ατόνησε σχεδόν αμέσως.
Oι εξελίξεις στον εργασιακό βίο κάνουν την εξέλιξη της τεχνολογίας δυσοίωνη.
Το καλύτερο φάρμακο κατά του λαϊκισμού είναι να τον δοκιμάζουν οι κοινωνίες.
Πολλές φορές η Ιστορία λειτουργεί σαν σούπερ μάρκετ γεγονότων, από τα οποία μπορούμε να διαλέγουμε για να φτιάχνουμε προβλέψεις.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο κόσμος δεν έγινε πιο επικίνδυνος, έγινε πιο διασυνδεδεμένος. Μια κουταμάρα στον Λευκό Οίκο έχει επιπτώσεις στις τιμές των λαχανικών στις λαϊκές αγορές της Ελλάδας.
Το μόνο που χρειάζεται για να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς είναι να κάνουν καλά τη δουλειά τους.
Το δόγμα της κυβέρνησης Τραμπ είναι «αν όλα πάνε στραβά, ρίξε το φταίξιμο στον Τύπο».
Η αύξηση (100%-200%) στις προμήθειες των πιστωτικών καρτών είναι κόστος για τις επιχειρήσεις που θα μετακυλίσουν στους καταναλωτές.
Δεν υπάρχει κάποιο πολιτικό σχέδιο πίσω από τις «διευρύνσεις» του ΠΑΣΟΚ.
Στον απερίσκεπτο πόλεμο με το Ιράν που ξεκίνησε ο Αμερικανός πρόεδρος, δεν είναι ο Βρετανός πρωθυπουργός που εκλιπαρεί τη βοήθεια των ΗΠΑ.
