Φράνσις Φουκουγιάμα: το ριζοσπαστικό Ισλάμ είναι δύναμη «δημιουργικής καταστροφής» για τον αραβικό κόσμο, μια δύναμη που ανοίγει τον δρόμο για μια νέας μορφής δημοκρατική τάξη στη Μέση Ανατολή.
Μήπως έχει παραφρονήσει ο λαός μας και πρέπει το Υπουργείο Ανάπτυξης να μας διδάξει το ορθολογικά πράττειν;
Το βιβλίο του καθηγητή Αντώνη Μακρυδημήτρη για την «Κοινωνία των Πολιτών».
Αν δεν εγκαταλείψουμε τη μίζερη προσέγγιση της οικονομίας από την πλευρά της κατανάλωσης και του εισοδήματος (ελεεινολογώντας την φτώχεια και την ακρίβεια) και δεν επικεντρωθούμε στην παραγωγή τότε πραγματικά θα αποκτήσουμε και φτώχεια και ακρίβεια.
Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι πως η ακρίβεια στην αγορά δεν αντιμετωπίζεται με νομοθετικά μέτρα, αλλά το γεγονός ότι όλοι καμώνονται πως δεν το γνωρίζουν.
Είναι στοίχημα το σχέδιο Ανάν. Στοίχημα με το μέλλον, ενάντια στο παρελθόν.
Είναι κάτι τύποι που τα τελευταία χρόνια έβγαζαν το μεροκάματο της δημοσιότητας κινδυνολογώντας.
H κάλυψη της απόπειρας κατά της κυρίας Μπακογιάννη έφερε στην επιφάνεια πολλά από τα δεοντολογικά προβλήματα που ταλανίζουν την ελληνική δημοσιογραφία, όπως και τους παραλογισμούς του νομοθετικού πλαισίου.
«Το όνειρο της Παλαιστίνης» είναι το μυθιστόρημα μιας 15χρονης Ιταλοαιγύπτιας…
Το βιβλίο της τρομοκρατίας έχει πολλά κεφάλαια ακόμη. Πολλά ερωτήματα δεν έχουν τεθεί και πολλά περισσότερα δεν έχουν απαντηθεί
Οι γυναίκες είναι αδικημένες σε όλες τις εκφάνσεις τού επί αιώνες δομούμενου ανδροκεντρικά κόσμου, κι αυτό είναι το πρόβλημα κι όχι το επιφαινόμενο αυτού του κόσμου που είναι τα βραβεία Νόμπελ.
Το μεγαλύτερο κεφάλαιο ενός δημοσιογράφου είναι η αξιοπιστία του. Κι αυτή συσσωρεύεται καθημερινά (όταν μεταδίδει ακριβείς κι αληθείς πληροφορίες) ή σκορπίζεται καθημερινά (όταν πράττει το αντίθετο).
Καλλιεργείται από τους θεσμικούς και αυτόκλητους υπερασπιστές των προφυλακισμένων μια σκόπιμη σύγχυση μεταξύ «τεκμηρίου αθωότητας» και «αθωότητας».
Γίναμε δεκτοί γιατί η κλασική Ελλάδα ήταν κεντρικός πυλώνας της ευρωπαϊκής ιδέας, επειδή επίσης η συμμετοχή μας θα συνέβαλλε στην ενίσχυση της πολιτικής σταθερότητας και, τέλος, επειδή η Κομισιόν πίστεψε ότι η οικονομία μας ήταν πολύ μικρή για να έχει μεγάλο αντίκτυπο.
Μία μέρα πριν τη λειτουργία της επιχείρησης τους προκύπτει (δίκην νταβατζή που παίρνει μερίδιο από την επιχειρηματική δραστηριότητα) το ΤΕΒΕ στο οποίο θα πληρώνουν εφ’ όρου ζωής κάποια αξιοσέβαστα ποσά.
Το μόνο που μπορεί να ελπίζει η Τουρκία είναι να αποδειχθεί ο κ. Ερτογάν Καραμανλής, παρά το γεγονός ότι μοιάζει με Ανδρέα…
Η Ελλάδα που φοβάται («αντιστέκεται», το ονομάτισαν οι αριστεριστές) συρρικνώνεται ταχύτατα. Η Αριστερή δαιμονοποίηση κάθε διεθνούς θεσμού -φυσικά μόνο εκείνων που δεν ανήκαν στο ανατολικό μπλοκ- υποχωρεί σε βαθμό γραφικότητας.
Οι μεταφορικές έννοιες όμως κάποιες φορές αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα και κάποιες άλλες ορίζουν (έστω υποσυνείδητα) συμπεριφορές.
Ένας από τους προσφιλείς νεοελληνικούς μύθους αναφέρεται στις μαγικές επικοινωνιακές ιδιότητες που έχει το ΠΑΣΟΚ…
Το βρετανικό φλέγμα του Economist δεν μπορούσε να αφήσει χωρίς να σχολιάσει τα πεπραγμένα του κινήματος της αντιπαγκοσμιοποίησης με τον ξεχωριστό και ιδιαίτερα δηκτικό του τρόπο. Ο τίτλος του άρθρου προϊδεάζει: «Ψάχνοντας κάτι, για το οποίο αξίζει να οργιστούν…»
