Μια θεραπεία μόνο υπάρχει στο τρίπτυχο «γραφειοκρατία-διαφθορά ανικανότητα». Η αποκέντρωση αρμοδιοτήτων -άρα κι εξουσίας- σε μικρότερα, πιο ευέλικτα και ευκολότερα ελέγξιμα δημοκρατικώ τρόπω σχήματα.
«Δημοσιογράφος είναι ένας άνθρωπος, η δουλειά του οποίου είναι να εξηγεί στους άλλους αυτό που προσωπικά δεν καταλαβαίνει.» (Περισσότερες ρήσεις στο βιβλίο «Είπαν», εκδόσεις Καστανιώτη)
Οι ακροδεξιές αντιλήψεις, έστω και αν φορούν σοσιαλιστική προβιά, ενδημούν στο ΠΑΣΟΚ.
Το ζήτημα δεν είναι τα 20.000 ευρώ. Το ποσό είναι ελάχιστο μπροστά στην υπηρεσία που πρόσφερε ο κ. Ξηρός για την εξάρθρωση της 17Ν. Το πρόβλημα είναι ο συνδικαλιστικός τσαμπουκάς και μάλιστα με τα λεφτά των άλλων
Κυκλοφόρησε και στα ελληνικά το βιβλίο του Τιερί Μεϊσαν «Η τρομαχτική απάτη», που φέρει τον υπότιτλο «Κανένα αεροπλάνο δεν συνετρίβη στο Πεντάγωνο».
Τα προβλήματα δημοσιογραφικής κάλυψης της τρομοκρατίας δεν είναι μόνο ελληνικά. Και στην μεσογειακή Ισπανία, όπου χρόνια τώρα αντιμετωπίζουν τη ματοβαμμένη δράση της ΕΤΑ, οι δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν πολλά…
Το πρόβλημα είναι ότι από την Αριστερή κυριαρχία στο δημόσιο διάλογο περάσαμε στην κυριαρχία της απλής, αγνής και πολύ ρωμέικης μπούρδας με Αριστερή λεοντή.
Το δικαστήριο θα κρίνει κατά πόσον ο κ. Γιωτόπουλος έγραφε τις προκηρύξεις της «17 Νοέμβρη». Εμείς το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι πως και ο συντάκτης των προκηρύξεων και ο κ. Γιωτόπουλος είναι ένοχοι πρόκλησης αφόρητης πλήξης. Όλα όσα μας λένε, μας τα ‘χουν πει κι άλλοι. Άπειρες φορές, και μάλιστα αναίμακτα…
Φτάσαμε στην Ελλάδα να θεωρούμε κάποιον κεντρώωο, όταν ασπάζεται μέρος των δεξιών θέσεων και μέρος των αριστερών. Μόνο που αυτό δεν είναι «κέντρο», είναι αχταρμάς, τον οποίο ανακατεύει ο κ. Λαλιώτης για να τον σερβίρει προς τ’ Αριστερά.
Δεν ήταν ο κιτρινισμός των καναλιών που καθοδήγησε τους χθεσινούς είκοσι κουκουλοφόρους. Ήταν ο άλλος, ο πιο ύπουλος κιτρινισμός που θεωρεί πως κάθε κριτική στην ενιαία αριστερίστικη σκέψη που επιβλήθηκε στη χώρα προέρχεται από σκοτεινά κέντρα και πρεσβείες.
Τα αντράκια με τα κρυμμένα πρόσωπα, που δικαίως τους έλεγαν αλήτες, φόρεσαν για μια ακόμη φορά την λεοντή της Αριστεράς και του Αναρχισμού, επιτέθηκαν στην «Απογευματινή»
Τι άλλο πρέπει να γίνει ώστε οι πολιτικώς ανεγκέφαλοι που προΐστανται του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας να αποσύρουν το μνημείο ανοησίας που φέρει τον τιμητικό τίτλο «νόμος του Ελληνικού Κράτους» και τον αριθμό 3037/2002;
Και σπανίως ουσία, και σπανιότερα υπευθυνότητα…
Μια κοινωνία που σε κάθε δυσκολία έχει ως πρώτη επιλογή την απαγόρευση, έχει συνολικό πρόβλημα. Είναι ανασφαλής.
Ότι κι αν μεταδώσουν οι δημοσιογράφοι, αντικειμενικά κάποιος θα ευνοηθεί και κάποιος θα ζημιωθεί. Η είδηση δεν μπορεί να κρίνεται από την πηγή της ή από το αποτέλεσμα της, αλλά από την αλήθεια της.
Το ιδεολογικό κενό που αφήνει ο κεντροδεξιός χώρος στην Ελλάδα δεν είναι κακό μόνο για την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας αλλά και για την χώρα.
Oι Αμερικανοί δημοσιογράφοι, προσπαθούν να βρουν την διαχωριστική γραμμή μεταξύ πατριωτισμού και δημοσιογραφίας, μεταξύ των συναισθημάτων τους για την τραγωδία και της αντικειμενικότητας που πρέπει να έχουν στην κάλυψη των γεγονότων.
Φήμες τερατώδεις για την 11η Σεπτεμβρίου που έγιναν ειδήσεις στα MME όλου του κόσμου…
Στην αναμπουμπούλα της διεθνούς τρομοκρατίας οι λογοκριτές χαίρονται, αλλά δεν είναι οι μόνοι…
Το ουσιαστικό σχετικά με το athens.indymedia δεν είναι αν μπορεί να λογοκριθεί, αλλά το κατά πόσο θέλουμε να λογοκριθεί οποιοσδήποτε εκφράζεται από αιρετικά μέχρι χυδαία.
