Θα πάμε να διαδηλώσουμε για τον καουμπόικο -κι όχι για τον αμερικανικό, όπως θα κάνουν άλλοι- χαρακτήρα της επέμβασης.
Πολλοί απ’ όσους είχαν σε εκτίμηση τον κ. Βενιζέλο αναρωτήθηκαν πώς ένα τέτοιο λαμπερό νομικό μυαλό κατάφερε να κάνει ένα τόσο χάλια Σύνταγμα.
Ενώ στην Ελλάδα με προτροπή του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ οι δημοσιογράφοι καλούνται «να συμμετάσχουν μαζικά στις μεγάλες αντιπολεμικές συγκεντρώσεις το Σάββατο» (ανακοίνωση Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ 11.2.2003) στη Βρετανία το BBC απαγόρευσε στους βασικούς τηλεπαρουσιαστές να συμμετάσχουν.
Τα πρώτα συμπεράσματα μιας έρευνας του Πάντειου πανεπιστημίου.
Στη χώρα μας τα όρια μεταξύ τραπεζικής συναλλαγής και ληστείας γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα.
Το να ισχυριζόμαστε ότι τόσο η αριστερά όσο και ο αντιδικτατορικός αγώνας δεν είχαν καμιά σχέση με την τρομοκρατία (ούτε καν στην πρώτη φάση) είναι σόφισμα.
Ωρυόμενος ο πρόεδρος του δημοκρατικού (πάντα) ΔΗΚΚΙ κ. Δημήτρης Τσοβόλας καταγγέλλει τις αρχές του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» για τον ευτελισμό που υπέστη η Δημοκρατία (Παρένθεση: έχετε προσέξει ότι οι πολιτικοί δεν ξευτελίζονται ποτέ; Πάντα η Δημοκρατία την πληρώνει!)
Όλος αυτός ο χώρος της Αριστεράς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμμετείχε ή στήριξε το τρομοκρατικό φαινόμενο στη χώρα, δεν θέλει να συζητήσει το ζήτημα.
Το πρόβλημα είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός και η τυφλή εμπιστοσύνη που δείχνει σε ανθρώπους που δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν τη θέση τους για να προωθήσουν διάφορες «εξυπηρετήσεις σε φίλους».
Ο κ. Πανταγιάς έλυνε κι έδενε εντός Μαξίμου επειδή η τυφλή εμπιστοσύνη που του είχε ο πρωθυπουργός του το επέτρεψε. Εξ ου και η οργή του τελευταίου…
Εμείς οι Έλληνες διακηρύσσουμε ότι είμαστε γενικώς κατά του πολέμου. Το σίγουρο είναι πως τασσόμαστε εναντίον κάθε Αμερικανικού πολέμου. Για παράδειγμα διαδηλώσαμε κατά της επέμβασης των Αμερικανών στο Αφγανιστάν πριν καν αυτή γίνει. Δεν διαδηλώσαμε κατά της επέμβασης των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν, ούτε καν όταν αυτή έγινε.
Aν κάποιος επιχειρηματίας θέλει να χτυπήσει την ακρίβεια του το απαγορεύει ο νόμος.
Τελικά μόνο ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης έμειναν εντός του θέματος στη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή. Η συζήτηση αφορούσε τη διαφθορά, αλλά η Αριστερά βρήκε βήμα για να (ξανα)πει τον πόνο της.
Τα επιχειρήματα ότι πρέπει να υπάρξει αμνηστία και αμνησία στη βάση «ε, και τι έκαναν; Βόμβες έβαζαν!», ή «η οργάνωση βγήκε στη σύνταξη μην τα σκαλίζετε» είναι κάτι παραπάνω από εξωφρενικά. Είναι επικίνδυνα…
Η αντίθεση λοιπόν στον επικείμενο πόλεμο για την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεν είναι πολιτική, αλλά για μια ακόμη φορά βαθιά συνωμοσιολογική. Ήμαστε (σχεδόν όλοι) αντιαμερικανοί και καλά είναι να ξεχωρίσουμε ποιοι είναι ενάντια στον πόλεμο ειδικώς και ποιοι εναντίον των ΗΠΑ γενικώς…
Η απαγόρευση ενός βιβλίου με κόμικς…
Μέχρι η Ευρώπη να αποδείξει ότι υποστηρίζει κάτι θετικό και συνεκτικό η διαρκής αντίθεση στις ΗΠΑ θα εκλαμβάνεται ως κυνικός πολιτικός υπολογισμός.
Το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να εξυγιανθεί αν κατά’ αρχήν η κυβέρνηση δεν αποφασίσει να το αφήσει στην ησυχία του. Αν δεν πάψει ποικιλοτρόπως να το επιδοτεί και να ρυθμίζει κάθε τρεις και λίγο τα χρέη των ΠΑΕ.
Με το «έπος του ασυμβίβαστου» διαπιστώθηκε ότι οι βουλευτές μας δεν ξέρουν τι ψηφίζουν. Με την ασυλία μάλλον δεν ξέρουν και γιατί ψηφίζουν, αυτό που ψηφίζουν…
Όλες οι απόψεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να γίνουν τα μεγαλύτερα εγκλήματα. Γι’ αυτό και η κριτική δεν κρίνεται σύμφωνα με πιθανά αποτελέσματα της. Αντιθέτως κρίνεται για την αντιστοιχία της με τον πραγματικό κόσμο και για το κατά πόσο ορθολογικά δομημένη είναι.
