H γνώση δεν ενέχει κινδύνους. Μόνο η εφαρμογή της.
Τελευταίο κρούσμα της «σατανολάγνου δημοσιογραφίας» είναι οι αηδιαστικές κούκλες που κυκλοφόρησαν σε κάποια βιντεοκλάμπ
Το ΝΑΤΟ όμως σε τι ευθύνεται για τις καθυστερημένες ή και λειψές επιδοτήσεις των αγροτών;
Ο κ. Παπαθεμελής έκανε μια νέα σχολή στην επιστήμη των διεθνών σχέσεων (δίπλα στις κλασσικές του ρεαλισμού και του φιλελευθερισμού ή τις νεώτερες: δομισμός, αναστοχαστική): την «σχολή της βαρβατίλας».
Η ανακοίνωση του ΚΚΕ για τα 84 χρόνια του: «Το ΚΚΕ», αναφέρει στην ανακοίνωση, «ήταν και παραμένει κόμμα διεθνιστικό, επομένως και γνήσια πατριωτικό»
Φέτος η γιορτή του Πολυτεχνείου ήταν διαφορετική. Είχαμε μια άλλη φωνή προερχόμενη από ανθρώπους που -επειδή δεν τα σπάνε και δεν δολοφονούν- δύσκολα θα γίνουν πρωτοσέλιδα. Ήταν οι συγγενείς των θυμάτων των τρομοκρατικών επιθέσεων
Το βιβλίο «Ένα ηθικός υπολογισμός: ο ρόλος της Καθολικής εκκλησίας στο Ολοκαύτωμα και η ανεκπλήρωτη υποχρέωση για επανόρθωση».
Δημιουργήθηκε μια διεθνολογική φούσκα η οποία εκτός από ακριβή είναι πολλές φορές κι επικίνδυνη. Γιατί ο απλός κόσμος άκουσε από την συντεχνία των αναλυτών τόσες φορές το «λύκος στα πρόβατα», που άρχισε να θεωρεί τον λύκο μυθολογικό κατασκεύασμα…
To κυπριακό είναι δύσκολο θέμα. Έχει τόση ιστορία πίσω του, τόσες συμφωνίες, τόσα ψηφίσματα, τόσα δάκρυα, τόσες ελπίδες και τόσες διαψεύσεις ώστε πρέπει να θαυμάζει κανείς εκείνους που το κατέχουν σε τόσο βάθος ώστε μπορούν να τοποθετηθούν ρίχνοντας έστω μια φευγαλέα ματιά στις 157 σελίδες του σχεδίου Ανάν.
…για το Κυπριακό και τα εθνικά μας θέματα.
Ο κ. Πάγκαλος είναι χρήσιμος σχολιαστής. Για πολιτικός το συζητάμε…
Με δεδομένη την ιδεοληψία ξεκινάμε να βρούμε επιχειρήματα που να την στηρίζουν. Μπορεί να βρούμε πολλά, αλλά θα βρούμε και άλλα που δεν συμβαδίζουν με όσα πιστεύουμε. Αν συμβεί το τελευταίο τότε η πραγματικότητα την έχει άσχημα.
Ο Εμφύλιος είναι ένα κομμάτι αυτής της δικής μας ιστορίας. Δεν μας τιμά σαν έθνος, αλλά πρέπει κάποια στιγμή να τον κοιτάξουμε κατάματα. Όχι για να τον τιμήσουμε, αλλά για να διδαχθούμε.
Αν εξαιρέσουμε τον πρόεδρο κ. Νίκο Κωνσταντόπουλο η σταρ της μάζωξης του κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης στη Φλωρεντία είναι μια γλυκιά Καναδή ονόματι Ναόμι Κλέιν.
Αυτή η Βουλή θα μείνει στην Ιστορία. Όχι γιατί παρουσίασε κάποιο σημαντικό έργο. Σπάνια βουλεύτηκε για το καλό του Έθνους. Υπήρξε όμως πρωταθλήτρια στο βόλεμα.
Αν όλη η Αριστερά βγάζει τόση γκρίνια και τέτοιες αναλυτικές προτάσεις, τότε η «διεθνής του νεοφιλελευθερισμού» μπορεί να αλωνίζει ήσυχη.
Οι Αμερικανοί ζουν υπό το κράτος πανικού τους τελευταίους 18 μήνες.
Όλοι εκείνοι οι οποίοι ορθώς ισχυρίζονται «ότι η Τουρκία δεν είναι Βέλγιο για να τα βρούμε» αντιτίθεται μετά βδελυγμίας και στην προοπτική να γίνει η Τουρκία … Βέλγιο.
Δεν γνωρίζω αν είναι λάθος ή σωστή κίνηση η υποψηφιότητα για τη συνδιοργάνωση του «2008». Επιχειρήματα σοβαρά ακούγονται εκατέρωθεν. Επιχειρήματα γελοία επίσης ακούγονται εκατέρωθεν. Το επιχείρημα όμως ότι μια δράκα χουλιγκάνων μπορεί να ορίζει αν και πού πρέπει να περπατήσει ο Έλλην υπουργός Εξωτερικών, αν πρέπει η όχι να γίνει μια διεθνής διοργάνωση είναι μακράν του γελοίου. Είναι επικίνδυνη.
Οι δύο πόλοι μιας παράταξης
