Τελικά, μήπως η ΕΣΗΕΑ και το ΕΣΡ δεν θα πρέπει να ασχολούνται με την αξιολόγηση πραγματικών ειδήσεων (π.χ. μια πορεία και η έλευση ενός τέως) και να ασχοληθούν λίγο και με την μετάδοση ψευδών ειδήσεων που πανικοβάλλουν τους πολίτες;

Το «στρατόπεδο Δέλτα» θα μείνει στη συνείδηση όλου δημοκρατικού κόσμου ως το θλιβερό, το φασίζον πρόσωπο των ΗΠΑ…

Το άδειο μαιευτήριο και η αιμόφυρτη κάλυψη ενός πολέμου! Τελικά, υπάρχουν και «κορμοράνοι» ελληνικής κοπής…

«Δεν μας τα λέτε καλά εσείς οι δημοσιογράφοι. Δεν μας τα λέτε καθόλου καλά…»

Η ελληνική οικονομία έχει δομικές δυσλειτουργίες. Είναι μια οικονομία μη παραγωγική.

Ο «Controller Editorial Policy» Στέφεν Γουίτλ εξέδωσε μια πεντασέλιδη ντιρεκτίβα για το πώς πρέπει να καλύψουν οι δημοσιογράφοι του BBC τον επικείμενο πόλεμο στο Ιράκ.

Η Αριστερά από την προστασία των ανθρώπων πρέπει να ορίζεται. Από τις δολοφονίες ανθρώπων μόνο οι συμμορίες δολοφόνων πρέπει να ορίζονται.

Φυσικά και θα μπορούσε να γίνει καλύτερος χειρισμός του θέματος της τρομοκρατίας από τους δημοσιογράφους. Το ποτήρι όμως δεν είναι μισοάδειο, άσχετα αν κάποιοι το προβάλλουν έτσι.

Πιθανόν να είναι ελληνική πατέντα, αλλά οι Αμερικανοί το πήραν στα σοβαρά. Φυσικά μιλάμε για το μποϊκοτάζ προϊόντων για εθνικούς λόγους.

Η συζήτηση περί δημοσιότητας πνίγεται μέσα σε ασάφειες και πολλά συνθήματα.

Τόσους πολλούς νόμους που έχουν τις καλύτερες προθέσεις στοχεύοντας σε λάθος κατευθύνσεις, δεν έχουμε ματαδεί.

Μπορεί όμως η ηλιθιότητα να εξηγεί αυτό που με πολιτικά ορθούς όρους στην Ελλάδα ονομάζουμε «υπερβάλλοντα ζήλο των αρχών», τα αποτελέσματά της όμως είναι πραγματικά κι επικίνδυνα.

Καμιά είδηση έχει ο κ. Μίλερ να μας πει; Όχι για κανένα άλλο λόγο, γιατί ορισμένοι αρέσκονται να κάνουν είδηση, ότι κι αν λέει ο κ. Μίλερ…

Ο όρος «πολιτικό έγκλημα» έχει μια ιστορική και μια νομική φόρτιση στην Ελλάδα, γεγονός που θολώνει κατά πολύ την δημόσια συζήτηση. Από την άλλη έχει ένα σαφή χαρακτήρα στο εξωτερικό κάτι που επιτρέπει πολλές νοηματικές ακροβασίες.

Έχει ένα δίκιο ο κ. Δημήτρης Κουφοντίνας που διατύπωσε την απαίτηση είτε να μεταδοθεί όλη η διαδικασία της δίκης ή να μην μεταδοθεί τίποτε. Το δίκιο του άπτεται στο γεγονός ότι σ’ αυτή τη χώρα δεν έχουμε καταλήξει σε ένα κοινά αποδεκτό συμπέρασμα για το τι είναι είδηση και κυρίως στο ποιος ορίζει την είδηση.

Σε τι χρειάζονται οι υπουργοί; Μόνο για να κάνουν παχιές δηλώσεις πόσο τέλεια είναι τα πράγματα και μετά να κάνουν παχιά αυτοκριτική για το πόσο άσχημα ήταν και πόσο καλά θα διορθωθούν;

Θόρυβος. Αυτό είναι το συμπέρασμα από την πρώτη μέρα της δίκης. Όλοι ήταν εκεί για να γκρινιάξουν.

    Πάνω από 50 βιβλία ασχολούνται με το φαινόμενο…

Αν οι κ.κ. Δημήτρης Κουφοντίνας και Σάββας Ξηρός δεν μας δουλεύουν με τις χθεσινές δηλώσεις τους (πράγμα εξαιρετικά πιθανό), τότε τα πράγματα είναι σοβαρότερα από την πρώτη ανάγνωση της γελοιότητας.

Η δίκη που ξεκινά σήμερα θα κρίνει πολλά. Περισσότερα από την ενοχή ή την αθωότητα των 19 κατηγορουμένων για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και διάπραξη εγκληματικών πράξεων.