Οι γυναίκες είναι αδικημένες σε όλες τις εκφάνσεις τού επί αιώνες δομούμενου ανδροκεντρικά κόσμου, κι αυτό είναι το πρόβλημα κι όχι το επιφαινόμενο αυτού του κόσμου που είναι τα βραβεία Νόμπελ.
Το μεγαλύτερο κεφάλαιο ενός δημοσιογράφου είναι η αξιοπιστία του. Κι αυτή συσσωρεύεται καθημερινά (όταν μεταδίδει ακριβείς κι αληθείς πληροφορίες) ή σκορπίζεται καθημερινά (όταν πράττει το αντίθετο).
Καλλιεργείται από τους θεσμικούς και αυτόκλητους υπερασπιστές των προφυλακισμένων μια σκόπιμη σύγχυση μεταξύ «τεκμηρίου αθωότητας» και «αθωότητας».
Γίναμε δεκτοί γιατί η κλασική Ελλάδα ήταν κεντρικός πυλώνας της ευρωπαϊκής ιδέας, επειδή επίσης η συμμετοχή μας θα συνέβαλλε στην ενίσχυση της πολιτικής σταθερότητας και, τέλος, επειδή η Κομισιόν πίστεψε ότι η οικονομία μας ήταν πολύ μικρή για να έχει μεγάλο αντίκτυπο.
Μία μέρα πριν τη λειτουργία της επιχείρησης τους προκύπτει (δίκην νταβατζή που παίρνει μερίδιο από την επιχειρηματική δραστηριότητα) το ΤΕΒΕ στο οποίο θα πληρώνουν εφ’ όρου ζωής κάποια αξιοσέβαστα ποσά.
Το μόνο που μπορεί να ελπίζει η Τουρκία είναι να αποδειχθεί ο κ. Ερτογάν Καραμανλής, παρά το γεγονός ότι μοιάζει με Ανδρέα…
Η Ελλάδα που φοβάται («αντιστέκεται», το ονομάτισαν οι αριστεριστές) συρρικνώνεται ταχύτατα. Η Αριστερή δαιμονοποίηση κάθε διεθνούς θεσμού -φυσικά μόνο εκείνων που δεν ανήκαν στο ανατολικό μπλοκ- υποχωρεί σε βαθμό γραφικότητας.
Οι μεταφορικές έννοιες όμως κάποιες φορές αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα και κάποιες άλλες ορίζουν (έστω υποσυνείδητα) συμπεριφορές.
Ένας από τους προσφιλείς νεοελληνικούς μύθους αναφέρεται στις μαγικές επικοινωνιακές ιδιότητες που έχει το ΠΑΣΟΚ…
Το βρετανικό φλέγμα του Economist δεν μπορούσε να αφήσει χωρίς να σχολιάσει τα πεπραγμένα του κινήματος της αντιπαγκοσμιοποίησης με τον ξεχωριστό και ιδιαίτερα δηκτικό του τρόπο. Ο τίτλος του άρθρου προϊδεάζει: «Ψάχνοντας κάτι, για το οποίο αξίζει να οργιστούν…»
Στη Νέα Δημοκρατία ισχύει το «Αν όλα πάνε άσχημα, ρίξτε το φταίξιμο στην επικοινωνία». Αυτό όμως είναι εν μέρει αληθές, καθ’ ολοκληρίαν παραπλανητικό και εξόχως βολικό για τα στελέχη της φιλελεύθερης παράταξης.
H Ιστορία συνεχίζεται. Δυστυχώς σε βάρος των ανθρώπων που δοκίμασαν την πλειοδοσία στην πλάτη τους, κι όχι εκείνων που πλειοδοτούν…
Όλο το ΔΙΚΑΤΣΑ πάσχει. Φτιάχτηκε για να εξυπηρετεί ανάγκες άλλων εποχών. Απαξιώθηκε και από την τεχνολογία και από την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Μήπως ήρθε καιρός να ξεθεμελιωθεί και να ξαναχτιστεί εκ βάθρων;
Απομένουν όμως κάποια ανεξήγητα απ’ όσα ακούστηκαν στην προχθεσινή συνέντευξη τύπου με την αφίσα να προστάζει: «Να αποφυλακιστεί τώρα ο Γ. Σερίφης».
Το κράτος των κ.κ. Σημίτη και Χριστοδουλάκη είχε προφανώς φανταστεί ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν όταν δήλωνε ότι «το κράτος είναι σαν μεγάλο μωρό.
Το σχέδιο του Γ.Γ. του ΟΗΕ για την επίλυση του Κυπριακού δεν είναι καλό. Ούτε για τους Ελληνοκύπριους, ούτε για τους Τουρκοκύπριους.
… Το δικαστήριο εκτίμησε ότι δουλειά των δημοσιογράφων δεν είναι να κρατούν κρυφά τα αποκαλούμενα «εθνικά μυστικά», αλλά να ενημερώνουν τους πολίτες για το τι κάνει η κυβέρνησή τους.
Ας υποθέσουμε ότι οι προσπάθειες της γείτονος αποδίδουν και στο μέλλον γίνεται μια κατ’ ουσίαν ευρωπαϊκή χώρα. Τότε γιατί η Τουρκία να μην χωρά στην Ευρώπη;
Όσοι ακολουθούν την αδιάλλακτη γραμμή δεν πρόκειται να δεχθούν κανένα σχέδιο, ούτε τωρινό ούτε μελλοντικό. Απλώς πιστεύουν πως «πάλι με χρόνια με καιρούς…»
Ιστορίες νεοελληνικής τρέλας: Κατεδάφισαν βυζαντινό τείχος για να ανοίξουν πόρτα χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων!
