Κουίζ: Πόσοι πριν από τις δραματικές εξελίξεις της Παρασκευής ήξεραν ότι υπήρχε η τροπολογία Πάχτα; Μόνο οι αναγνώστες των εφημερίδων.

Oι Έλληνες πολιτικοί έχουν πείσει το εκλογικό σώμα ότι είναι θαυματοποιοί. Ότι όλα τα σφάζουν κι όλα τα μαχαιρώνουν. Δεν υπόσχονται μόνο γεφύρια. Κάνουν λόγο και για τα ποτάμια που θα φέρουν.

Τα προβλήματα, άσχετα με τις επιθυμίες κάποιων, δεν εξαφανίζονται επειδή αρχίζουν οι κομματικές φιέστες. Ούτε καν από την τηλεόραση. Είναι εκεί απέναντι. Προκλητικά.

Δεν βαρέθηκαν τα πρόσωπα οι πολίτες. Βαρέθηκαν τις αναχρονιστικές και αδιέξοδες πολιτικές που αυτοί υπηρέτησαν, και στο τέλος χαρακτηρίστηκαν απ’ αυτές.

Η Νέα Δημοκρατία οφείλει να προβάλει πλέον την δική της πρόταση. Ριζοσπαστική και φιλελεύθερη. Γι’ αυτό θα κριθεί και όχι για το πόσο επιτυχημένη είναι στο σχολιασμό όσων γίνονται στο ΠΑΣΟΚ…

Το τέλος του ΠΑΣΟΚ σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης περιόδου που ήθελε τα κόμματα πολιορκητικούς κριούς του κράτους.

Καλά είναι να αναζητούμε μια «άλλη πολιτική», αλλά καλύτερα είναι να διευκρινίζουμε ταυτόχρονα…

Σύμφωνα και με τις δημοσκοπήσεις θα έχουμε τρικομματική Βουλή, όχι «δικομματισμό» όπως σχεδόν τρομολαγνικά αναφέρεται. Το ερώτημα για τον νέο Συνασπισμό είναι απλό. Εκφράζει, άραγε την ανανεωτική Αριστερά ή μήπως μεταλλάσσεται σε ένα ΚΚΕ με τρικολόρ σημαία;

Στην Ελλάδα ουσιαστικά δεν υπάρχει οκτάωρο. Ούτε καν για τον δημόσιο τομέα. Υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι απλήρωτης εργασίας με το οποίο ουδείς ασχολείται.

Η υπερβολή, όχι μόνο με το πρόσωπο του κ. Παπανδρέου αλλά και της διαπλοκολογίας, κάνει κακό στη Δημοκρατία.

Το ζήτημα της υπερπροβολής -που πραγματικά έγινε στον κ. Παπανδρέου- δεν είναι πρωτίστως πρόβλημα διαπλοκής, αλλά ορθής διαχείρισης της δικής μας περιουσίας, της περιουσίας των πολιτών.

Οι εκλογές ποτέ δεν ήταν περίπατος. Μπορεί να έμοιαζε τέτοια. Μπορεί κάποιοι αφρόνως να διακινούσαν υπέρμετρη αισιοδοξία. Όλες οι Κυριακές των εκλογών είναι δύσκολες μέρες. Για όλα τα κόμματα.

Αλλάζουν πολλά στη χώρα με αυτές τις εκλογές. Μόνο οι τυφλοί και οι παραδοσιακοί Αριστεροί δεν το βλέπουν. Οι δεύτεροι βλέπουν «βαθιά αντιδραστικές τομές» που ετοιμάζουν τα δύο κόμματα.

Ο Γ. Παπανδρέου ανοίγει φιλελεύθερη ατζέντα για συζήτηση. Η Νέα Δημοκρατία πρέπει να τον προλάβει. Να καταθέσει χωρίς φόβο και πάθη ακόμη πιο ριζοσπαστικές, πιο φιλελεύθερες απόψεις.

Κάποτε υπήρχε το μπαλκόνι και οι λέξεις-συνθήματα των αρχηγών που χωρούσαν στους ξύλινους τίτλους των εφημερίδων. Σήμερα υπάρχει η τηλεόραση. Η πολιτική πρέπει να είναι τηλεοπτική…

Άσχετα από τις προθέσεις του κ. Σημίτη για τη διαδοχή, υπάρχουν κάποια απτά αποτελέσματα. Αυτή καθαυτή η διαδικασία βάζει κάποια νέα δεδομένα στην πολιτική ζωή του τόπου.

Η πολιτικολογία ξαναμπήκε στα καφενεία και στις γιορτινές συνάξεις. Όχι βέβαια για την ουσία της πολιτικής, ούτε για τα προγράμματα (αυτά πολλοί τα επικαλούνται κι ελάχιστοι ασχολούνται) αλλά για την παραπολιτική.

Όταν όλη η κοινωνία στρέφεται σε πιο φιλελεύθερες απόψεις, είναι απορίας άξιον γιατί η Ν.Δ. δεν περιφρουρεί το τέρμα της. Ο φιλελεύθερος χώρος είναι δικός της. Γιατί τον χαρίζει στους αντιπάλους;

Μόλις σβήσουν τα φώτα της διαδοχής θα βγουν στον αέρα όλες οι δομικές αντιφάσεις που κουβαλά το ΠΑΣΟΚ.

Αν όλα σ’ αυτόν τον τόπο γίνονται από τους Αμερικανούς γιατί να πει στον κόπο να ψηφίσει κάποιος; Γιατί να παλέψει για κάτι; Δεν θα αρκούσε μια απλή αίτηση στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ;