Η διπλωματία (όπως και η πολιτική) είναι το ένα μικρό πράγμα μετά το άλλο. Η λογική του εθνικού μοναχισμού έχει κόστος σε διπλωματικό κεφάλαιο που μας χρειάζεται σε πλείστες όσες περιπτώσεις.

The decision by newly elected US President Barack Obama to snub Greece and pay an official visit only to Turkey is not the end of the world. However, it is the first time that this has happened and the question is, why now? Some have argued that Turkey is a regional power and can play a mediating…

Η ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει εκατομμύρια νουνεχείς ανθρώπους για να διαχειριστούν τα του οίκου της χωρίς την κηδεμονία του κράτους. Οι διακριτοί ρόλοι πρέπει να είναι ζητούμενο προς κάθε κατεύθυνση.

Εχοντας πολλά μέτρα και σταθμά, η Αριστερά δεν μπόρεσε να γίνει αξιόπιστη λύση.

Με δεκάδες παιδιά στους δρόμους, είναι διπλά σημαντικό να διδάξουν οι πνευματικοί ότι άλλο είναι ο βανδαλισμός, άλλο η εξέγερση, άλλο η υποταγή και άλλο η αδιαφορία.

Αυτονόητο σε μια δυτική χώρα είναι να υπάρχουν αληθή στατιστικά στοιχεία ώστε να περιγράφεται με ακρίβεια το πρόβλημα και το μέγεθος της κρίσης.

Το ζήτημα που ανακύπτει και με τις νέες δηλώσεις του κ. Αλαβάνου για την «Ολυμπιακή» είναι η πολιτική της αερολογίας με βάση ένα ιδανικό κόσμο που δεν υπάρχει.

Words are a society’s last resource. Even when everything else is lost, words are there to connect people; words are needed to find solutions, to describe problems and make plans to emerge from every crisis.

Στην Ελλάδα της αβαθούς αμφισβήτησης, οι λέξεις ξοδεύτηκαν ταχύτερα από τα λιγοστά αποθέματα του δημόσιου κορβανά μας.

Η ψευδεπίγραφη συναίνεση είναι ένα επικοινωνιακό κόλπο της κυβέρνησης για να μοιράσει το κόστος της αποτυχίας της. Το πρόβλημα όμως είναι ότι oι αντιθέσεις που δεν επιλύονται στη Βουλή καταλήγουν να γίνονται συγκρούσεις στους δρόμους.

Η διαρκής επίκληση της κυβέρνησης για συναίνεση είναι άλλοθι απραξίας. Δεν θέλει να κάνει τίποτε, διότι θα έχει πολιτικό κόστος, και επιζητεί να την χειροκροτούμε γι’ αυτό.

Κάθε απαγόρευση, όσο κι αν φαντάζει ότι είναι λύση, κατ’ ουσία προσθέτει μεγάλο κόστος στην κοινωνία, ενώ έχει πενιχρά αποτελέσματα στις διωκτικές αρχές.

Ο επικοινωνισμός ως πολιτική έχει πάντα κοντά ποδάρια. Μόνο που άρχισε να γίνεται επικίνδυνος, όχι μόνο για την κυβέρνηση, αλλά και για στοιχειώδη δικαιώματα των πολιτών.

Αργησε η Ενωση Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) να εκδώσει ανακοίνωση για τις απειλές των τρομοκρατών κατά δημοσιογράφων, και ίσως γι’ αυτό αποφάσισε να θάψει πέντε έξι.

According to a police statement issued in the wake of Wednesday’s grenade attack on the premises of an immigrant support network in Exarchia, the suspects left the scene in a vehicle bearing “unregistered [false] number plates.” It’s hard to see why the perpetrators went to all this trouble.

Aν σώνει και καλά θέλουν να επιδείξουν ένα νέο μέτρο, γιατί δεν ονομαστικοποιούν τις ανεμόσκαλες; Είναι πιο χρήσιμες στις αποδράσεις και επειδή τις κατέχουν λιγότεροι το συνολικό κόστος της κοινωνίας θα είναι μικρότερο.

Οι μικρές μονάδες διοίκησης, σε αντίθεση με τους σοβιετικού τύπου κεντρικούς μηχανισμούς, δεν είναι μόνο πιο ευέλικτες. Είναι και πιο διαφανείς. Το έργο τους ή οι αποτυχίες τους δεν χάνονται στον λαβύρινθο της γραφειοκρατίας.

Κυρίαρχη είναι η κακομοιριά να δείχνουν όλοι με το δάχτυλο τους υφισταμένους τους. Ο πρωθυπουργός «οργίζεται» και δείχνει τους υπουργούς του, οι υπουργοί «δυσφορούν» και δείχνουν τα στελέχη του τομέα ευθύνης τους και τα στελέχη δείχνουν τους υπαλλήλους που πυροβόλησαν ή δεν πυροβόλησαν.

Ενας πρωθυπουργός διαβάζοντας εφημερίδες θα μπορούσε να δει ότι το χρυσοπληρωμένο σύστημα ασφάλειας της χώρας (πυροσβεστική, αντιτρομοκρατική, σωφρονιστικό σύστημα) σταδιακά αποδιαρθρωνόταν.

Μια δημοκρατία χρειάζεται συναινέσεις, αλλά πρωτίστως χρειάζεται την έκφραση των αντιθέσεων. Αυτό είναι το μεγαλείο της: κατάφερε τη συμφωνία όλων στους κανόνες της πολιτικής ώστε να εκφράζονται και να επιλύονται διά του κανόνα της πλειοψηφίας οι αντιθέσεις.