Όταν η κρατική ΔΕΗ κόβει το ρεύμα σε ευπαθείς ομάδες, φταίει πάλι ο νεοφιλελευθερισμός.
Η στρατηγική της ακινησίας, που επέλεξε το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, είχε ως αποτέλεσμα τις οριζόντιες περικοπές.
Η γενιά της μεταπολίτευση μεγάλωσε με αριστερές πομφόλυγες και οργουελιανού τύπου εξυπνάδες όπως «η ελευθερία είναι η σκλαβιά της οικονομικής ανάγκης» κι άλλα τέτοια φαιδρά.
Διδάσκουμε ελλειμματικά την ιστορία, για να ταιριάζει στους εθνικούς μύθους.
Η δεκαετία του ’80 ελεεινολογείται από όλους. Όχι αδίκως, αλλά για τους λάθος λόγους.
…ακόμη και για την σύλληψη Μαζιώτη.
Αδυνατούμε να καταλάβουμε την ανάγκη της ακριβούς περιγραφής των οικονομικών μεγεθών.
Στα καλά νέα του εξαμήνου που ανακοίνωσε περιχαρής ο κ. Σταϊκούρας δεν υπολογίζονται βέβαια έξοδα που προκύπτουν από τις δικαστικές αποφάσεις για αυξήσεις και αναδρομικά.
Στην μνήμη του Λεωνίδα Λουλούδη…
Πριν 22 χρόνια ένα παιδί έπεσε νεκρό όχι από «το κράτος που δολοφονεί» αλλά από τους τρομοκράτες.
Οι «διακοπτοκράτορες» της ΓΕΝΟΠ βρήκαν τον μάστορή τους: Μπορούσαν να κλείσουν τα εργοστάσια της ΔΕΗ, αλλά δεν μπορούσαν να πειράξουν τις χιλιάδες μικρές μονάδες των φωτοβολταϊκών.
Η συζήτηση για την μικρή ΔΕΗ από τους τακτικισμούς πέρασε στην αριθμητική.
Το χαμένο εξάμηνο του ΕΜΠ, οι φοιτητές και η γραφειοκρατία πρυτάνεων, παρατάξεων.
Όλοι οι πολιτικοί θέλουν να κάνουν το κομμάτι τους φυτρώνοντας εκεί που δεν τους σπέρνουν.
Οι πολιτικές κατά των διακρίσεων δεν είναι απλώς «θέμα της θεμελιώδους ανθρώπινης αξιοπρέπειας και σεβασμού των δικαιωμάτων των ατόμων», αλλά επίσης μεγάλο πλεονέκτημα για τη δημιουργικότητα.
Αν η ελευθερία να ανοίγεις το μαγαζί σου όταν έχει πελατεία δεν είναι κοινή λογική, τότε τι είναι;
Η «επαναστατική υπερδιέγερση» των προηγούμενων χρόνων οδήγησε στην κόπωση σαν κατατονία.
Revolutionary fervor resulted in exhaustion.
Στην αριστερή φιλολογία, οι τηλεπικοινωνίες, οι διακοπές, οι συναυλίες (εξ ου και τα «ντου» που κάνουν οι πιο επαναστατημένοι), τα πάντα είναι «κοινωνικά αγαθά».
Η «κοινή λογική» δεν αποτελεί πολιτικό επιχείρημα, αρκεί αυτή να υπάρχει σε μια χώρα. Δεν πολιτικοποιήθηκε από εκείνους που προσφεύγουν σ’ αυτή αλλά από τους πολέμιους της.
