Και τα μέλη αυτής της κυβέρνησης έχουν μόνιμο άγχος των πολιτικών να διαχειριστούν το βραχυχρόνιο πολιτικό κόστος τούς οδηγεί αφενός σε διόγκωση της κρίσης και κυρίως δεν τους επιτρέπει να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα στη ρίζα τους.
Οι αρμόδιοι δοξολογούν εαυτούς ως τέλειους και φυσικά η τελειότητα δεν διορθώνεται.
Όταν το ΑΠΕ «Διόρθωσε» την Ιστορία, έτσι ώστε να μη δημιουργεί πρόβλημα στην κυβέρνηση.
Οι 24 νεκροί από τις πλημμύρες της Μάνδρας και οι 88 νεκροί από τις πυρκαγιές στην Ανατολική Αττική απέδειξαν πως στη ζωή –όπως και στη Δημοκρατία– δεν υπάρχουν κεκτημένα.
Κάθε φορά που η κυβέρνηση στριμώχνεται, κάποιος θα ανοίξει ένα φορτισμένο ιδεολογικά θέμα.
Ενας γερός τσακωμός στο Twitter είναι σωτήριο επικοινωνιακό τερτίπι.
Και ο κ. Αλέξης Τσίπρας δεν είχε διοικήσει ούτε περίπτερο πριν αναλάβει το τιμόνι της χώρας. ;Eπρεπε να τον είχαμε κάνει έστω υφυπουργό, όπως είπε ο Κ. Μητσοτάκης για έναν άλλο μοιραίο πρωθυπουργό.
Το πιο προσβλητικό που λέγεται είναι «και οι άλλοι τα ίδια έκαναν». Και δεν είναι προσβλητικό για τους «άλλους». Είναι προσβλητικό για τους ψηφοφόρους τους.
Ενας «συνταξιούχος» που ζει την ελληνική πραγματικότητα και τη γράφει.
Το άδικο των θυμάτων στις τριτοκοσμικές χώρες είναι η μεγιστοποίηση των συνεπειών σε κάθε «κακιά στιγμή».
Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι πρωτίστως πριν από την καταστροφή. Οσα έπραξε ή αμέλησε.
Τι σημαίνει κοινωνικός εταίρος; Κάτι που δίνει μεγαλύτερη επιρροή (με το αζημίωτο, φυσικά) στη λήψη κυβερνητικών αποφάσεων, ενισχύει κάποιους στο εσωτερικό παίγνιο.
Ο Σταύρος Τσακυράκης απλώς αγωνιζόταν. Μόνο για όσα πίστευε.
Τι κερδίζει η χώρα μας μπαίνοντας στην διαμάχη Τραμπ-Ευρωπαίων για το ύψος των αμυντικών δαπανών;
Aυτοί που θα άλλαζαν την Ευρώπη ούτε μία υπουργική απόφαση δεν μπορούν να βγάλουν στην ώρα της.
Η κυβέρνηση είναι όμηρος της πραγματικότητας (που ανατρέπει διαρκώς τους καφενειακούς σχεδιασμούς) κι ενός ασταθούς εταίρου.
Η κυβέρνηση δεν βρίσκει απλώς αρνητικά στους αντιπάλους της. Ξοδεύει περισσότερο χρόνο αντιπολιτευόμενη την αντιπολίτευση, αντί να κυβερνά. Φτιάχνει εχθρούς μόνο και μόνο για να δικαιολογεί την ύπαρξή της.
Στην καμπάνια «μίλα» για το bullying κάποιοι απαντούσαν ότι διδάσκεται ο χαφιεδισμός στα σχολεία.
Όσοι έχουν περάσει από την Αριστερά, ξέρουν πως να παρουσιάσουν ακόμη και το ενοικιαστάσιο ως «επαναστατική πράξη».
Το κίνημα φούντωνε και τα βουνά των σκουπιδιών κέρδιζαν ύψος στους δρόμους της τουριστικής Κέρκυρας.
