…πρέπει να είναι προοδευτική και αυτό αποκλείει τον ΣΥΡΙΖΑ.

Φαίνεται ότι μόνος ένας τρόπος υπάρχει για να γλιτώσουμε την υπερφορολόγηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ενα τέταρτο και αντίστροφο μνημόνιο.

Σήμερα ζούμε τη βασική αντίφαση του καπιταλισμού, που αναγκαστικώς οδηγεί σε αδιέξοδα. Αυτή δεν είναι παρά η προσπάθεια να χωθεί η νέα οικονομία των ιδεών στα παλιά καλούπια της ιδιοκτησίας.

Το εύρος της αντίληψής του νέου προέδρου του ΕΛΔΟ είναι περιορισμένο, ενώ εκφέρει έναν εθνικιστικό –σχεδόν χρυσαυγίτικο– λόγο και μπερδεύει την επιστημονική γνώση με θρησκευτικές δαιμονολογίες.

Τρεις καθηγητές και ένας επίκουρος –που η επιστημονική τους προσφορά δεν φτάνει το 1/100 εκείνης του κ. Κριμιζή– βαφτίστηκαν ολόκληρα ΑΕΙ, και είπαν να δείξουν… στον παππού τα αμπελοχώραφά του.

Ο πρωθυπουργός μαθαίνει ταχύτατα την αγγλική, αλλά στη διπλωματία και στις διεθνείς σχέσεις «η διαφορά μεταξύ της σωστής λέξης και της περίπου σωστής λέξης είναι ίδια με τη διαφορά μεταξύ αστραπής και πυγολαμπίδας».

Αν το πάλαι ποτέ αριστερίστικο κόμμα αλλάζει πραγματικά, αυτό που αναβιώνει είναι τον προϊστορικό σοσιαλισμό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αλλάζει. Γίνεται ένα παλαιοκομματικότερο κόμμα από τους παλαιοκομματικούς που υποτίθεται ότι θα μάς απάλλασσε.

Καμιά κυβέρνηση, όσο καλή και να είναι, δεν μπορεί να λύσει μόνη της τα προβλήματα. Ούτε αυτό μπορεί να γίνει αυτομάτως.

…ακόμη και στα ερευνητικά προγράμματα της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας που χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ.

Ακόμη δεν τον είδαμε, «Κλεισθένη» τον είπαμε. Ο λόγος για την αναθεώρηση του «Καλλικράτη»…

Η τουρκική πολιτική ηγεσία βρίσκει και κάνει. Μόλις νιώσει πολιτική αδυναμία στην εδώ πλευρά σπεύδει να την εκμεταλλευθεί.

Αδίκως διαμαρτύρεται η Ιερά Σύνοδος, για το οργανόγραμμα του υπουργείου Παιδείας και (φευ) Θρησκευμάτων.

Oι «ευαίσθητες αριστερές ψυχές» ξεσηκώθηκαν αμέσως για τον βομβαρδισμό των Δυτικών, ενώ δεν έγινε καμία διαμαρτυρία στην πρεσβεία της Ρωσίας που χρόνια τώρα βομβαρδίζει στην ίδια χώρα.

Σε περίοδο δημοκρατίας πρέπει να περιμένουμε πάλι την Ντόιτσε Βέλε για να μάθουμε τι γίνεται και τι σχεδιάζουν οι κυβερνώντες.

Το κόμμα του Βίκτορ Ορμπαν ξεκίνησε ως φιλελεύθερο, έγινε συντηρητικό, για να καταλήξει ακροδεξιό. Οι υποστηρικτές του λένε ότι ως ηγέτης «ακούει τι θέλει ο λαός».

Η μάχη κατά της εγκληματικότητας δεν απαιτεί μόνο καλύτερη αστυνόμευση. Χρειάζεται και τα σύμβολά της.

Ορεξη για γελοιότητα να υπάρχει και οι στολές για τους υπουργούς βρίσκονται…

Μια ελπίδα έχει μόνο το Κίνημα Αλλαγής για να επιβιώσει: Να επιδείξει υπευθυνότητα.

O γνωστός αρθρογράφος Πάσχος Μανδραβέλης κυκλοφόρησε πρόσφατα το βιβλίο «Κρίση και ακρισία», με τίτλο που θυμίζει έντονα δυο λέξεις από το κλείσιμο στα «Ελληνικά» του Ξενοφώντα («Ακρισία και ταραχή»…). Στο βιβλίο αυτό, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, ο Πάσχος συγκέντρωσε μια επιλογή από την αρθρογραφία του των τελευταίων ετών: συνδυάζοντας πρωτότυπη επιλογή θεμάτων (ακόμα και πολύ «μικρών»), οικονομική γνώση, πολιτικό κριτήριο, σοβαρή δημοσιογραφική «στοιχειοθεσία», ενίοτε και λεπτή ειρωνεία, «συλλαμβάνει» με μοναδικό τρόπο πτυχές της μακράς κρίσης που βιώνουμε τόσα χρόνια. Έτσι γεννήθηκε η συνέντευξη που ακολουθεί, η οποία προσπαθεί να μεταδώσει κάτι από τη σπιρτάδα και το πνεύμα του…