Η οικονομία της Μεγάλης Βρετανίας στα πρώτα χρόνια της Μάργκαρετ Θάτσερ.

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βικτόρ Ορμπάν κατάφερε να …απαλλαγεί από το μνημόνιο, εφαρμόζοντας τους όρους του.

Στην Ελλάδα η σύνταξη υπολογίζεται ανεξαρτήτως των συσσωρευμένων εισφορών.

Η αναδιάρθρωση του χρέους σε μία μόνο χώρα θα δημιουργούσε κραδασμούς και ίσως να επιτάχυνε τις εξελίξεις, αλλά για τις αγορές θα ήταν ασυγχώρητη.

Το άλλο πάρτι που είχε στηθεί είχε να κάνει με την φούσκα του δανεισμού που οι αγορές είχαν στήσει. Δάνειζαν σαν να μην υπήρχε πραγματική οικονομία, δάνειζαν μέχρι και για να στηθούν ακόμη και χιονοδρομικά κέντρα στην άμμο.

Ενα φρούτο που ενδημεί εσχάτως στα διεθνή κι εγχώρια Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είναι «εκείνος-που-πρόβλεψε-τη-χρηματοπιστωτική-κρίση».

Mια πρώτη ματιά στο οικονομικό θαύμα της Κίνας.

Στη θεολογία υπάρχει κάποιος που «τα πάντα εν σοφία ποιεί», με τις αγορές τα πάντα είναι καλά καμωμένα.

Οι γαλλικές εκλογές έδειξαν ότι οι κοινωνίες δεν λειτουργούν με τον ρυθμό των αγορών. Υστερούν χρονικά, επειδή οι διεργασίες εντός τους είναι πολύπλοκες.

Πριν κλάψουμε για το παντεσπάνι που χάνουν οι Ιρλανδοί ας δούμε πώς θα βγάλουμε το δικό μας ψωμί.

Παρακολουθώντας τον διεθνή οικονομικό Τύπο μπορεί κάποιος να καταλήξει σε ένα ασφαλές συμπέρασμα. Το παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό σύστημα έχει αφεθεί να λειτουργεί έτσι, ώστε ευκολότερα χρεοκοπεί μια χώρα παρά μια τράπεζα.

Φέτος, και παρά την κρίση το κατά κεφαλήν εισόδημα των Ελλήνων θα φτάσει τα 31.700 δολάρια, ενώ το κατά κεφαλήν εισόδημα των Ιρλανδών θα πέσει στα 56.247 δολάρια.

Γιατί ξηλώθηκε το χρηματοπιστωτικό σύστημα τόσο γρήγορα και δεν δημιουργήθηκε ένα νέο σημείο ισορροπίας;

Τώρα που η αναταραχή στις αγορές έχει φουντώσει, όλος ο δυτικός κόσμος κάνει αυτό που πάντα έκανε καλά: Αναπροσαρμόζεται…

Ο Ομπάμα δεν υποσχέθηκε ανεμελιά και επιδόματα. Υποσχέθηκε δίχτυ προστασίας σε όσους το έχουν πραγματική ανάγκη και σκληρή δουλειά για τους υπόλοιπους.

Οσο γιγαντώνεται η παγκοσμιοποίηση κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας και μένει ατροφικό το σκέλος της πολιτικής, τα προβλήματα δεν λύνονται.

Η απάντηση στην παγκόσμια κρίση ή θα είναι παγκόσμια ή θα είναι πολυέξοδη και αλυσιτελής.

O Καρλ Μαρξ δεν έφυγε ποτέ, ώστε τώρα να επιστρέψει. Τα γραπτά του αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο της δυτικής σκέψης και δεν υπάρχει σε όλο τον κόσμο οικονομολόγος ή στοχαστής που δεν επηρεάστηκε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο από τη σκέψη του Γερμανού φιλοσόφου.

Δεν γνωρίζουμε αν γκρεμίστηκε κανένα τείχος, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν είδαμε ορδές πολιτών να τρέχουν αλλάζοντας σε κρατικοπαρεμβατικούς παραδείσους, όπως είδαμε να γίνεται το 1989 από την κομμουνιστική Ευρώπη στην καπιταλιστική Δύση.

Πως γίνεται να φταίει ο νεοφιλελευθερισμός όταν ανθίζει και να φταίει εξίσου, όταν μαραζώνει;