Διαψευσμένες οικονομικές προβλέψεις…
H κρίση θα αφήσει μεγάλα σημάδια στις οικονομίες του κόσμου. Οχι διότι θα χαθούν τράπεζες που δεν γνωρίζαμε ότι υπήρχαν, αλλά διότι από τον αεριτζίδικο καπιταλισμό περνάμε στον σπεκουλαδόρικο νεοπαρεμβατισμό. Κάποιοι που έχουν τα μέσα και την επιρροή στο πολιτικό σύστημα ληστεύουν διά νόμου τους φορολογούμενους.
Η αγορά χρεοκόπησε τη «Λίμαν Μπράδερς», αλλά είναι οι πολιτικές αποφάσεις των νέων συντηρητικών που μας οδηγούν στην ύφεση.
Η χρηματοπιστωτική κρίση δεν οφείλεται στην υπερβολική παγκοσμιοποίηση. Αυτή είναι αναπόφευκτη, λόγω της τεχνολογικής εξέλιξης. Οφείλεται στη λειψή παγκοσμιοποίηση λόγω πολιτικής υστέρησης.
Οι συνεδριάσεις των επιτροπών του Κογκρέσου δεν διαφέρουν σε πολλά από τις εγχώριες. Μόνο που εκεί είναι πραγματικά δημόσιες και ουδείς τις μεταφράζει ως ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ δύο ομάδων.
Oι πεινασμένοι των πρώην κομμουνιστικών χωρών απέκτησαν πλούτο κι έχουν πλέον ένα κομμάτι ψωμί να φάνε. Ακόμη χειρότερα: καταναλώνουν και κρέας μια φορά την εβδομάδαμε αποτέλεσμα να αυξάνονται οι τιμές των τροφίμων.
Μια έκθεση για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στη Γαλλία, η οποία θα μπορούσε να είχε γραφτεί για την Ελλάδα.
Μια από τις στατιστικές που διακινείται εσχάτως, έχει πηγή τον ΟΗΕ. Αφορά τις ανισότητες στην κατανομή πλούτου παγκοσμίως. Τα νούμερα είναι απολύτως αληθή αλλά και εξόχως παραπλανητικά: το 2% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει το 50% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ το φτωχότερο 50% κατέχει μόνο το 1%.
Κάθε φορά που αναθεματίζουμε τον «ανάλγητο» αλλά πλούσιο φιλελευθερισμό της Βρετανίας ή της Ιρλανδίας, συντηρούμε τον δικό μας ευαίσθητο πλην πτωχό κρατικοπαρεμβατισμό.
Οι Γάλλοι αποφάσισαν το χειρότερο όλων. Να μην κάνουν τίποτε για την ανεργία των νέων
Ακούγεται τραγικό ότι μετά από μια τέτοια καταστροφή τα χρηματιστήρια της περιοχής ανεβαίνουν, αλλά η πραγματική τραγωδία θα ήταν αν έπεφταν. Κακά τα ψέματα! Η καταστροφή είναι ένα πράγμα. Η επούλωση των πληγών είναι το δεύτερο. Και για αυτό χρειάζονται κεφάλαια, πέρα από την βοήθεια που πρέπει πιο απλόχερα να δώσει η Δύση.
Το αίτημα της Αριστεράς για περισσότερο κράτος στηρίζεται στην αξίωση της ισότητας, του κ. Φουκογιάμα, έχει ως υπόβαθρο την ασφάλεια.
Το αίτημα στον 20ο αιώνα ήταν λιγότερο κράτος, γράφει ο γκουρού της φιλελεύθερης σκέψης κ. Φράνσις Φουκογιάμα. Στον 21ο αιώνα πρέπει να ζητάμε περισσότερο κράτος!
«Τα δικά σας δικά μας και τα δικά μας δικά μας» ήταν η απάντηση των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον Τρίτο Κόσμο που ζήτησε τη δικαιοσύνη του εμπορίου.
Πώληση προσωπικών πινακίδων κυκλοφορίας αυτοκινήτων από το Ιρλανδικο κράτος…
Οι ομιλίες των Φράνσις Φουκογιάμα και Μισέλ Ροκάρ στην Αθήνα για τις κοινωνικές διαστάσεις της οικονομίας
Δύο ισχυρότατα πλήγματα δέχθηκε η φιλοσοφία της ελεύθερης αγοράς τον χρόνο που πέρασε…
Yπάρχει ένας διάχυτος αρνητισμός για το παρόν, που ξεκινά αφενός από την ανιστόρητη νοσταλγία για το παρελθόν και αφετέρου από την ανάγκη να καταγγελθεί ο καπιταλισμός (ή η Δύση γενικώς) για τα στραβά όλου του κόσμου.
Για να ανθίσουν οι οικονομίες, υποστηρίζει ο Francis Fukuyama, χρειάζονται ανθρώπους που θα δένονται με κάτι περισσότερο από νόμους. Xρειάζονται κοινωνικές αρετές, όπως η ευγένεια και η εμπιστοσύνη.
H είδηση περί θανάτου της Nέας Oικονομίας ήταν υπερβολική, εκτιμά ο διευθυντής του τμήματος οικονομικών σπουδών του Iνστιτούτου Brookings, Robert E. Litan. Oι dot-com απέθαναν, αλλά το διαδίκτυο βασιλεύει…
