Αντί να σεβόμαστε το πρόσωπο που εκφέρει λόγο (δεν το προπηλακίζουμε, δεν το δικάζουμε, δεν το υβρίζουμε κ.λπ.) δηλώνουμε ότι «όλες οι απόψεις είναι σεβαστές», είτε είναι σοβαρές είτε απλές μπούρδες.

Πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση πρώην πρωθυπουργός οδηγεί στα δικαστήρια δημοσιογράφο και πετυχαίνει την καταδίκη του.

Το θέμα με την αφίσα για τις αμβλώσεις στο μετρό είναι αν δημόσιοι οργανισμοί μπορούν ή πρέπει να διευκολύνουν την κυκλοφορία fake-olds.

Άπειρη νομοθετική ανοχή ακόμη και στον ρατσιστικό λόγο, αλλά ουδεμία υποχρέωση να δοθεί βήμα γι’ αυτόν…

Η σπορά του μίσους είχε παλιότερα μια θεωρητική αιτιολόγηση. Απέβλεπε, λέει, στην όξυνση των «κοινωνικών αντιθέσεων», έτσι ώστε από την τριβή να ανάψει η σπίθα της εξέγερσης.

Γιατί η Ελληνική Αστυνομία θόλωσε τις φωτογραφίες των μπουκαλιών που έδωσε στη δημοσιότητα, ώστε να μη διακρίνεται η ετικέτα τους;

Στις καρικατούρες του κάποιοι βλέπουν την εισαγωγή του Alt-Right κινήματος (Εναλλακτική Δεξιά, που στην ουσία είναι η αμερικανική Ακροδεξιά) στην Ελλάδα.

Σε ό,τι αφορά την ΕΡΤ, «όλος ο κόσμος θα κοιτάει». Κάθε παραστράτημα θα μετράει πολλαπλώς εξαιτίας του συμβολικού βάρους που είχαν, στην προηγούμενη αντιπολιτευτική ρητορεία, τα κρατικά κανάλια.

Γιατί το –ας πούμε– «προκλητικό ντύσιμο» μιας γυναίκας ορθώς δεν θεωρείται πρόκληση για βιασμό (και φυσικά δεν είναι «βιασμός»), ενώ ο προκλητικός λόγος πολλάκις εξομοιώνεται με τη βία;

Υπάρχει πρόβλημα με τα fake news σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά αυτό δεν οφείλεται στη φύση των νέων Μέσων.

Υπάρχει όμως κάτι χειρότερο από το θλιβερό χιούμορ της Athens Voice. Η εκμετάλλευση του θανάτου για πολιτικό κέρδος, κάτι που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια ακριβώς αντίστοιχη περίπτωση.

Το ντιμπέιτ, που δεν θα γίνει, ήταν ίσως το τελευταίο απομεινάρι εκείνων των μηχανισμών της μαζικής κοινωνίας που δημιουργούσαν την κοινή πολιτική εμπειρία.

Ο δημόσιος διάλογος παγκοσμίως γίνεται πάνω σε ιδιωτικές και χωρίς δημοκρατικό έλεγχο πλατφόρμες οι οποίες σήμερα –έστω λόγω πολιτικών πιέσεων– απαγορεύουν τον ρατσιστικό λόγο. Ποιος μπορεί όμως να ξέρει τι θα απαγορεύσουν αύριο;

Πέρα από τη μικροπολιτική φασαρία του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει ένα συνολικό ζήτημα με τον έλεγχο της πληροφορίας στις μεγάλες πλατφόρμες όπως είναι το Facebook και το Twitter. 

Εξοργίζονται πολλοί με την ΕΡΤ, αλλά στην πραγματικότητα έχει ισχνή τηλεθέαση και συνεπώς μικρή παρέμβαση. Αντιθέτως, τα τηλεγραφήματα του ΑΠΕ αναδημοσιεύονται σε εκατοντάδες εφημερίδες και sites, σε ολόκληρη την επικράτεια.

Ελευθερία στα Εξάρχεια δεν υπάρχει καν για τους κατοίκους, οι οποίοι ζουν σαν υποτελείς των συμμοριών και δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν για όσα βιώνουν.

Η επιλεκτικότητα του κράτους στις ενισχύσεις εμφανίζεται με κάθε πολιτική εξουσία και σε κάθε αγορά.

Οι νόμοι περιορισμού της ελευθερίας του λόγου, ακόμη κι εκείνοι που είναι δικαιολογημένοι, στόχο έχουν τη φίμωση και όχι την προστασία άλλων υπέρτερων αγαθών.

Ο υπ. Υγείας έβγαλε φόρα παρτίδα ονόματα και φωτογραφίες, προανέκρινε, ανέκρινε, δίκασε και εξέδωσε απόφαση. Εκείνος ο νόμος για την «προστασία του κατηγορουμένου» από τη δημοσιότητα ισχύει για όλους;

Οι μισές αλήθειες είναι ολόκληρα ψέματα. Το ίδιο ισχύει και με τις μισές καταδίκες της βίας.