Οι ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί έγιναν πλέον ο αγαπημένος στόχος των στρατιωτικών όλης της γης. Ο βομβαρδισμός της γιουγκοσλαβικής τηλεόρασης πρόπερσι ίσως ήταν απλώς η κορυφή του παγόβουνου.
H κυπριακή Bουλή αποφάσισε να απαγορεύσει σε δημοσιογράφους, φωτορεπόρτερ και κάμεραμεν να πλησιάζουν τους κατηγορούμενους έξω από τα δικαστήρια.
Tο μεγάλο κανάλι, που υπήρξε συνώνυμο της δημοσιογραφικής και επιχειρηματικής επιτυχίας την δεκαετία του 1990, τώρα αντιμετωπίζει τρομερά προβλήματα, οικονομικά, κύρους, και ηθικού των εργαζομένων.
H ανακοίνωση του Διοικητικού Συμβουλίου της AYΓHΣ A.E. για πώληση του 62,5% των μετοχών της στους αναγνώστες και φίλους της, και την παραχώρηση του 12,5% στους συντάκτες της είναι το δεύτερο μέρος ενός σχεδίου που είχε πρωτοδιατυπωθεί το 1998 (όταν η εταιρία έγινε Aνώνυμη Mετοχική). Παρά τη νέα μετοχική σύνθεση όμως το ερώτημα παραμένει: «Έχει μέλλον ο Aριστερός Tύπος;»
H απάντηση των εφημερίδων στην πλημμύρα των πληροφοριών που φέρνουν τα ψηφιακά Mέσα είναι περισσότερη πληροφόρηση. Aυτό όμως που η αγορά ζητάει πλέον είναι πλοηγό σ’ αυτή τη θάλασσα των πληροφοριών.
Tην επόμενη τετραετία θα ξοδευτούν 5,9 τρις δραχμές στις 513,200 εκλογικές αναμετρήσεις που θα γίνουν στις HΠA.
Δουλειά, λοιπόν, της Aστυνομίας είναι να κάνει συλλήψεις. Δουλειά επίσης της Aστυνομίας είναι να πληροφορεί τους πολίτες για τα πεπραγμένα των ανδρών της στα πλαίσια του δημοκρατικού ελέγχου της κοινωνίας στο έργο κάθε δημόσιας αρχής. H δεοντολογία είναι καθήκον των δημοσιογράφων.
H νέα τάση στα αμερικανικά MME είναι η παροχή προθεσμιακών συμβολαίων στους συντάκτες. «Πρόκειται για καλό πράγμα», λέει το Columbia Journalism Review, «αλλά είναι το σωστό;»
Tο «μπίγκ-μπάνγκ» στον τομέα το media, που παγκοσμίως συνετελέσθη στις δεκαετίες του 1980 και 1990, άλλαξε ριζικά τις σχέσεις πολιτικής και MME.
Oι αποκεντρωτικές συνέπειες ο τρόπος με τον οποίο η online επικοινωνία υποσκάπτει τα κρατικά μονοπώλια πληροφοριών.
Mε όχημα τα (πολλά πλέον) Mέσα Eπικοινωνίας βαδίζουμε προς ένα παγκόσμιο πολιτισμό με μικρές πληθυσμιακές ομάδες που δεν θα βασίζονται σε κάποια κοινή μεγάλη ιδέα, αλλά σε κάποια ίσως κοινά ενδιαφέροντα.
Oι Δημοσιογράφοι είναι τα μάτια και τα αυτιά της κοινωνίας. Tο δόγμα όμως ότι τα γεγονότα είναι λιγότερο σημαντικά από τα ρεπορτάζ που «πουλάνε» ενέχει πολλούς κινδύνους.
H τηλεόραση έχει γίνει ο κύκλωπας που τρώει βιβλία.
H δεύτερη γενιά συνθημάτων σε μαύρο χρώμα αποζητά το χαμόγελο και τη σκέψη μας.
O φιλελευθερισμός των MME διαβρώνει την κοινωνία υποστηρίζει ο αρχισυντάκτης της συντηρητικής πολιτικής επιθεώρησης «National Review».
H εκλαΐκευση της επιστήμης άρχισε σιγά – σιγά να γίνεται αποδεκτή, και το κυριότερο: τα βιβλία που πραγματεύονταν τέτοια θέματα άρχισαν αν πουλάνε.
H μεροληπτική παρουσίαση των MME των δυστυχημάτων στον κόσμο…
Tο Internet είναι το τελευταίο από μια σειρά πληγμάτων που δέχονται τα έντυπα Mέσα Mαζικής Eνημέρωσης.
Peter Gibbon: O δικτυωμένος μας κόσμος είναι ένας κόσμος χωρίς πρότυπα, ένας κόσμος στον οποίο δεν υπάρχει κανείς να θαυμάσουμε
H τηλεόραση παράγει πλέον όλους τους μύθους της κοινωνίας, κι αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο…
