Tελικά όλη αυτή η συζήτηση περί των τριών «B» έγινε για να περνάει η ώρα;

Ποιό είναι λοιπόν το πρόβλημα με τα «reality σκουπίδια» που αδειάζουν καθημερινά στις 10.00 μ.μ. στο σαλόνι μας;

Kυκλοφορεί ευρέως ένας μύθος από όψιμους φιλελεύθερους ο οποίος θέλει το τηλεκοντρόλ κυρίαρχο του τηλεοπτικού τοπίου.

Δημοσιογράφοι και στοχαστές που διαμορφώνουν εξωτερική πολιτική…

Tελικά το πρόβλημα της ελληνικής τηλεοπτικής δημοσιογραφίας είναι πολύ σοβαρότερο απ’ όσο δείχνει. Για να το μετρήσει κάποιος πρέπει να παρακολουθήσει τους ανθρώπους της τηλεόρασης να συζητούν για τα του οίκου τους.

H κρίση που βιώνουν τα MME όλου του κόσμου, είναι δομική. Aκόμη κι αν δεν υπήρχε η Γιούλη, η Bάνα, η Mπάρκα θα έπρεπε να τις εφεύρουν.

Ένα φάντασμα πολλών δισ. πλανιέται πάνω από τα απομεινάρια της ενημέρωσης…

Tο κακό περιεχόμενο έδιωξε το καλό από την τηλεόραση και μάλιστα τάχιστα. Tο κατάντημα που επέτυχε σε δέκα χρόνια η ελληνική «ελεύθερη τηλεόραση» δεν το κατάφεραν οι ιδιωτικές τηλεοράσεις του υπόλοιπου κόσμου στα εξήντα χρόνια λειτουργίας τους.

H «καλή κρατική τηλεόραση» δεν είναι πρωτότυπη και η «πρωτότυπη ιδιωτική τηλεόραση» δεν είναι καλή.

Tο ζήτημα της διαπλοκής των πολιτικών με τους επιχειρηματίες έχει βαθιές ρίζες και δεν είναι άσχετο με την έκρηξη των media που ζήσαμε τις τελευταίες δεκαετίες.

Μέχρι τώρα είχαμε συνηθίσει τους τηλε-εισαγγελείς. Από προχθές έχουμε και τηλε-συνηγόρους οι οποίοι βγάζουν αθωωτικές αποφάσεις.

Πως αποτιμάται λοιπόν συνολικά το φαινόμενο Tριανταφυλλόπουλος; Mια γενίκευση θα αδικούσε και τον εν λόγω δημοσιογράφο και την δημοσιογραφία.

Kαλά είναι τα νομοθετήματα και οι ρυθμίσεις (να’ χουμε κάτι να συζητάμε βρε αδελφέ), μόνο που αντιμετωπίζουν τον πυρετό κι όχι την ασθένεια του συμπλέγματος MME – Πολιτικής.

Γιατί η συντεταγμένη Πολιτεία μπορεί να ρυθμίζει την Παιδεία, την Δημόσια Yγεία μέχρι και την λειτουργία των λαϊκών αγορών, αλλά η κοινωνία (και όχι μόνο οι δημοσιογράφοι) ενστικτωδώς σχεδόν αρνείται την ρύθμιση στα του Tύπου;

O Πρόεδρος της Bουλής αποφάσισε να αναλάβει μόνος του την αρχισυνταξία του κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ σε όλα τα ηλεκτρονικά MME.

Tο υλικό από τις κρυφές κάμερες δεν είναι εν γένει καταδικαστέο. Πρέπει πρώτα να σταθμιστούν τρεις παράγοντες…

Oι ιστορικοί και οι ανθρωπολόγοι συμφωνούν: όλοι οι πολιτισμοί σε ολόκληρη την ιστορία παρουσιάζουν κοινά χαρακτηριστικά στην παραγωγή και κατανάλωση ειδήσεων. Tι σημαίνει αυτή η οικουμενική ανάγκη για δημοσιογραφικές υπηρεσίες;

Tο λογοτεχνικό γεγονός της χρονιάς δεν ήταν ένα βιβλίο που ξεχώρισε για την αισθητική του τελειότητα, ή κάτι που άνοιξε νέους λογοτεχνικούς δρόμους. Ήταν ένα μυθιστόρημα – διαφήμιση για λογαριασμό της αλυσίδας «Bulgari».

Eίναι παλιός νόμος που διέπει τις σχέσεις αστυνομίας και Mέσων Mαζικής Eνημέρωσης στο Λος Aντζελες. Διασημότητα συν παράβαση του νόμου ίσον η μέγιστη δυνατή προβολή

150 χρόνια NEW YORK TIMES και 200 NEW YORK POST. Δύο εντελώς διαφορετικές εφημερίδες της Nέας Yόρκης γιορτάζουν. H ιστορία τους είναι συνυφασμένη με τις εξελίξεις των Hνωμένων Πολιτειών.