Είναι εντυπωσιακή η εμμονή των ιεραρχών να ασχολούνται με το σεξ των άλλων, παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι το έχουν απαρνηθεί.
Το πρόβλημα με τον Νομική Πάτρας είναι ότι τα δύο κόμματα τσακώνονται σε ξένο αχερώνα.
Προοδευτική θέση θα ήταν η ταυτόχρονη κατάργηση του ασύλου στα ΑΕΙ και κατάργηση των λογοκριτικών νόμων που φωλιάζουν στην ελληνική νομοθεσία.
Από την «παρέμβαση» των φοιτητών στο ΑΠΘ είδαμε ένα βίντεο δύο δευτερολέπτων. Αυτό που τους βόλευε…
Στην Κουμουνδούρου τα έχουν χαμένα. Εξ ου και οι παλινωδίες μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.
Οι προτάσεις Ομπάμα για το Ανώτατο Δικαστήριο και η υποκριτική στάση των Ρεπουμπλικανών στη Γερουσία.
Η μόνη σταθερά της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ήταν ο (ελαφρώς τροποποιημένος) γκραουτσομαρξικός σαρκασμός: «Αυτές είναι οι αρχές μας. Αν δεν μας συμφέρουν, έχουμε κι άλλες».
Θα ήταν θαυμάσιο να διαβάζουν όλοι οι Ελληνες αρχαία τραγωδία στο πρωτότυπο, αλλά δεν θα ήταν άσχημο να ξέρουν κυρίως τι πραγματεύεται επί της ουσίας το κείμενο του Σοφοκλή.
H δικαστική εξουσία δεν μπορεί να μοιράζει χρήματα που η εκτελεστική δεν έχει.
Στην Ελλάδα, με το πυκνό νομοθετικό πλαίσιο, όλα απαγορεύονται. Ισως γι’ αυτό και αρρήτως όλα επιτρέπονται, με τις Αρχές να κάνουν τα στραβά μάτια.
112.000(!) έχει το καινούργιο νομοσχέδιο του Κωνσταντίνου Γαβρόγλου. Αυτές προστίθενται στις 36.000 λέξεις που είχε ο προηγούμενος νόμος Γαβρόγλου που ψηφίστηκε το 2018.
Η εκρίζωση της ανομίας στα Εξάρχεια, εκτός από χρόνο, θέλει και τις κατάλληλες συνθήκες, αυτές που υπονομεύει η παρουσία μίας –μόνο– σχολής, η οποία δίνει άσυλο στους καταστροφείς του Σαββατοκύριακου.
Και μετά άρχισε η ισοπέδωση με επαναστατικό πρόταγμα. Η Παιδεία θεωρήθηκε «αστική» και όσοι αριστεύουν έγιναν «ύποπτοι» ως αντεπαναστάτες…
Ένα κράτος που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μια πυρκαγιά στο Μάτι, δεν μπορεί να ασχολείται ΚΑΙ με τη συλλογή δικαιωμάτων για λογαριασμό των καλλιτεχνών.
Στην Ελλάδα όσο λιγότερο σεβόμαστε τους νόμους, τόσο περισσότερους νόμους ζητάμε.
Τρεις (λεπτομερείς) υπουργικές αποφάσεις ρυθμίζουν τα των σχολικών εκδρομών.
«για μια απλή διαδικασία, την περισυλλογή αδέσποτων σκύλων, που σε όλες τις χώρες του κόσμου γίνεται αυτομάτως, ασχολούνται η πρυτανεία ενός ΤΕΙ, ένας δήμος», η Ελληνική Αστυνομία, η εισαγγελία (και το καλύτερο!) για να μη δοθεί τελικώς λύση.
Το πανεπιστημιακό άσυλο στις εσχατιές του παραλογισμού: Γραφειοκρατία και μηνύσεις για την περισυλλογή αδέσποτων σκύλων σε ακαδημαϊκό χώρο.
Σύμφωνα με τον νέο νόμο, όταν ο πρωθυπουργός ή οι υπουργοί προσβάλλουν το τεκμήριο αθωότητας κάποιου, οι φορολογούμενοι θα πληρώνουν την αποζημίωση.
Το μόνο που απομένει από τον «χωρισμό κράτους-εκκλησίας» είναι τα παχιά λόγια για να κρύψουν την προχειρότητα με την οποία η κυβέρνηση αντιμετωπίζει όλα τα θέματα.
