Εκτός από τον καλπάζοντα νεοκομμουνισμό, έχουμε και τους νεοσυντηρητικούς να χτυπάνε το σαμάρι της παγκοσμιοποίησης, με αφορμή την επιδημία του κορωνοϊού.

Μόνον κάποιοι ιεράρχες επιμένουν στον δρόμο του ανορθολογισμού.

Η κυβέρνηση ευτυχώς ανταποκρίνεται με επάρκεια στη διπλή κρίση που ζούμε και οι αντιπολιτευτικές κορώνες που ακούγονται δεν ξεπερνούν τα όρια του λογικού.

Ο νέος ιός είναι αποκαλυπτικός της ανευθυνότητας με την οποία ακόμη και θρησκευτικοί φορείς αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα.

Η προανακριτική επιτροπή παράγει δίκαιο στο θέμα των «προστατευόμενων μαρτύρων» και γι’ αυτό πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτική.

Πως είναι να έχεις μια μίνι προσφυγική δομή στην πολυκατοικία σου…

Αυτό το καρακατσουλιό με τις σιδερένιες κατασκευές της πυρκαγιάς, οι θολές ζελατίνες, που οι αγρότες ντρέπονται να κρεμάσουν στα θερμοκήπιά τους, δεν έχουν καμιά θέση σε μια πόλη που φιλοδοξεί να γίνει διαμαντόπετρα στης γης το δαχτυλίδι.

Μπορεί μια «αστοιχείωτη»  δίωξη να ικανοποιεί το θυμικό κάποιων ή τη δίκαιη οργή των αστυνομικών υπαλλήλων για όσα υπέστησαν, αλλά ένα κράτος δικαίου δεν μπορεί να λειτουργεί έτσι.

Θα δούμε την ανάκαμψη όταν τα αυτονόητα θα πάψουν να είναι πρωτοσέλιδα στον ελληνικό Τύπο.

Το γεγονός ότι μειώνονται οι γεννήσεις είναι πρόβλημα, αλλά αυτό απαιτεί συνολικότερες πολιτικές αντί αναθεμάτων με ψεύτικα στοιχεία.

Ακόμη και τα λεγόμενα «ελευθεριακά» εγχειρήματα εκ των πραγμάτων ενέχουν το σπέρμα του σταλινισμού, του αποκλεισμού των «άλλων».

Δύο αντικρουόμενες αφηγήσεις για όσα έγιναν κατά την εκκένωση της κατάληψης με ελάχιστα στοιχεία.

Η νεωτερικότητα, που ολόκληρο τον 20ό αιώνα ήταν υπόσχεση, τώρα φαντάζει απειλή.

Aυτή η χώρα παράγει περισσότερη ιστορία απ’ όση θα της επέτρεπε να γίνει βιώσιμη.

Η διάχυτη και αβάσιμη ανησυχία για το προσφυγικό/μεταναστευτικό δεν καταπολεμάται μόνο με εκκλήσεις στον ανθρωπισμό των Ελλήνων, οι οποίοι επί αιώνες έπαιρναν τους δρόμους της ξενιτιάς, αλλά με λογική και παιδεία.

Το μακροχρονίως θετικό, από τις τελευταίες επιχειρήσεις της αστυνομίας στα άβατα των Εξαρχείων και των ΑΕΙ, ήταν το γεγονός ότι αποκαλύφθηκαν προθέσεις και τακτικές εκείνων που καπελώνουν το φοιτητικό κίνημα.

Το πιο σημαντικό από αυτήν την περιπέτεια με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο είναι η υπενθύμιση της διαρκούς ήττας της λογικής σε χώρους που υποτίθεται ότι είναι ναοί του ορθού λόγου.

Η απόπειρα να επανέλθει στον Ποινικό Κώδικα «η κακόβουλη βλασφημία και η καθύβριση των θρησκευμάτων».

Τα Γιαννιτσά δεν είναι μόνον αυτό που είδαμε στα κανάλια. Υπάρχουν και οι εθελοντές στηρίζουν με προσφορά ρούχων φιλοξενούμενους πρόσφυγες σε ξενοδοχεία εντός του νομού. 

Τα παιδιά αυτά είναι προϊόντα της ημετέρας παιδείας. Με τους δασκάλους της γενιάς του «δημοκρατικού πέντε» κάθισαν και τέτοια γράμματα έμαθαν.