Η δουλειά των ΑΕΙ δεν είναι να κάνουν κοινωνική πολιτική με την εισαγωγή φοιτητών.

Eπειδή πολλά πρωτοποριακά έργα απορρίφθηκαν κατά τη γένεσή τους, ό,τι απορρίπτεται είναι πρωτοποριακό; 

«Άλλο ο “Επιτάφιος” και άλλο το “Για να μη σ’ τα χρωστάω”. Αλλο Γιάννης Ρίτσος κι άλλο Μιθριδάτης»…

Σύμφωνοι! Να μπουν πρόστιμα και να μαλώσουμε τους νέους για τα κορωνοπάρτι. Οι κορωνοσυνάξεις των σεβασμιωτάτων υπόκεινται σε άλλο νόμο;

Η οριακή χρησιμότητα της αυστηρότητας των ποινών βαίνει μειούμενη κι από ένα σημείο και μετά γίνεται μηδενική.

Δυστυχώς δεν έχει ξεκινήσει ακόμη η συζήτηση για να διαμορφωθεί κάποια θεωρία δικαιωμάτων, υγειονομικού –ας πούμε– τύπου.

Είναι απορίας άξιον πώς, με τόση διδαχή περί κοινωνίας, εμφανίζεται τέτοιο μέγεθος γαϊδουριάς ως προς τους πιο ευάλωτους.

Ο πρώην πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέας Γεωργίου διώκεται δέκα χρόνια τώρα διότι ακολούθησε την προτροπή του Διονυσίου Σολωμού ότι «το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ότι είναι αληθές».

Δεν προσπαθήσαμε απλώς «να εξομοιωθώμεν με τους λοιπούς συναδέλφους μας Ευρωπαίους», όπως γράφει η ιστορική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Ελληνικού Εθνους, αλλά με τους καλύτερους από αυτούς.

Ένα παιδί έχασε τη ζωή του όχι λόγω κάποιας συνωμοσίας, ούτε εξαιτίας της μοίρας, αλλά διότι –όπως γίνεται πάντα στην Ελλάδα– οι νόμοι καταργούνται στον δρόμο.

Οι αριθμοί, όπως και κάθε άλλο πραγματολογικό στοιχείο, δεν έχουν καμία τύχη στην εποχή της πολιτικής ορθότητας.

ΔΟΕ και ΟΛΜΕ Δεν παραιτούνται από τις θέσεις τους διότι θεωρούν εαυτούς υπεράνω αξιολόγησης, δεν απεργούν για να χάσουν ημερομίσθια, απλώς δεν εφαρμόζουν την βούληση όσων τους πληρώνουν.

Οι «ρουφιάνοι», λοιπόν, της Πρυτανείας έκαναν αυτό ακριβώς που είπε ο κ. Αλέξης Τσίπρας στη Βουλή.

Για τα προσωπικά δεδομένα των κατηγορούμενων…

Γιατί ατύχησε ένας νόμος που υπερψηφίστηκε από 250 βουλευτές, πλειοψηφία πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που χρειάζεται για τη διαμόρφωση του Συντάγματος;

Υπήρχαν φύλακες όταν έδερναν καθηγητές, έχτιζαν πρυτάνεις, ασβέστωναν τον κ. Γιάννη Πανούση κ.λπ.

Το –τρόπος του λέγειν– «αυτοδιοίκητο» αφορά το ποιος θα περιπολεί στο προαύλιο των ΑΕΙ και όχι ποιος θα διδάσκει στα αμφιθέατρα.

Η αλήθεια είναι ότι οι επίσημοι δείκτες παραβατικότητας εντός των ΑΕΙ είναι χαμηλοί. Ακόμη χαμηλότεροι είναι για σεξουαλικές παρενοχλήσεις.

Ένα ακαδημαϊκό όργανο, που σαράντα χρόνια τώρα δεν βρήκε τον τρόπο να σηκώσει το τηλέφωνο για να πει «αστυνομία εκεί; Έχουν μπει στο πανεπιστήμιο κάτι τύποι που τα κάνουν γης Μαδιάμ! Ελάτε γρήγορα…», θα βρει τη μέθοδο ώστε να αστυνομεύει επαρκώς τα ΑΕΙ;

«Η αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων (βίας και ανομίας θα έπρεπε) να υλοποιηθεί από υπηρεσίες που θα επιλέξει η ίδια η διοίκηση των ΑΕΙ». Αλλά αυτό κάναμε 40 χρόνια…