Χωρίς μελέτη κι οργανόγραμμα, για διευθετήσεις, όπως οι προηγούμενοι.

Κυβερνήσεις σε αποδρομή πάνε από το κακό στο χειρότερο. Τούτη εδώ πάει κατευθείαν στο χείριστο.

Το φάντασμα της διαπραγμάτευσης έχει υποχωρήσει, αλλά είναι πάντα εδώ για να σκιάσει τον δημόσιο διάλογο.

Να περιμένουμε επιτάχυνση της αποσύνθεσης και απλώς να προσέχουμε τα τραύματα στη Δημοκρατία.

Αν για μια δικαστική απόφαση κάνουν έτσι, τι θα γίνει αν –ο μη γένοιτο!– κληθούν να αντιμετωπίσουν μια πραγματική και μεγάλη κρίση;

Η κυβέρνηση στην προσπάθειά της να κάνει τον καμπόσο, για τα μάτια των ψηφοφόρων της, τραυμάτισε καίρια τη Δικαιοσύνη.

Από την εμπειρία οι κοινωνίες έμαθαν ότι δεν υπάρχει πάνσοφος ηγέτης, πως ακόμη κι εκείνοι που κάποτε ενσάρκωναν τις ελπίδες για «σοφή διακυβέρνηση» έχουν την τάση να αυθαιρετούν εις βάρος της κοινωνίας.

Ο προηγούμενος αγώνας του υπουργού Δικαιοσύνης κατά των υποκλοπών και των ρόζ σκανδάλων.

Και παλιά είχαμε παρόμοια με τα σημερινά φαινόμενα. Ποτέ όμως τόσα πολλά και ποτέ όλα μαζί.

 H Δημοκρατία διολισθαίνει διαρκώς σε αυταρχισμούς και γελοιότητες.

Για επικοινωνιακούς λόγους, η χώρα οδηγείται από ήττα σε ήττα και από μπάχαλο σε μπάχαλο.

Διαβρώνουν και καταστρέφουν κάθε έννοια ευπρέπειας και συνταγματικής τάξης στο διάβα τους.

Οι τζάμπα επαναστάσεις –κόκκινες ή μαύρες– πρέπει κάποια στιγμή να τελειώνουν.

Είναι αργά, πλέον, για τον κ. Τσίπρα να κάνει αυτό που διάφοροι ονειρεύονταν ή υπολόγιζαν, δηλαδή τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα ευρύτερο κεντροαριστερό σχήμα.

Για την Αριστερά ισχύει η ιστορική ρήση του Γεωργίου Παπανδρέου, έστω παραφρασμένη…

 … είναι η αλλαγή κυβέρνησης.

 … μύρια έπονται.

Σύμφωνα με μια νέα θεωρία η Αριστερά εκτός από το ηθικό έχει και παραγωγικό πλεονέκτημα.

Ένα σύστημα χωρίς  αξιολόγηση δημιουργεί υπαλλήλους χωρίς διάθεση να βελτιωθούν.

 Με διαδοχικές μικρές ήττες, θα πορεύεται στο εξής η κυβέρνηση.