Το ΚΚΕ έχει εγκλωβιστεί στη ρητορική του και στα ξύλινα σχήματα ανάγνωσης της πραγματικότητας με αποτέλεσμα να μην παράγει πλέον καμία θέση.

Η Αριστερή ορθοδοξία, που παίζει χωρίς αντίπαλο στα ελληνικά πανεπιστήμια, βρίσκει κάθε λίγο και λιγάκι τρόπους για να μεταφέρει διαστρεβλωμένα στους ιθαγενείς την «ανάλγητη ρητορεία του νεοφιλελευθερισμού» που κυκλοφορεί στο εξωτερικό.

Η Αριστερά υποστηρίζει ότι η Προεδρία δεν μπορεί να είναι άβατο. Ορθόν. Ποιος θα είχε αντίρρηση αν ο κ. Λεωνίδας Κύρκος προτασσόταν ως υποψήφιος κι όχι ένας ενεργός πολιτικός ο οποίος (όπως είναι φυσικό εκ της θέσεως του) δημιουργεί συμπάθειες και αντιπάθειες με τις θέσεις που αναγκάζεται να παίρνει καθημερινά την πολιτική που ακολουθεί;

Είναι φυσικό κι επόμενο να «υπηρετούν συμφέροντα» όσοι δεν θέλουν να δουν τον κ. Νίκο Κωνσταντόπουλο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Είναι φυσικό να εργάζονται ως «παπαγαλάκια της Πρεσβείας», ή «πράκτορες» όσοι κατά την Αριστερά σπέρνουν εμπόδια στον προχαραγμένο δρόμο της Ιστορίας.

Αν ψάχνουμε για σύμβολο ενότητας του ελληνικού λαού, ο κ. Νίκος Κωνσταντόπουλος είναι ο ιδανικός υποψήφιος. Ο πρόεδρος του Συνασπισμού εκφράζει διαχρονικά και στρογγυλά όλα τα αριστερά στερεότυπα που έχουν εμποτίσει αυτή την κοινωνία μέχρι το μεδούλι.

Η Αριστερά για μια ακόμη φορά τρώει από τους έτοιμους αγώνες του παρελθόντος. Ο χύδην βερμπαλισμός της απαξιώνει πραγματικούς αγωνιστές και ακόμη χειρότερα υπονομεύει πιθανούς αυριανούς αγώνες με την τακτική του μύθου «λύκος στα πρόβατα».

Για την ανάρτηση πανό του ΚΚΕ στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης…

Μπορεί να τέλειωσε ο Ψυχρός Πόλεμος αλλά οι πρακτικές του ζουν. Όπως οι Αμερικανοί μποϋκοτάρισαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας και οι Σοβιετικοί του Λος Άντζελες, τα στελέχη του ΚΚΕ δεν θα πάνε στην τελετή έναρξης διότι θα είναι εκεί ο μπαμπάς Μπους.

Γιατί σιωπούν οι κατ’ επάγγελμα και κατ’ αποκοπήν ευαίσθητοι αντιιμπεριαλιστές…

Με το ΠΑΣΟΚ σταθερό στα επίπεδα του 1999, με το «Συνασπισμό της Αριστεράς κ.λ.π.» πιο κοντό, και με το ΚΚΕ κατά τι κερδισμένο, λείπει από την Αριστερά ένα ολόκληρο 6%, το ποσοστό που είχε το ΔΗΚΚΙ στις προηγούμενες ευρωεκλογές.

Όταν κάποιος έχει ως απώτερο στόχο την ανατροπή του συστήματος πως μπορεί να γίνει κορυφαίο σύμβολο αυτού του συστήματος;

Τραμπούκοι, μέλη του ΚΚΕ, ματαίωσαν την διάλεξη του Γάλλου συγγραφέα κ. Στεφάν Κορτουά στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία. Αναμενόμενο ήταν. «Η Μαύρη βίβλος του Κομμουνισμού» είναι κόκκινο πανί για τα σταλινικά απολιθώματα της χώρας. Αυτό που πρέπει να μας προβληματίσει είναι η σιωπή κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Όσο παραμένουν θαλερά τα ευρωπαϊκά ταμεία η Ελλάδα θα εμφανίζεται ευρωενθουσιώδης. Σε λίγοόμως θα αρχίζει να ανθίζει ο ευρωσκεπτικισμός.

Οι σχέσεις της Αριστεράς με τον εθνικισμό δεν εξηγείται με κοινωνιολογικούς όρους. Μόνο με ψυχαναλυτικούς. Η αριστερή διανόηση βίωσε το σοκ της ήττας κι αυτό πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπόψιν.

Οι ιδεοληψίες που διατρέχουν την Αριστερά είναι παρελθόν τουλάχιστον σε επίπεδο κοινοβουλευτικής αντιπαράθεσης.

Όλοι αυτοί οι Αριστεροί κήνσορες, που γκρινιάζουν για την έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου, έχουν ατζέντα σοβαρής συζήτησης για τα μεγάλα θέματα; Αλήθεια! Ποια είναι η πρόταση του Συνασπισμού της Αριστεράς (ριζοσπαστικής και μη) για το ασφαλιστικό;

Δεν έχουμε ξένες επενδύσεις σ’ αυτή τη χώρα. Τις θέλουμε όμως; Με τον οικολογικό ολοκληρωτισμό που έχουμε δημιουργήσει δεν υπάρχει περιθώριο ξένων επενδύσεων.

Σύμφωνα και με τις δημοσκοπήσεις θα έχουμε τρικομματική Βουλή, όχι «δικομματισμό» όπως σχεδόν τρομολαγνικά αναφέρεται. Το ερώτημα για τον νέο Συνασπισμό είναι απλό. Εκφράζει, άραγε την ανανεωτική Αριστερά ή μήπως μεταλλάσσεται σε ένα ΚΚΕ με τρικολόρ σημαία;

Για να απαντηθεί το ερώτημα «που πάνε οι Έλληνες;» πρέπει πρώτα να σκεφθούμε που ήταν οι Έλληνες. Zούσαμε σε μια φιλελεύθερη κοινωνία που ξαφνικά πήρε ανάποδες;

Το πολύ γαρ της θλίψης γεννά «κοινοτισμό». Είναι κατανοητή η πίκρα της Αριστεράς για την ήττα, αλλά πρέπει να γυρίσουμε στα κατακάθια της ιστορίας για εναλλακτικές προτάσεις;