Αυτά που «έγιναν και δεν λέγονται» από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ο τρόπος που «βγήκαμε από τα μνημόνια», κατά πως καμαρώνει.

Ο «νατουραλιζέ ομογενής» μάλλον πρόκειται για κάποια «εξυπνάδα», από τις πολλές που διακινούνται στο Διαδίκτυο.

Στα debates, ποιος είναι ο προσκαλών και ποιος ο προσκεκλημένος; Το ερώτημα έχει να κάνει με το ποιος ορίζει τους κανόνες του παιγνιδιού.

Με σοσιαλισμό τα βάζουμε, με νεοφιλελευθερισμό τα βγάζουμε, τι έχουν τα έρμα τα εισοδήματα των εργαζομένων και φορολογούνται τόσο πολύ;

Η κουβέντα περί των κυβερνήσεων της επόμενης ημέρας έχει ένα κακό κι ένα καλό.

The Tempe rail disaster in February had only a brief impact on voter attitudes.

Το βαρύ θεσμικό και αντιδημοκρατικό ατόπημα των υποκλοπών ελάχιστα επηρέασε τις προτιμήσεις των ψηφοφόρων και η βαριά στραβή των Τεμπών για ελάχιστο χρονικό διάστημα.

Δεν υπάρχει σχεδόν παρανομία, ούτε σχεδόν τετραετία.

Government officials can easily dodge questions about the export of the spyware to Sudan.

Οι λίστες φτιάχνονται από τους αρχηγούς των κομμάτων με πρώτιστο μέλημα να τιμήσουν ή να «παρκάρουν» κάποια στελέχη· πολλάκις, τους χαμένους των εσωκομμα- τικών εκλογών.

Το πρόβλημα των συνεργασιών δεν είναι αριθμητικό. Είναι πολιτικό.

Τα βρώμικα λογισμικά σε βρώμικα χέρια και για βρώμικες υποθέσεις εξάγονται.

We are never going back to a system dominated by two parties that cumulatively secured 80% of the vote.

Το απρεπές σύνθημα #ΣΥΡΙΖΑ_βιαστές θα υπάρχει προσεχώς στις οθόνες μας.

Υπάρχει και κάτι άλλο που αναποφεύκτως θα συναντήσουμε στο μέλλον. Τις κυβερνήσεις συνεργασίας.

A court decided that the publication of someone’s conviction in a public trial paid for by Greek taxpayers “constitutes an insult to his personality”!

Καλό είναι να μη μιλάμε για σταθερή κυβέρνηση, αλλά για σταθερό πρωθυπουργό.

Το πρόβλημα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έμαθε από τα λάθη του.

Απόφαση δικαστηρίου κρίνει ως «προσωπικό δεδομένο» ακόμη και την ποινική καταδίκη κάποιου.

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται πάντοτε σαν φάρσα. Όμως διδάσκει.