Όταν έχουμε δύσκολες στιγμές, όταν στενεύουν τα οικονομικά μας, μνημονεύουμε τις γερμανικές αποζημιώσεις και τα πετρέλαια του Αιγαίου.

Πενήντα χρόνια ζωής μετράει «η μία και μόνη διαφορά που έχουμε με την Τουρκία», ήτοι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και της υφαλοκρηπίδας.

Αντί να ρυθμιστούν τα επερχόμενα με τον καλύτερο τρόπο για τους πολίτες και τη χώρα, κλείνουμε τα μάτια, όπως στα τροχαία δυστυχήματα για να μη δούμε τη σφοδρή σύγκρουση με την πραγματικότητα.

Μια κυριαρχία γνωρίζουμε, διότι είναι η μόνη που υπάρχει. Είναι τα έξι μίλια των χωρικών μας υδάτων. Τα υπόλοιπα, όπως υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, είναι ευσεβείς πόθοι και αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης που θα κάνουμε, αν ποτέ την κάνουμε.

Μάθαμε ότι καταργείται η πανεπιστημιακή αστυνομία που όλοι –πλην ίσως του εκάστοτε υπουργού Προστασίας του Πολίτη– αγνοούσαμε ότι υπήρχε.

Ο όρος «αλλοίωση» κατέχει μια ξεχωριστή θέση στο συντηρητικό λεξιλόγιο. Κάθε λίγο ακούμε για τον «κίνδυνο αλλοίωσης των παραδοσιακών αξιών».

Παρεξηγήσαμε τον κ. Ανδρέα Λοβέρδο εικάζοντας την περασμένη Παρασκευή ότι «σκέφτηκε ότι υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που δίνουν υπουργεία..

Το πρόβλημα είναι ο νομοθετικός λαϊκισμός τον οποίο χρησιμοποίησε με ιδιαίτερη θέρμη η προηγούμενη κυβέρνηση και έκανε τον εμπρησμό εξ αμελείας κακούργημα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να πιστωθούν την εκλογίκευση μετά το 2015, αλλά πρέπει πρώτα να χρεωθούν την αντιδημοκρατική υστερία του 2010-2015.

Αν η κυβέρνηση επιθυμεί ουσιαστική κοστολόγηση προεκλογικών προγραμμάτων, η λύση είναι να αποκτήσουμε διαφάνεια στα δημόσια δεδομένα.

Τρεις λόγους μπορούμε να φανταστούμε για την (όχι και τόσο αιφνιδιαστική) αποχώρηση του κ. Λοβέρδου…

Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει συγκεκριμένες προϋποθέσεις για να αποκτήσουν ιθαγένεια, οι αυτοαποκαλούμενοι «πρίγκιπες». Η πρώτη ειναι να διαλέξουν επώνυμο…

Οι μισές από τις 969 καταδίκες της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αφορούν την παραβίαση του άρθρου 6, ήτοι το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.

Ο ασφαλέστερος τρόπος για να περάσει το μέτρο είναι να αξιολογηθούν πρώτα τα ανώτερα στελέχη του κράτους για να πάψουν να φοβούνται τα χαμηλότερα.

Τα «μικρά κι ευέλικτα σχήματα» μπήκαν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, μαζί με το αίτημα της προηγούμενης δεκαετίας για εξοικονόμηση πόρων κατά την πολιτική λειτουργία.

Οι δολοφονίες κάποιων νέων ανθρώπων από αστυνομικά όργανα είναι απλώς η θρυαλλίδα που οδηγεί στην καταστροφή, όταν οι κοινωνίες νιώθουν πως δεν έχουν πολιτικό διέξοδο.

Μετά το 2015, το βασικό ζήτημα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να αποφασίσει τι θέλει να γίνει.

Πώς άνθρωποι που δεν εμπιστεύονται ούτε τη σκιά τους ψηφίζουν κάποιους που δεν γνωρίζουν;

Εάν η Ν.Δ. ήταν ακροδεξιό κόμμα, τότε τα κόμματα της εμφανούς Ακροδεξιάς θα έπρεπε να χάνουν δυνάμεις, αντί να διογκώνονται.

Πρέπει να ξαναδούμε το ακροδεξιό φαινόμενο στην Ελλάδα και να μην το κρύψουμε κάτω από βολικές εξηγήσεις του στυλ «συμβαίνει και στην Ευρώπη».