Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να πιστωθούν την εκλογίκευση μετά το 2015, αλλά πρέπει πρώτα να χρεωθούν την αντιδημοκρατική υστερία του 2010-2015.

Αν η κυβέρνηση επιθυμεί ουσιαστική κοστολόγηση προεκλογικών προγραμμάτων, η λύση είναι να αποκτήσουμε διαφάνεια στα δημόσια δεδομένα.

Τρεις λόγους μπορούμε να φανταστούμε για την (όχι και τόσο αιφνιδιαστική) αποχώρηση του κ. Λοβέρδου…

Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει συγκεκριμένες προϋποθέσεις για να αποκτήσουν ιθαγένεια, οι αυτοαποκαλούμενοι «πρίγκιπες». Η πρώτη ειναι να διαλέξουν επώνυμο…

Οι μισές από τις 969 καταδίκες της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αφορούν την παραβίαση του άρθρου 6, ήτοι το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.

Ο ασφαλέστερος τρόπος για να περάσει το μέτρο είναι να αξιολογηθούν πρώτα τα ανώτερα στελέχη του κράτους για να πάψουν να φοβούνται τα χαμηλότερα.

Τα «μικρά κι ευέλικτα σχήματα» μπήκαν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, μαζί με το αίτημα της προηγούμενης δεκαετίας για εξοικονόμηση πόρων κατά την πολιτική λειτουργία.

Οι δολοφονίες κάποιων νέων ανθρώπων από αστυνομικά όργανα είναι απλώς η θρυαλλίδα που οδηγεί στην καταστροφή, όταν οι κοινωνίες νιώθουν πως δεν έχουν πολιτικό διέξοδο.

Μετά το 2015, το βασικό ζήτημα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να αποφασίσει τι θέλει να γίνει.

Πώς άνθρωποι που δεν εμπιστεύονται ούτε τη σκιά τους ψηφίζουν κάποιους που δεν γνωρίζουν;

Εάν η Ν.Δ. ήταν ακροδεξιό κόμμα, τότε τα κόμματα της εμφανούς Ακροδεξιάς θα έπρεπε να χάνουν δυνάμεις, αντί να διογκώνονται.

Πρέπει να ξαναδούμε το ακροδεξιό φαινόμενο στην Ελλάδα και να μην το κρύψουμε κάτω από βολικές εξηγήσεις του στυλ «συμβαίνει και στην Ευρώπη».

Για πρώτη φορά μετά το 1974 τα δεξιά κόμματα συγκέντρωσαν άνω του 50%· την Κυριακή έφτασαν το 55%.

Μήπως πρέπει να κοιτάξουμε και στην απέναντι πλευρά της γνωστής παροιμίας, δηλαδή του γιαλού που αρμενίζουμε, για να εξηγήσουμε την άλλη «μεγάλη παραίτηση» από το διάβασμα, τη γνώση, την ενημέρωση;

Το πρόβλημα δεν είναι αν η ΝΔ θα έχει 155 ή 170 βουλευτές, αλλά τι κάνουν αυτοί. Νομοθετούν και ελέγχουν την εκτελεστική εξουσία, κατά το συνταγματικό τους καθήκον, ή είναι απλώς ο «ευρύτερος κύκλος του βασιλιά»;

Αν πρέπει να σιωπήσει η αντιπολίτευση διότι «η Τουρκία, τα τουρκικά ΜΜΕ μπήξε, δείξε…» τότε τι θα κάνουν οι υφιστάμενοι του κ. Μητσοτάκη;

Ενας άλλος Ελληνας της διασποράς που ταλαιπωρείται δεκατρία χρόνια τώρα από «το ελληνικό κράτος και το κομματικό σύστημα που κάθε φορά το ιδιοποιείται».

Όσοι πιστεύουν ότι η «επίλυση του μεταναστευτικού» είναι απλώς θέμα πολιτικής βούλησης, θυμίζουν εκείνον που νόμιζε ότι θα βαράει το νταούλι και θα χορεύουν οι αγορές.

Η αμετροέπεια του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να απαντάται με την ίση και αντίθετη αμετροέπεια.

Η διαμαρτυρία είναι υγεία σε μια δημοκρατία, αρκεί να κατανοήσουν όλοι ότι είναι μέσον και όχι σκοπός πολιτικής ύπαρξης. Οφείλει δε να είναι αναλογική και στα έργα και στα λόγια.