Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού, πολλοί είδαν το «έθνος» ως το μόνο εμπόδιο στον κατ’ αυτούς «επελαύνοντα νεοφιλελευθερισμό».
Είναι ανάγωγο και ανόητο, να καίει κάποιος μια σημαία αλλά η Δημοκρατία είναι ανεκτική και στους ανάγωγους και στους ανόητους.
Eventually the whispers and the speculation became a reality. Following Prime Minister Costas Karamanlis’s declaration that «elections will be held when appropriate,» the only thing that remains to be clarified is when exactly this is to be, in May or in the fall? Opinion polls will no doubt help…
Ο νόμος που απαγορεύει το κάψιμο μιας σημαίας είναι αντιδημοκρατικός. Στην ουσία ποινικοποιεί μια μορφή έκφρασης.
Παρά τις διακηρύξεις στην Ελλάδα δεν χτίζουμε την Κοινωνία της Γνώσης. Κι αυτό δεν οφείλεται στην έλλειψη εργαλείων…
Η καλύτερη προεκλογική περίοδος είναι η μικρότερη. Και αφού μπήκαμε σ’ αυτή καλά είναι να την τελειώνουμε μια ώρα αρχύτερα.
Πως θα αντιδρούσε το σύστημα αν σε ένα από τα πολλά νυχτερινά κέντρα που λειτουργούν χωρίς άδεια συνέβαινε μια τραγωδία;
Πως τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης φτιάχνουν «φραπελιά», αλλά διαστρεβλώνουν και σοβαρές επιστημονικές ανακαλύψεις
Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είναι μεν καθρέφτης της πραγματικότητας, αλλά αντίστροφος. Υπερπροβάλλουν το σπάνιο και αποσιωπούν το κανονικό.
Οι νόμοι και οι κανόνες σ’ αυτή τη χώρα δεν τηρούνται ούτε μέσα στο κοινοβούλιο. Γιατί να τηρηθούν στους δρόμους και τα Πανεπιστήμια;
Never before has the human race had it so good and have people had more goods at their disposal.
Αποδείχθηκε ότι στο Μόναχο (και παλιότερα στη Ρώμη) υπάρχουν δικαστές. Απομένει να αποδειχθεί κι εδώ το ίδιο.
Ποτέ οι άνθρωποι δεν ήταν καλύτερα σε σχέση με το παρελθόν, αλλά και ποτέ δεν φοβόταν περισσότερο.
The results of an opinion poll published in last Sunday’s Kathimerini reveal some very important messages which are quite clear and indisputable. For example, an overwhelming majority of the Greek public (99 percent) believes that destroying public property and going on destructive rampages are…
«Η διαμαρτυρία δεν αγιάζει τα μέσα», λένε οι πολίτες και «νόμος δεν είναι το (αυτοπροσδιοριζόμενο από τον καθένα) “δίκιο”».
Όσο η Δημοκρατία πλαταίνει, τόσο γίνεται και πιο πολύπλοκη κι αυτό απομακρύνει τους πολίτες.
Σήμερα κάθε ψυχολόγος που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να βρει μια ασθένεια που να της δώσει το όνομά του.
Όσο πιο φανατικοί υποστηρικτές της δικτατορίας του Προλεταριάτου είναι κάποιοι, τόσο πιο ένθερμοι υπερασπιστές της αστικής δημοκρατίας εμφανίζονται!
Τα προσωπικά δεδομένα από δημοκρατικό εργαλείο μετατρέπονται σε όργανο προστασίας από τον κοινωνικό έλεγχο κάθε λογής εξουσίας.
Η μη δημοσιοποίηση των ονομάτων κατηγορούμενων, προστατεύει περισσότερο τις διωκτικές αρχές παρά τους κατηγορούμενους.
