Το ψεύτικο ρεπορτάζ για τη συνάντηση Καραμανλή-Ερντογάν έχει δύο σκέλη που πρέπει να μας προβληματίσουν. Το ένα είναι δημοσιογραφικό και το άλλο είναι πολιτικό.
Το πρόβλημα με την Αριστερά δεν είναι το όραμά της. Αυτό υπήρχε πάντα, αλλά ταυτόχρονα είχε και θεωρία, η οποία αντιστοιχούσε στην πραγματικότητα.
Η επανίδρυση της Αντιτρομοκρατικής κατέληξε σε περισσότερα έξοδα για τον φορολογούμενο και σε μηδενικά αποτελέσματα.
Immigration policy is more than policing borders. It’s a network of measures that calls for proper public administration.
Μεταναστευτική πολιτική δεν είναι μόνο η φύλαξη των συνόρων. Είναι ένα πλέγμα μέτρων που απαιτεί εύρυθμη δημόσια διοίκηση για να έχει αποτελέσματα.
Ας «τα ξαναδούμε όλα από την αρχή», που ζήτησε και ο κ. Αλαβάνος…
Μετά τη δολοφονία του αστυνομικού στα Πατήσια υπήρχε μια αίσθηση παραίτησης. Ακόμη και οι συνήθεις φωνακλάδες δεν εκστόμισαν κραυγές· δεν ζήτησαν καρατομήσεις, δεν έψεξαν κανένα για το φονικό.
Οπως δείχνει η περιπέτεια με τον κ. Μανώλη το συμπέρασμα που εύκολα συνάγεται είναι ότι ο αρχηγός του ΛΑΟΣ χτυπά το ντέφι και η Νέα Δημοκρατία αναστατώνεται.
Η συμμετοχή έχει άμεσο κόστος και πολύ μακροπρόθεσμο όφελος, ενώ η αποχή έχει άμεσο όφελος και πολύ μακροπρόθεσμο κόστος.
Τα προβλήματα στη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας άρχισαν πριν από το 2004, τότε που το κόμμα έπρεπε να ανασυγκροτηθεί όχι απλώς ως εκλογικός μηχανισμός, αλλά ως ένας ώριμος ιδεολογικά χώρος, που διαβάζει και συζητά για τις μεγάλες προκλήσεις που είχε να αντιμετωπίσει.
Η κυβέρνηση, λειτουργεί υπό τον πανικό των εκλογικών αποτελεσμάτων και επείγεται για τις φανταχτερές πρωτοβουλίες
By pointing a finger at a “culprit,” you deflect people’s attention from the real problems, while offering a “straight answer”.
Το πρόβλημα είναι πως οι «καθαρές απαντήσεις» δεν είναι ποτέ ουδέτερες. Είναι πάντα οι λάθος λύσεις.
Συγκρίνοντας μήλα και πορτοκάλια φτιάχνεται κλίμα απαγορεύσεων. Στρεβλώνοντας την πραγματικότητα πολλοί βρίσκουν την ευκαιρία να επιχειρήσουν λογοκρισία στα ΜΜΕ.
Η τεράστια αύξηση της αποχής στις ευρωεκλόγες είναι κάτι σαν τις ξαφνικές ανόδους στο χρηματιστήριο. Πρέπει να την προσέξουμε, αλλά δεν πρέπει να βγάλουμε βιαστικά συμπεράσματα.
Η Νέα Δημοκρατία δεν έχει ελπίδα. Οχι γιατί έχασε με 4,35%, αλλά γιατί συνεχίζει να διαβάζει το ποσοστό με τον παλιό τρόπο, με τα γυαλιά της επικοινωνίας.
Η χώρα βρίσκεται σε κρίση και όχι μόνο το πολιτικό της σύστημα. Η συζήτηση πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή.
Η ιστορία δεν φτιάχνεται από το ένα μεγάλο πράγμα μετά το άλλο. Συσσωρεύεται σαν σκόνη δισεκατομμυρίων μικρών συμβάντων και αποφάσεων.
Υπάρχουν πολλές πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης που έγιναν μπούμερανγκ.
Δεν υπάρχει αποχή ως πολιτική στάση, όπως δεν μπορεί το άσπρο να είναι μαύρο και η νύχτα μέρα.
