Σε εποχές φόβου, οι κατέχοντες την εξουσία τη χειρίζονται εν λευκώ. Προωθούν συνήθως τα δικά τους συμφέροντα, βαφτίζοντάς τα εθνικά.

Η απαγόρευση της δημοσιοποίησης των δημοσκοπήσεων είναι χειρότερη από συνταγματικό έγκλημα. Είναι ανόητη. Επί 15 ημέρες θα γίνεται πάρτι με την ανώνυμη παραπληροφόρηση.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να βάλουμε τις φωνές για τη συμπεριφορά των αρχών κατά των κατατρεγμένων. Η κατεδάφιση του καταυλισμού των Αφγανών στην Πάτρα δεν είναι ένας από αυτούς.

Τα ελληνικά πανεπιστήμια δεινοπάθησαν από τον αριστερίστικο φασισμό. Τώρα προσπαθεί να στήσει προγεφύρωμα και ο ακροδεξιός. Αν ο ΛΑΟΣ επιτύχει να κλείσει το indymedia, ποιος μας διασφαλίζει ότι δεν θα θελήσει να ελέγξει και την διακίνηση εργασιών ή πορισμάτων έρευνας μέσω του ΕΔΕΤ που θα θεωρήσει «αντεθνικές»;

Κανονικά, οι αποκαλύψεις από την εξάρθρωση της εγκληματικής οργάνωσης «εξπρές σέρβις-δολοφονίες» δεν έπρεπε να μας εκπλήξουν.

Η επαναφορά της απαγόρευσης δημοσιοποίησης των δημοσκοπήσεων δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές είναι αντισυνταγματική.

Εχουμε τόση ιστορία που δεν ξέρουμε τι να πρωτοσυντηρήσουμε. Ολη η χώρα παρουσιάζεται σαν μουσείο και κανονικά έπρεπε να έχει ταμπέλες «Μην εγγίζετε».

Ποιος πρέπει να πληρώνει το νερό σε χώρους υπό κατάληψη;

Who pays the water bill in self-organized initiatives?

Ποιος είχε την φαεινή ιδέα να βάλει τον πρωθυπουργό να επαναλάβει την καταστροφική για τον πρεσβύτερο Τζορτζ Μπους ιστορική φράση «read my lips, no more taxes» («διαβάστε τα χείλη μου: όχι άλλοι φόροι»);

Ο περιορισμός των δικαιωμάτων με πρόσχημα την παταξη της εγκληματικότητας και η συνακόλουθη γραφειοκρατία είναι αίτημα των ανίκανων να κάνουν καλά τη δουλειά τους και δικαιολογία των τεμπέληδων.

Η χρηματοδότηση των κομμάτων, η ποινική ευθύνη υπουργών είναι ακανθώδη ζητήματα και οι λύσεις δεν μπορούν να εμφανίζονται μαγικά, να ψηφίζονται ταχύτατα και στο τέλος να μην δουλεύουν.

Η λογική και η εμπειρία έδειξαν ότι τα ολοκληρωτικά καθεστώτα μακροπρόθεσμα δεν είναι απλώς άσχημα, είναι και άχρηστα.

Στην Ελλάδα οι αστικοί μύθοι που έχουν το μεγαλύτερο σουξέ είναι πολιτικοί. Φτιάχνονται κι εξαπλώνονται ανάλογα με τις φοβίες του πληθυσμού.

Greek media operate in the market of political influence rather than in the information market.

Το ανέκδοτο των εργολάβων που ζήτησαν την «τακτοποίηση» των μελλοντικών παρανομιών που θα κάνουν στις οικοδομές, γίνεται από τον κ. Σουφλιά νόμος του κράτους.

Η γνωμοδότηση Σανιδά θα παραμείνει ως μνημείο σύγχυσης μιας κοινωνίας και των θεσμικών της εκφράσεων που προσπαθούν να βρουν δρόμο στα νέα δεδομένα της παγκόσμιας επικοινωνίας.

Τα ελληνικά ΜΜΕ δεν λειτουργούν στην «αγορά της ενημέρωσης», βρίσκονται στην «αγορά της πολιτικής επιρροής».

Υπάρχουν δύο τρόποι για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Ο συντηρητικός και ο σοβαρός.

Παρά τη διεθνή εμπειρία, που θέλει τις τρομοκρατικές οργανώσεις δεύτερης γενιάς τρομοκρατών να είναι βραχύβιες, στην Ελλάδα πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι.