Aκόμη και αν η Ελλάδα (προφανώς υπό την καθοδήγηση κάποιου κομαντάντε) μπορεί να «πνίξει τον καπιταλισμό-ελέφαντα» οι Ελληνες ερωτήθηκαν αν θέλουν να γίνουν παρανάλωμα για να ικανοποιηθούν παλιά αριστερά γινάτια;

Είναι άσχημα τα πράγματα στον χώρο της ενημέρωσης. Θα γίνουν χειρότερα διότι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες στον χώρο δείχνουν παντελή έλλειψη ψυχραιμίας και απέραντη αμετροέπεια.

Αυτό που απαιτείται τώρα είναι συνολική αναθεώρηση του διεκδικητικού πλαισίου των εργαζομένων στο χώρο της ενημέρωσης.

Γιατί πρέπει οι αποδόσεις κεφαλαίου, δηλαδή τα μερίσματα, να φορολογούνται λιγότερο από τις αποδόσεις της εργασίας που είναι οι μισθοί;

Το πρόβλημα της ελλειμματικής και αδιάφορης για τα προβλήματα του τόπου πολιτικής μοιάζει να είναι βαθύτερο από την κυριαρχία των ΜΜΕ.

Η Ουγγραρία τον περασμένο μήνα δεν μπορούσε να δανειστεί ούτε για λίγες εβδομάδες. Το νόμισμά της κατέρρευσε. Εισαγωγές προϊόντων δεν μπορούσαν να γίνουν. Ετσι ο περήφανος Ορμπάν έτρεξε πίσω στο ΔΝΤ για βοήθεια.

Το στοίχημα είναι πώς θα αφαιρέσουμε εμπόδια από την επιχειρηματικότητα ώστε να προκόψουν οι επιχειρήσεις και μαζί τους να προκόψει ο τόπος. Αλλιώς το μόνο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που θα έχουμε θα είναι οι μισθοί.

Αν οι συνδικαλιστές δεν θέλουν να ακολουθούν τους κανόνες του Δημοσίου, προφανώς δεν πρέπει να τους ακολουθούν παντού. Οφείλουν να ζητήσουν από το κράτος να διακόψει το υποχρεωτικόν της πληρωμής της ΕΡΤ.

Η παραβίαση του ΚΟΚ ήταν μια συμβολική πράξη αντίστασης στον καπιταλισμό, ο οποίος, αφού πρώτα μας φόρτωσε τα αυτοκίνητα, μετά έθεσε περιορισμούς στην κίνησή τους.

Η ανελευθερία του λόγου στην Ελλάδα έχει βαθιές ρίζες και είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη.

Ενώ η Ελλάδα χανόταν στην τρικυμία της διεθνούς κρίσης ένα ερώτημα υπήρχε στα σαλόνια των Αθηνών: πρέπει να επιστέψει ο εξόριστος βασιλιάς;

Επιστολή στο πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ για την πειθαρχική μου δίωξη.

Όλος ο κόσμος μάς προειδοποιεί για την καταστροφή και το πολιτικό μας σύστημα ασχολείται με τον χρόνο των εκλογών.

O βάλτος στον οποίο ενδημούν τα θεριά της δραχμής μεγαλώνει. Οχι μόνο από την ύφεση που είναι επακόλουθο μιας αναγκαίας προσαρμογής, αλλά και από τη σύγχυση.

Kαι με δύο εκατομμύρια νεκρούς από λιμό μπορεί κάποιος να έχει έναν καλό λόγο από το ΚΚΕ.

Oταν είναι ένας από τους αρμόδιους για το συμμάζεμα ενός κράτους καταγγέλλει την εφαρμογή του μνημονίου…

Τα ελληνικά ΜΜΕ αποτυγχάνουν και στα απλά. Οπως να ξεχωρίσουν τον φονιά από τον κατηγορούμενο για φόνο.

Η κραυγή «ρίξτε λεφτά στην αγορά» προϋποθέτει μια άλλη άρρητη παραδοχή: ότι τα λεφτά είναι κάτι που πέφτει από τον ουρανό.

Η φούσκα στην Ιρλανδία ήταν διαφορετική από εκείνη της Ελλάδος, αλλά επίσης όπως και στην Ελλάδα ήταν προβλέψιμη και κανείς δεν ήθελε να τη δει.

Το παλαιό πολιτικό προσωπικό είναι ικανό να κάνει τα πάντα προκειμένου να μην κάνει αυτά που πρέπει.