Τα ν/σ συνεχίζουν να εισάγονται με γενικόλογες φράσεις του στυλ «προκύπτει επιβάρυνση στον κρατικό προϋπολογισμό». Πόση; Την προηγούμενη φορά το μάθαμε στη νεκροψία της οικονομίας.
Στην κυβέρνηση επικρατεί η λογική του Θεού της Παλαιάς Διαθήκης: πολλοί κανόνες και καθόλου έλεος. Για κάθε πρόβλημα έχουν και μια ποινή.
Η κυβέρνηση δεν εφαρμόζει ακόμη και τα μέτρα διαφάνειας που θέσπισε η ίδια.
Η Ελλάδα διαθέτει 4‰ από το Ταμείο Ανάκαμψης για τον σιδηρόδρομο, σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που ο μέσος όρος είναι 10%…
Η επικοινωνιακή διαχείριση όλων των ζητημάτων που κάνει η κυβέρνηση κοστίζει ζωές.
Φτάσαμε να παράγεται στην περιφέρεια πρωτευούσης το 48% του ΑΕΠ, αλλά ουδείς αναρωτήθηκε, «μα και τα data centers θα στηθούν στην Αττική;».
Η αμερικανική εμπειρία από τα προγράμματα διάσωσης των τραπεζών.
«Οι επιχειρήσεις χρησιμοποίησαν το φθηνό χρήμα για το μόνο πράγμα που τις απασχολεί, να αυξήσουν την τιμή των μετοχών τους…»
Καταστράφηκε πραγματικός πλούτος για να διαφυλαχθεί ο εικονικός στους ισολογισμούς των τραπεζών. Η συντριπτική πλειονότητα των 17 εκατ. σπιτιών που κατασχέθηκαν στις ΗΠΑ την περίοδο 2007-2015 ρήμαξε.
Πόσο υγιές είναι ένα σύστημα που αντί να παίρνει ρίσκα στην παραγωγική οικονομία, εφευρίσκει διαρκώς νέους τρόπους για να αρμέγει τους πελάτες του;
Το πρόβλημα των αντιπολιτευομένων ήταν ότι δεν παρουσίασαν κάποια συγκεκριμένη πρόταση για να συγκριθεί με την, κατά τον κ. Σωκράτη Φάμελλο, «κουταλιά σούπας» των ελαφρύνσεων που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός.
Σε άλλες δυτικές χώρες το ύψος των τραπεζικών προμηθειών δεν απασχολεί τον πρωθυπουργό, ούτε καν τον υπουργό Οικονομικών.
Είναι αληθές ότι «το Δημόσιο χρεοκόπησε τις τράπεζες», αλλά αυτές δεν είναι άμοιρες ευθυνών.
Στα δικά μας στρατιωτικά νοσοκομεία γίνεται ό,τι και με τα 140(!) του ΕΣΥ. Πολλά κτίρια, λίγοι γιατροί, διασπορά με συνακόλουθη σπατάλη πόρων.
Ένα ορθολογικό φορολογικό σύστημα με αναπτυξιακούς στόχους θα φορολογούσε με πολύ χαμηλό συντελεστή τα κέρδη των επιχειρήσεων και για λόγους δικαιοσύνης θα φορολογούσε με τον ίδιο τρόπο τα εισοδήματα φυσικών προσώπων.
Η μεγάλη σαπίλα στην αστυνομία, που διαρκώς ανατροφοδοτείται από την ατιμωρησία των οργάνων, είναι καταστροφική.
Η Ελλάδα έχει μία μονάδα περισσότερο ΦΠΑ (21,9%) από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ (20,8%), αλλά ένδεκα μονάδες περισσότερο στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης (21,4% εδώ, με 10,8% μ.ό. ΟΟΣΑ). Το τελευταίο είναι ορατό στα βενζινάδικα.
Το πανηγύρι με τους 120+600 κωδικούς δείχνει ότι στην Ελλάδα δεν λειτουργεί η αγορά, αλλά χρειάζεται η παρέμβαση του κράτους (με το καλό ή με το άγριο) για να πέσουν οι τιμές.
Ρυθμίσεις, τροπολογίες, εξαιρέσεις φτιάχνουν μια φορολογική πολιτική που χάνει ο λογιστής τη λογική και το κράτος τα εισοδήματα.
Όταν ο συνήθης παραλογισμός του Δημοσίου γίνεται ψηφιακός, δεν υπάρχει ούτε η σωτηρία του καλόπιστου δημόσιου λειτουργού.
